[et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_row _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.18.1″ _module_preset=”default” custom_padding=”||0px|0px||” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″]<\/p>\n
W tym roku projekt ksi\u0105\u017cki \u201ee.\u201d Katarzyny Heczko Bodory wygra\u0142 Konkurs makiet PDF w ramach Fotograficznej Publikacji Roku 2022. To opowie\u015b\u0107 o siostrze Ewie, kt\u00f3ra zgin\u0119\u0142a w wypadku samochodowym 20 lat temu, wraz ze swoim m\u0119\u017cem. Z Kasi\u0105 spotka\u0142am si\u0119 podczas jej urlopu w wynaj\u0119tym domu pod Jeleni\u0105 G\u00f3r\u0105. Pozna\u0142am jej psa wy\u017c\u0142a Tesl\u0119, kt\u00f3ra pod koniec, kiedy Kasia odwozi\u0142a mnie na poci\u0105g, siedzia\u0142a mi na kolanach w aucie. Rozmawiali\u015bmy d\u0142ugo. O jej projektach, pracy zawodowej, dzieciach i powrocie do miejsc z dzieci\u0144stwa. By\u0142o te\u017c o smutku, \u017ca\u0142obie i t\u0119sknocie. I o tym, co daje nam fotografia.<\/span><\/i><\/span><\/p>\n Dobre zdj\u0119cia zwykle nie maj\u0105 jednej interpretacji. Opowiadaj\u0105 nie tylko o tym, co m\u00f3wi autorka\/autor, ale przede wszystkim otwieraj\u0105 nas, uwypuklaj\u0105 nasze emocje i do\u015bwiadczania jako odbiorc\u00f3w. Kiedy pierwszy raz ogl\u0105da\u0142am projekt ksi\u0105\u017cki \u201ee.\u201d, na pocz\u0105tku nie do ko\u0144ca rozumia\u0142am, na co patrz\u0119. Czu\u0142am co\u015b mocnego, ale nie potrafi\u0142am jeszcze doprecyzowa\u0107, co to by\u0142o. Co\u015b mi si\u0119 uk\u0142ada\u0142o w ca\u0142o\u015b\u0107, ale co\u015b umyka\u0142o. A\u017c w ko\u0144cu to poczu\u0142am. List, kt\u00f3ry Katarzyna umie\u015bci\u0142a na ko\u0144cu ksi\u0105\u017cki, by\u0142 tylko potwierdzeniem. Daje on wszystko prosto w twarz, jest taki nagi w emocjach, bez barier, ale nie jest pretensjonalny. To mnie rozwali\u0142o.<\/span><\/i><\/span> Katarzyna Heczko Bodora:<\/b> Pracowa\u0142am nad ksi\u0105\u017ck\u0105 z Micha\u0142em \u0141uczakiem w trakcie Programu Mentorskiego Sputnik Photos i sko\u0144czyli\u015bmy j\u0105 na obron\u0119 w czerwcu 2021 roku. W 2022 roku w maju mieli\u015bmy wystaw\u0119 absolwentek i absolwent\u00f3w, kuratorem by\u0142 Janek Brykczy\u0144ski. Co\u015b si\u0119 wtedy wa\u017cnego wydarzy\u0142o. Janek napisa\u0142 do mnie z pytaniem, kiedy przyjad\u0119 ze swoimi pracami, by je umie\u015bci\u0107 na wystawie. Zaproponowa\u0142 \u015brod\u0119. \u201eJasne\u201d \u2013 odpar\u0142am. We wtorek mia\u0142am lekcje czeskiego i moja nauczycielka zapyta\u0142a mnie w ramach \u0107wicze\u0144, jaki jest dzisiaj dzie\u0144. Jak wypowiedzia\u0142am 10 maja, to sobie zda\u0142am spraw\u0119, \u017ce jutro s\u0105 50. urodziny mojej siostry. Zaplanowa\u0142am, \u017ce najpierw pojad\u0119 na cmentarz \u2013 tak jak w ka\u017cde jej urodziny \u2013 a potem do Warszawy na wystaw\u0119. Nast\u0119pnego dnia przejecha\u0142am przez cmentarz, nie zatrzyma\u0142am si\u0119. Pomy\u015bla\u0142am potem, \u017ce