[et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_row _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_text _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content” sticky_enabled=”0″]<\/p>\n
Fotofestiwal od lat pracuje na sw\u00f3j wizerunek. Stawia na r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 prezentacji dokona\u0144 \u015bwiatowej fotografii. Nie wyklucza nikogo. \u0141\u0105czy dos\u0142ownie i w przeno\u015bni. Nie zamyka si\u0119 na przyk\u0142ad tylko na fotografi\u0119 europejsk\u0105, tw\u00f3rc\u00f3w z danego \u015brodowiska czy reprezentant\u00f3w jednego pokolenia. Nie tylko pozwala to na zainteresowanie widza odbiorem wszystkich wystaw, ale tak\u017ce potwierdza przekonanie, \u017ce stwarza si\u0119 mo\u017cliwo\u015bci poznania tw\u00f3rczo\u015bci zr\u00f3\u017cnicowanej, nieograniczonej tylko do jednego nurtu, a nawet skupiaj\u0105cej si\u0119 wy\u0142\u0105cznie na medium fotografii. Tegoroczny program jest jak zwykle bardzo bogaty, a zobaczenie wszystkich wystaw jednego dnia okazuje si\u0119 w\u0142a\u015bciwie niemo\u017cliwe. Tym bardziej \u017ce ekspozycje zlokalizowane s\u0105 w r\u00f3\u017cnych punktach w mie\u015bcie. Niekt\u00f3re z nich s\u0105 ju\u017c na tyle kultowe, \u017ce nie mo\u017cna sobie wyobrazi\u0107 tego festiwalu cho\u0107by bez Art _Inkubatora przy ulicy Tymienieckiego 3 albo Off Piotrkowskiej. Ponadto wiele innych instytucji udost\u0119pnia swoje przestrzenie na potrzeby festiwalowe, jak chocia\u017cby Muzeum Miasta \u0141odzi czy Miejska Galeria Sztuki w \u0141odzi. Zwiedzanie wystaw wi\u0105\u017ce si\u0119 wi\u0119c tak\u017ce z odkrywaniem urokliwych miejsc tego miasta. Program Nadzieja Program Otwarty Off Piotrkowska Cisza Tekst: Anna Kania-Saj<\/p>\n Zdj\u0119cia: Krzysztof Saj<\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_row use_custom_gutter=”on” gutter_width=”2″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px|||||” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_gallery gallery_ids=”2202,2203,2204,2205,2206,2207,2208,2209,2210,2211,2212,2213,2214,2215,2216,2217,2218,2219,2220,2221,2222,2223,2224,2225,2226,2227,2228,2229,2230,2231,2232,2233″ posts_number=”30″ show_title_and_caption=”off” show_pagination=”off” _builder_version=”4.21.0″ _module_preset=”default” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content” sticky_enabled=”0″][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Fotofestiwal od lat pracuje na sw\u00f3j wizerunek. Stawia na r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 prezentacji dokona\u0144 \u015bwiatowej fotografii. Nie wyklucza nikogo. \u0141\u0105czy dos\u0142ownie i w przeno\u015bni. Nie zamyka si\u0119 na przyk\u0142ad tylko na fotografi\u0119 europejsk\u0105, tw\u00f3rc\u00f3w z danego \u015brodowiska czy reprezentant\u00f3w jednego pokolenia. Nie tylko pozwala to na zainteresowanie widza odbiorem wszystkich wystaw, ale tak\u017ce potwierdza przekonanie, \u017ce stwarza […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2230,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[10],"tags":[],"class_list":["post-2199","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-teksty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2199","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2199"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2199\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2237,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2199\/revisions\/2237"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2230"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2199"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2199"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2199"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