to chyba najpi\u0119kniejsza forma sp\u0119dzenia z moj\u0105 siostr\u0105 jej urodzin. Na wystawie roz\u0142o\u017cyli\u015bmy z Jankiem wszystkie rzeczy, napisa\u0142am nowy tekst i wymieni\u0142am te\u017c niekt\u00f3re zdj\u0119cia. Poczu\u0142am, \u017ce to jest koniec projektu. Od czasu obrony w zesz\u0142ym roku nie mia\u0142am takiego poczucia. Par\u0119 dni p\u00f3\u017aniej zobaczy\u0142am, \u017ce jest przed\u0142u\u017cony termin wysy\u0142ania zg\u0142osze\u0144 na konkurs Fotograficzna Publikacja Roku 2022. Oczywi\u015bcie, jak to ja, wysy\u0142a\u0142am j\u0105 w ostatnim dniu. Mia\u0142am straszne problemy, nie przechodzi\u0142o mi zg\u0142oszenie, zmniejsza\u0142am pliki, kombinowa\u0142am. W ko\u0144cu tu\u017c przed p\u00f3\u0142noc\u0105 si\u0119 uda\u0142o wys\u0142a\u0107 sam plik w PDF. Wtedy jedyne, czego by\u0142am pewna, to to, \u017ce mam sko\u0144czony projekt i wysy\u0142am co\u015b, do czego jestem w stu procentach przekonana.<\/span> Lubi\u0119 ksi\u0105\u017cki fotograficzne i lubi\u0119 nad nimi pracowa\u0107. Sprawia mi to ogromn\u0105 przyjemno\u015b\u0107. Lubi\u0119 pracowa\u0107 nad materia\u0142em, w kt\u00f3rym mam do zaplanowania co\u015b wi\u0119cej ni\u017c tylko uk\u0142ad zdj\u0119\u0107. W szkole fotograficznej w Opawie pracowali\u015bmy nad makiet\u0105 gazety w ramach zaj\u0119\u0107 z reporta\u017cu. To zadanie sprawi\u0142o mi ogromn\u0105 satysfakcj\u0119 i rado\u015b\u0107, mog\u0142am my\u015ble\u0107 bardziej matematycznie i analitycznie. <\/span> Na fotografi\u0119 trafi\u0142am p\u00f3\u017ano. Najpierw studiowa\u0142am chemi\u0119 na Politechnice \u015al\u0105skiej. Chcia\u0142am i\u015b\u0107 na medycyn\u0119, ale zabrak\u0142o mi kilku punkt\u00f3w, wi\u0119c wyl\u0105dowa\u0142am na chemii. Na pi\u0105tym roku dosta\u0142am propozycj\u0119 doktoratu w Stanach Zjednoczonych. Moja siostra bardzo mnie namawia\u0142a na wyjazd: \u201eKasiu, jed\u017a, b\u0119d\u0119 do ciebie przyje\u017cd\u017ca\u0107 na wakacje\u201d. Moja babcia, kt\u00f3ra jest Czeszk\u0105, m\u00f3wi\u0142a: \u201enie jed\u017a, bo cz\u0142owiek jest szcz\u0119\u015bliwy tam, gdzie si\u0119 urodzi\u0142\u201d. Po tygodniu si\u0119 okaza\u0142o, \u017ce jestem w ci\u0105\u017cy, wi\u0119c zosta\u0142am. Potem stara\u0142am si\u0119 o prac\u0119 w zespole badawczym w instytucie onkologii, ale w ostatniej chwili zmienili zdanie. Mia\u0142am do wyboru: albo doktorat na w\u0119glu i ropie naftowej albo prac\u0119 w Telekomunikacji Polskiej. Wybra\u0142am to drugie i tam przesz\u0142am chyba przez wszystkie obszary: obs\u0142ug\u0119, jako\u015b\u0107, procesy, wsparcie, teraz pracuj\u0119 w sprzeda\u017cy. Zawsze jest tak, \u017ce jak czym\u015b si\u0119 zajmuj\u0119, to musz\u0119 do tego by\u0107 przygotowana. Dlatego robi\u0142am dodatkowe studia \u2013 zarz\u0105dzanie zasobami ludzkimi i potem zarz\u0105dzanie w firmie. Od 2016 roku edukuj\u0119 si\u0119 w fotografii. Poch\u0142on\u0119\u0142a mnie.<\/span> Zdj\u0119cia robi\u0142am zawsze. Jak by\u0142am w si\u00f3dmej klasie i mieszka\u0142am w Jeleniej G\u00f3rze, to mia\u0142am du\u017co zdj\u0119\u0107 na kliszy. Wiele lat p\u00f3\u017aniej m\u00f3j m\u0105\u017c przywi\u00f3z\u0142 mi z Niemiec analogowego Pentaxa, z kt\u00f3rego korzysta\u0142am bardzo d\u0142ugo. Pami\u0119tam, \u017ce jak moja c\u00f3rka Ola mia\u0142a par\u0119 miesi\u0119cy, wys\u0142a\u0142am zdj\u0119cie na fotokonkurs marki Bambino. Warunkiem otrzymania nagrody by\u0142o posiadanie trzech ich produkt\u00f3w, kt\u00f3rych oczywi\u015bcie nie mieli\u015bmy. Kt\u00f3rego\u015b dnia moja mama by\u0142a z Ol\u0105 sama w domu, pojawili si\u0119 ludzie z kamer\u0105. Wygra\u0142am nagrod\u0105 g\u0142\u00f3wn\u0105, ale chcieli zobaczy\u0107 produkty Bambino. Moja mama pokaza\u0142a inne marki, wi\u0119c wycofali nagrod\u0119 i zostawili nam plecak wype\u0142niony kosmetykami (\u015bmiech). To by\u0142 m\u00f3j pierwszy konkurs fotograficzny. <\/span> W 2016 roku pozna\u0142am syna naszych przyjaci\u00f3\u0142, kt\u00f3ry uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 fotograficzn\u0105 w Londynie. Nigdy nie mia\u0142am styczno\u015bci z fotografi\u0105 profesjonaln\u0105, nie mia\u0142am nawet \u015bwiadomo\u015bci, \u017ce s\u0105 szko\u0142y fotograficzne. Zdecydowa\u0142am si\u0119 i posz\u0142am na Akademi\u0119 Fotografii w Krakowie, gdzie program zak\u0142ada\u0142 dotkni\u0119cie ka\u017cdego aspektu. Przez te dwa lata bardzo si\u0119 ba\u0142am pokazywa\u0107 swoje zdj\u0119cia. Wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce nie s\u0105 tego warte. Pierwszy moment, kiedy uwierzy\u0142am w to, co robi\u0119, to by\u0142y zaj\u0119cia z Wojtkiem Wilczykiem. Bardzo mnie pochwali\u0142 za zdj\u0119cia, kt\u00f3re zrobi\u0142am na Osiedlu Europejskim w Krakowie. Zrozumia\u0142am, \u017ce moje prace maj\u0105 warto\u015b\u0107. Poczu\u0142am, \u017ce mam prawo do takiej fotografii. Dla mnie zdj\u0119cie ma swoj\u0105 warto\u015b\u0107, je\u015bli za nim stoi historia. To jest dla mnie istotne. Wol\u0119 dokument ni\u017c reporta\u017c, nie chc\u0119 z nikim prze\u015bciga\u0107 si\u0119 o klatki. Wol\u0119 pojecha\u0107 w ciche miejsce. Tam, gdzie nie ma nikogo. Tam, gdzie mo\u017cna porozmawia\u0107 z cz\u0142owiekiem, pos\u0142ucha\u0107 historii i dopiero wtedy zrobi\u0107 zdj\u0119cie. <\/span> W ramach zaj\u0119\u0107 z Wojtkiem Wilczykiem dostali\u015bmy zadane \u201e\u015awiat nieprzedstawiony\u201d. Zacz\u0119\u0142am fotografowa\u0107 Abisyni\u0119. To by\u0142 m\u00f3j pierwszy powa\u017cny projekt. Co\u015b mnie ci\u0105gn\u0119\u0142o do tego miejsca. Ulicy w Miko\u0142owie, kt\u00f3r\u0105 wcze\u015bniej wykluczy\u0142am z inwestycji \u015bwiat\u0142owodowych. Kiedy wr\u00f3ci\u0142am do Miko\u0142owa, okaza\u0142o si\u0119, \u017ce jest to nieprawdopodobne miejsce. Moi bohaterowie s\u0105 niesamowici i ka\u017cdy z takim baga\u017cem do\u015bwiadcze\u0144. <\/span> Kiedy\u015b kto\u015b zada\u0142 mi pytanie, dlaczego jestem w