W du\u017cym wyborze projekt\u00f3w wystawienniczych szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119 zwr\u00f3ci\u0142a liczba fotograf\u00f3w \u2013 dociekliwych badaczy. Zaprezentowano ich w Programie Nadzieja i Programie Otwartym. Festiwal zosta\u0142 podzielony na kilka przewodnich temat\u00f3w, a obok wspomnianych dw\u00f3ch w wymienionych wy\u017cej instytucjach kultury powsta\u0142 te\u017c Program Miasto, pokazuj\u0105cy prace uznanych ju\u017c wybitnych fotograf\u00f3w: Chrisa Niedenthala i Grzegorza Przyborka. Z kolei w Programie Go\u015bcie, w bardzo modnym miejscu Off Piotrkowska, w galerii na dw\u00f3ch pi\u0119trach przedstawiono fotografie artyst\u00f3w z kraj\u00f3w, w kt\u00f3rych z powod\u00f3w politycznych obecnie nie mog\u0105 odbywa\u0107 si\u0119 niezale\u017cne festiwale. Go\u015bcinnie wi\u0119c zaprezentowano wystaw\u0119 Gdzie\u015b pomi\u0119dzy<\/em> w ramach Miesi\u0105ca Fotografii w Mi\u0144sku oraz wystaw\u0119 Stan przej\u015bciowy<\/em> w ramach Odessa Photo Days. W tym programie zaistnia\u0142a r\u00f3wnie\u017c wystawa najbardziej interesuj\u0105cych prac studentek i student\u00f3w Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szko\u0142y Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w \u0141odzi, zaaran\u017cowana w Art_Inkubatorze.<\/p>\n
W centrum festiwalowym Art_Inkubator jak zawsze mo\u017cna si\u0119 by\u0142o spodziewa\u0107 najciekawszych ekspozycji. Tematyka tegorocznej edycji oscyluje wok\u00f3\u0142 problem\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnego \u015bwiata, co oczywi\u015bcie nie powinno nikogo zaskakiwa\u0107. Wojna, kryzys klimatyczny, walka o prawa mniejszo\u015bci czy problem wzrastaj\u0105cego obecnie nacjonalizmu i populizmu w wielu krajach \u2013 to g\u0142\u00f3wne tematy prezentowanych zdj\u0119\u0107. Nietrudno si\u0119 domy\u015bli\u0107, \u017ce poruszane problemy, z jakimi mamy teraz do czynienia, nie b\u0119d\u0105 mia\u0142y pozytywnego kontekstu, a jednak jakby na przek\u00f3r temu w tytule tegorocznego programu wystaw w centrum festiwalowym Art_Inkubator pojawi\u0142o si\u0119 s\u0142owo \u201enadzieja\u201d. \u015awiadczy to o nucie optymizmu, tak bardzo dzisiaj wszystkim potrzebnego, aby pr\u00f3bowa\u0107 podj\u0105\u0107 walk\u0119 z przeciwno\u015bciami. Tw\u00f3rcy programu zostali zainspirowani s\u0142owami ameryka\u0144skiej pisarki Rebekki Solnit, kt\u00f3ra napisa\u0142a, \u017ce \u201enadzieja domaga si\u0119 dzia\u0142ania; dzia\u0142anie nie jest mo\u017cliwe bez nadziei\u201d. Kuratorki i kuratorzy wraz z artystkami i artystami zorganizowali siedem wystaw zbiorowych i indywidualnych, z kt\u00f3rych wi\u0119kszo\u015b\u0107 zosta\u0142a stworzona specjalnie z okazji dwudziestej drugiej edycji Fotofestiwalu. Tradycj\u0105 s\u0105 ju\u017c wystawy artyst\u00f3w z r\u00f3\u017cnych kontynent\u00f3w, kt\u00f3rzy prezentuj\u0105 poruszaj\u0105ce zdj\u0119cia, instalacje i wideo odnosz\u0105ce si\u0119 do aktualnych problem\u00f3w z r\u00f3\u017cnych stron \u015bwiata.
W jaki spos\u00f3b arty\u015bci pr\u00f3buj\u0105 nas \u2013 odbiorc\u00f3w \u2013 przekona\u0107, \u017ce warto mie\u0107 nadziej\u0119? Staraj\u0105 si\u0119 to wyja\u015bni\u0107 kuratorzy, arty\u015bci i ca\u0142y zesp\u00f3\u0142, kt\u00f3ry przygotowa\u0142 tegoroczn\u0105 edycj\u0119 Fotofestiwalu. Sergio Valenzuela Escobedo, kurator projektu wystaw trzech artyst\u00f3w zwi\u0105zanych z problemami lud\u00f3w etnicznych, kt\u00f3re s\u0105 powi\u0105zane z globalnymi problemami, pr\u00f3buje znale\u017a\u0107 odpowied\u017a w swoim komentarzu do nich. Chocia\u017c ju\u017c na pocz\u0105tku w\u0105tpi w to, jak mo\u017cna w og\u00f3le my\u015ble\u0107 o nadziei, kiedy dopiero min\u0119\u0142a \u015bwiatowa pandemia, a ci\u0105gle mierzymy si\u0119 z kryzysem migracyjnym, energetycznym, klimatycznym oraz kiedy wci\u0105\u017c trwa rozp\u0119tana przez Rosj\u0119 wojna w Ukrainie. Potrzebna jest na pewno refleksja na te tematy. Aby nas do tego sk\u0142oni\u0107 i ostrzec przed tym, co mo\u017ce nast\u0105pi\u0107, kurator Escobedo cytuje s\u0142owa brazylijskiego antropologa Eduarda Viveriosa de Castro: \u201eJe\u015bli chcesz porozmawia\u0107 na temat ko\u0144ca \u015bwiata z ekspertami, porozmawiaj z Indianami\u201d (w 1500 roku po naje\u017adzie Hiszpan\u00f3w na Ameryk\u0119 Po\u0142udniow\u0105 zgin\u0119\u0142o tam 95 procent miejscowej ludno\u015bci). Jak pisze dalej, \u201ekryzys, kt\u00f3rego dzisiaj do\u015bwiadczamy, jest zwi\u0105zany bezpo\u015brednio z oddzieleniem si\u0119 kultury od natury\u201d. Celem projekt\u00f3w, kt\u00f3rych obiektem s\u0105 trzy spo\u0142eczno\u015bci: Awaj\u00fan\u00f3w w Peru, Nasa w Kolumbii czy Pur\u00e9pecha w Meksyku, jest zar\u00f3wno ukazanie ich \u017cycia codziennego, rdzennych tradycji, jak i tego, w jaki spos\u00f3b uda\u0142o im si\u0119 przetrwa\u0107 oraz jak uchroni\u0142y si\u0119 one przed zewn\u0119trznymi zagro\u017ceniami stworzonymi przez mi\u0119dzynarodowe korporacje, mimo istnienia przepis\u00f3w, kt\u00f3re powinny chroni\u0107 ich prawa.
Tutaj istotna jest rola fotograf\u00f3w badaczy, takich jak El\u00e9onore Lubua i Louis Matton, kt\u00f3rzy w projekcie Ip\u00e1amamu \u2013 opowie\u015bci o Wawaim \u0142\u0105cz\u0105 si\u0142y, by we wsp\u00f3\u0142pracy z badaczami z zakresu nauk spo\u0142ecznych oraz europejskimi aktywistami i wraz udzia\u0142em lokalnej spo\u0142eczno\u015bci Wawaim, stworzy\u0107 wieloletni projekt, relacjonowa\u0107 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 histori\u0119 ludu Awaj\u00fan\u00f3w oraz pokaza\u0107, \u017ce rdzenni mieszka\u0144cy Peru zacz\u0119li odgrywa\u0107 w ko\u0144cu rol\u0119 istotnych uczestnik\u00f3w sceny politycznej.
Na wystawie, w ramach projektu Oro Verde<\/em> autorstwa kolektywu Ritual Inhibitual, widzimy ogromnych rozmiar\u00f3w fotograficzn\u0105 instalacj\u0119, prezentuj\u0105c\u0105 pewien nieznany meksyka\u0144ski rytua\u0142 z u\u017cytym awokado. Okazuje si\u0119, \u017ce jest to Uauapu, coroczny rytua\u0142 \u015bwi\u0119ta lasu, kt\u00f3ry zosta\u0142 ocalony i jest on symbolem zwyci\u0119stwa nad kartelami narkotykowymi. Tej czynno\u015bci dokona\u0142y kobiety ze spo\u0142eczno\u015bci Pur\u00e9pecha, kt\u00f3re stan\u0119\u0142y na czele rewolucji przeciwko niszcz\u0105cym ich lasy gangom zajmuj\u0105cym si\u0119 dochodowym interesem, jakim jest handel awokado.
Mama Coca autorstwa Nad\u00e9ge Mazars to opowie\u015b\u0107 o spo\u0142ecze\u0144stwie Nasa, kt\u00f3re wypowiedzia\u0142o wojn\u0119 koncernowi Coca-Cola. Lud o d\u0142ugoletniej tradycji aktywistycznej ma swoj\u0105 Stra\u017c Rdzenn\u0105, czyli organizacj\u0119, kt\u00f3ra pomaga zachowywa\u0107 i przekazywa\u0107 m\u0142odszym pokoleniom rdzenn\u0105 kultur\u0119 i tradycj\u0119, do kt\u00f3rej r\u00f3wnie\u017c si\u0119 zalicza tradycyjne wykorzystywanie li\u015bci koki. Produkty zawieraj\u0105ce li\u015bcie koki maj\u0105 dla nich wi\u0119c znaczenie kulturowe, ale tak\u017ce medyczne. Histori\u0119 u\u017cywania koki dokumentuje na wystawie seria czarno-bia\u0142ych zdj\u0119\u0107 zwi\u0105zana z handlem, przemytem i przetw\u00f3rstwem oraz rynkami zbytu koki, dla kt\u00f3rych t\u0142em s\u0105 fotografie przedstawiaj\u0105ce spo\u0142eczno\u015b\u0107 Nasa. Jednym z powa\u017cniejszych problem\u00f3w jest pozew z\u0142o\u017cony przeciw firmie COCA Nasa za plagiat, czyli u\u017cycie s\u0142owa Coca w piwie wytwarzanym lokalnie (Coca Pola). W odpowiedzi Coca-Cola zosta\u0142a oskar\u017cona przez firm\u0119 Nasa za wykorzystywanie bez zgody rdzennej nazwy coca. Rdzenne spo\u0142eczno\u015bci Kolumbii staraj\u0105 si\u0119 tak\u017ce zakaza\u0107 sprzeda\u017cy Coca-Coli na swoich terytoriach, kt\u00f3re zajmuj\u0105 jedn\u0105 trzeci\u0105 tego kraju. Pod zdj\u0119ciem Zygmunta Freuda na wystawie zosta\u0142a umieszczona informacja, \u017ce to on jeden z pierwszych opisywa\u0142 mo\u017cliwo\u015bci wykorzystywania jej w medycynie. Ludy etniczne, w wyniku konfliktu r\u00f3\u017cnych interes\u00f3w \u015bwiatowych korporacji, niestety, ponosz\u0105 najwi\u0119ksze konsekwencje, w tym nie mog\u0105 skorzysta\u0107 z mo\u017cliwo\u015bci rozwoju gospodarczego.