takich miejscach. Nie zgadzam si\u0119 na wykluczenie. Ka\u017cdy cz\u0142owiek \u2013 naprawd\u0119 niezale\u017cnie od zewn\u0119trznej opinii \u2013 w \u015brodku jest interesuj\u0105c\u0105 postaci\u0105. Nie lubi\u0119 oceniania. Bardzo cz\u0119sto jest tak, \u017ce nie znaj\u0105c kontekstu, nie znaj\u0105c fakt\u00f3w i okoliczno\u015bci, mo\u017cna \u0142atwo oceni\u0107, zwykle negatywnie. Troch\u0119 si\u0119 buntuj\u0119 przed takim podej\u015bciem. My\u015bl\u0119, \u017ce osoby, kt\u00f3re s\u0105 wra\u017cliwe \u2013 troch\u0119 jeste\u015bmy w takiej ba\u0144ce \u2013 potrafi\u0105 zmieni\u0107 my\u015blenie i otwieraj\u0105 troch\u0119 oczy. Natomiast nie wiem, czy moja fotografia co\u015b mo\u017ce zmieni\u0107. Nie wiem, czy przypadkiem nie jest tak, \u017ce tych zdj\u0119\u0107 nie robi\u0119 bardziej dla siebie ni\u017c dla szerszej publiczno\u015bci. S\u0105 wa\u017cne dla mnie. <\/span> Po Akademii Fotografii uko\u0144czy\u0142am VII Masterclass, kt\u00f3re akurat odbywa\u0142o si\u0119 w Warszawie. Ta p\u00f3\u0142roczna nauka ca\u0142kowicie zmieni\u0142a moje my\u015blenie. Potem posz\u0142am do Jastrz\u0119bskiej Szko\u0142y Fotografii, kt\u00f3r\u0105 prowadzi\u0142 Micha\u0142 Sita. Nast\u0119pnie zdecydowa\u0142am si\u0119 na program mentorski Sputnik Photos. Ju\u017c wcze\u015bniej pozna\u0142am Micha\u0142a \u0141uczaka i poczu\u0142am, \u017ce chc\u0119 z nim z pracowa\u0107. Wiedzia\u0142am, \u017ce jest dwudziesta rocznica \u015bmierci mojej siostry. Do tego projektu zabiera\u0142am si\u0119 chyba dwa razy wcze\u015bniej. Nie wysz\u0142o. Pomy\u015bla\u0142am, \u017ce to ten moment. Bardzo mi zale\u017ca\u0142o, \u017ceby ta ca\u0142a historia nie by\u0142a pogrzebowa, taka dramatyczna. Nie chcia\u0142am, by zdj\u0119cia epatowa\u0142y tragedi\u0105 czy traum\u0105. <\/span> Kiedy\u015b uczestniczy\u0142am w warsztatach z Ma\u0107kiem Nabrdalikiem. Da\u0142 nam zadanie, \u017ceby pomy\u015ble\u0107 o portretowym projekcie. Pomy\u015bla\u0142am, \u017ce sfotografuj\u0119 wszystkie osoby, kt\u00f3re by\u0142y wa\u017cne dla mojej siostry. Opisa\u0142am mu, co chc\u0119 zrobi\u0107, przyjecha\u0142am na warsztaty, Maciek popatrzy\u0142 na mnie i powiedzia\u0142, \u017ce ten projekt si\u0119 nie nadaje do tego tematu. Za to zapyta\u0142, czy wiem, \u017ce on te\u017c straci\u0142 brata. Nie wiedzia\u0142am. To by\u0142 pierwszy raz, kiedy pozna\u0142am kogo\u015b, kto mnie rozumia\u0142 i kt\u00f3rego ja bardzo dobrze rozumia\u0142am. Pami\u0119tam, jak siedzieli\u015bmy naprzeciwko siebie i Maciek opowiada\u0142 o swoich do\u015bwiadczeniach, ja mu m\u00f3wi\u0142am o swoich. Poczu\u0142am, \u017ce nie jestem sama. <\/span> Pami\u0119tam moje pierwsze rozmowy z Micha\u0142em \u0141uczakiem o projekcie. Pokazywa\u0142am mu r\u00f3\u017cne zdj\u0119cia, kt\u00f3re zrobi\u0142am i on do mnie tak: \u201eKasiu, ale ju\u017c uzgodnili\u015bmy, \u017ce takie zdj\u0119cia potrafisz robi\u0107. Musisz i\u015b\u0107 dalej.\u201d Szuka\u0142am innej drogi. Podczas naszych licznych online rozm\u00f3w w trakcie pandemii nie mia\u0142am opor\u00f3w, by pokazywa\u0107 mu wszystko. Nawet je\u015bli mia\u0142am \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce zdj\u0119cia s\u0105 beznadziejne, to szuka\u0142am najlepszej drogi. Otworzy\u0142am si\u0119 przed Micha\u0142em ca\u0142kowicie, z wszystkimi w\u0105tpliwo\u015bciami i s\u0142abymi stronami. W trakcie pracy by\u0142y sytuacje, kiedy czu\u0142am, \u017ce mam problem z niekt\u00f3rymi zdj\u0119ciami \u2013 o tym wszystkim mog\u0142am porozmawia\u0107 z Micha\u0142em i mu zaufa\u0107, kiedy m\u00f3wi\u0142: \u201ejest dobrze\u201d.<\/span> Podczas obrony na zako\u0144czenie programu Sputnik Photos, zacz\u0119\u0142am wy\u015bwietla\u0107 m\u00f3j projekt. Na pocz\u0105tku jest wiersz Violi Fischerovej, kt\u00f3ry napisa\u0142a po \u015bmierci swojego m\u0119\u017ca. Dla mnie jest bardzo poruszaj\u0105cy i bardzo osobisty. Pokaza\u0142am slajd z jej wierszem, ale okaza\u0142o si\u0119, \u017ce jest za jasno i nic nie wida\u0107. Kto\u015b z sali poprosi\u0142, \u017cebym go przeczyta\u0142a. Zacz\u0119\u0142am, ale mnie zatka\u0142o. Micha\u0142 podszed\u0142 do mnie i po prostu przeczyta\u0142 do ko\u0144ca. Kiedy m\u00f3wimy o wsparciu mentora, to jest to kto\u015b, kto jest z tob\u0105, pod\u0105\u017ca obok na tej \u015bcie\u017cce. Tak czu\u0142am si\u0119 z Micha\u0142em.<\/span> Micha\u0142 \u0141uczak:<\/b> Micha\u0142 \u0141uczak: Ka\u017cdy w pewnym wieku ma do\u015bwiadczenie straty. Z w\u0142asnego do\u015bwiadczenia wie, \u017ce pami\u0119\u0107 o tej osobie, kt\u00f3ra odesz\u0142a, ma wieloraki i subiektywny charakter. Przechowujemy r\u00f3\u017cne rzeczy, wracamy te\u017c do starych fotografii \u2013 to wszystko przypomina \u015bwiat, kt\u00f3ry odszed\u0142 razem z t\u0105 osob\u0105. Kiedy pracowali\u015bmy nad ksi\u0105\u017ck\u0105 z Kasi\u0105, starali\u015bmy si\u0119 stworzy\u0107 co\u015b, co b\u0119dzie uniwersalne. Wymy\u015blali\u015bmy r\u00f3\u017cne metody, by pokaza\u0107 zar\u00f3wno brak, ale jak i sam\u0105 relacj\u0119 z siostr\u0105, kt\u00f3ra odbywa\u0142a si\u0119 na r\u00f3\u017cnych p\u0142aszczyznach czasowych. W trakcie pracy si\u0119 okaza\u0142o \u2013 co by\u0142o pi\u0119kne \u2013 \u017ce Kasia zrobi\u0142a wiele zdj\u0119\u0107 dawno temu, po prostu o tym nie pami\u0119ta\u0142a. Te materia\u0142y \u015bwietnie si\u0119 posk\u0142ada\u0142y w ca\u0142o\u015b\u0107. Chocia\u017c mieli\u015bmy bardzo wiele dokument\u00f3w, kt\u00f3re by\u0142y atrakcyjnie wizualnie, nie zape\u0142nili\u015bmy nimi ksi\u0105\u017cki. Zdecydowali\u015bmy na bardziej steryln\u0105 sytuacj\u0119. Oczywi\u015bcie, pewne rzeczy musz\u0105 by\u0107 czytelne i klarowne \u2013 to jest balans pomi\u0119dzy tym, co odkrywamy, a tym, czego nie odkrywamy. Paradoksalnie bardzo wielu w\u0105tk\u00f3w historii Kasi i jej siostry do ko\u0144ca nie zna\u0142em. Z perspektywy czasu wydaje mi si\u0119 to dobr\u0105 rzecz\u0105. By\u0142am tak\u0105 osob\u0105, kt\u00f3ra dowiaduje si\u0119 o emocjach i wydarzeniach razem z odkrywanymi i tworzonymi materia\u0142ami. To by\u0142o dobre dla sprawdzenia, czy pewne rzeczy dzia\u0142aj\u0105.<\/span> Katarzyna Heczko Bodora:<\/b> Czu\u0142am, \u017ce ta ksi\u0105\u017cka jest troch\u0119 rozliczeniem z siostr\u0105. By\u0142a pi\u0119kna, inteligentna, m\u0105dra \u2013 by\u0142a najlepsza. K\u0142\u00f3ci\u0142y\u015bmy si\u0119 ca\u0142e \u017cycie. Ewa by\u0142a bardzo rodzinna, marzy\u0142a o m\u0119\u017cu, dzieciach, domu. A ja fiu b\u017adziu w g\u0142owie. Od momentu mojej ci\u0105\u017cy nasze relacje si\u0119 zmieni\u0142y. Tak bardzo nam pomog\u0142a. Najpi\u0119kniejsze trzy lata. Przez te wszystkie dwadzie\u015bcia lat ca\u0142y czas nosi\u0142am gdzie\u015b tam w \u015brodku\u2026 Nie wiem dok\u0142adnie, nie potrafi\u0119 tego okre\u015bli\u0107. <\/span> Wys\u0142ucha\u0142a: Beata Bartecka<\/span><\/p>\n Zdj\u0119cia: dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci Katarzyny Heczko Bodory<\/span><\/p>\n <\/p>\n \u00a0<\/span><\/p>\n \u00a0<\/span><\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.17.3″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}”][et_pb_row _builder_version=”4.17.3″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px|||||” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.17.3″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_gallery gallery_ids=”1012,1014,1011,1013,1015,1010,1016″ posts_number=”30″ show_title_and_caption=”off” show_pagination=”off” _builder_version=”4.18.1″ _module_preset=”default” min_height=”1024px” custom_margin=”||208px|||” custom_padding=”||0px|||” locked=”off” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W tym roku projekt ksi\u0105\u017cki \u201ee.\u201d Katarzyny Heczko Bodory wygra\u0142 Konkurs makiet PDF w ramach Fotograficznej Publikacji Roku 2022. To opowie\u015b\u0107 o siostrze Ewie, kt\u00f3ra zgin\u0119\u0142a w wypadku samochodowym 20 lat temu, wraz ze swoim m\u0119\u017cem. Z Kasi\u0105 spotka\u0142am si\u0119 podczas jej urlopu w wynaj\u0119tym domu pod Jeleni\u0105 G\u00f3r\u0105. Pozna\u0142am jej psa wy\u017c\u0142a Tesl\u0119, kt\u00f3ra […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1014,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[10],"tags":[],"class_list":["post-1007","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-teksty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1007","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1007"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1007\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1021,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1007\/revisions\/1021"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1014"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1007"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1007"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1007"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}