Fotografowie badacze to silna grupa zaprezentowana podczas Fotofestiwalu. W celu przekazania swoich idei u\u017cywaj\u0105 oni r\u00f3\u017cnorodnych element\u00f3w wizualnych, wielu gatunk\u00f3w fotografii \u2013 prasowej, reklamowej, naukowej, propagandowej \u2013 map, archiw\u00f3w, grafik, rysunk\u00f3w, a tak\u017ce wzbogacaj\u0105 swoje projekty metodami pracy z dziedzin nauk spo\u0142ecznych i przyrodniczych. Tego rodzaju projekty nie tylko poruszaj\u0105 wa\u017cne problemy, ale s\u0105 \u201etworzeniem jako my\u015bleniem\u201d (Alejandro Le\u00f3n Cannock). Sprawiaj\u0105, \u017ce jeste\u015bmy sk\u0142onni do buntu przeciwko \u201egrupom trzymaj\u0105cym w\u0142adz\u0119\u201d i mog\u0105 pobudza\u0107 do zmian.
Program Nadzieja to tak\u017ce wielu artyst\u00f3w poruszaj\u0105cych problemy wsp\u00f3\u0142czesnego \u015bwiata, w tym autorzy zbiorowej wystawy W naszych r\u0119kach. Tutaj wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 w\u0142\u0105czaj\u0105cy ludno\u015b\u0107 rdzenn\u0105 projekt Ursuli Biemann Umys\u0142 lasu. Jest on rezultatem d\u0142ugotrwa\u0142ej wsp\u00f3\u0142pracy artystki i badaczki z amazo\u0144skim plemieniem Inga. W jej filmie pojawiaj\u0105 si\u0119 kadry z krajobrazem przeplatane dokumentem, a tak\u017ce poezja oraz informacje o odkryciach naukowych, opowiadaj\u0105ce o zmianach zachodz\u0105cych na naszej planecie. Osobno zaaran\u017cowana sala filmowa jest doskona\u0142\u0105 i wygodn\u0105 przestrzeni\u0105, by zastanowi\u0107 si\u0119 nad inteligencj\u0105 i metafizyk\u0105 ro\u015blin oraz nad przysz\u0142o\u015bci\u0105 \u015brodowiska naturalnego. Film jest opowie\u015bci\u0105 o ekocentrycznym spojrzeniu na \u015bwiat. Artystka powo\u0142uje si\u0119 r\u00f3wnocze\u015bnie na odkrycia wsp\u00f3\u0142czesnej nauki, ale te\u017c na wiedz\u0119 rdzennej ludno\u015bci.
Pozosta\u0142e dwa projekty na tej wystawie r\u00f3wnie\u017c dotycz\u0105 globalnych kryzys\u00f3w. S\u0105 to prace Rami Hara, nawo\u0142uj\u0105cego do zmian spo\u0142ecznych przez wzmacnianie to\u017csamo\u015bci spo\u0142eczno\u015bci os\u00f3b czarnosk\u00f3rych w Europie, kt\u00f3re s\u0105 marginalizowane. Fotografie AVAH Collective opowiadaj\u0105 o gromadzeniu i archiwizacji rzadkich afga\u0144skich dzie\u0142 sztuki w celu stworzenia kanonu historii sztuki, co pozwoli na zrozumienie przesz\u0142o\u015bci tego kraju. Wszystkie te dzia\u0142ania, kt\u00f3re podejmuj\u0105 tw\u00f3rcy, s\u0105 krokami w stron\u0119 coraz wi\u0119kszych zmian spo\u0142ecznych i lepszego zrozumienia \u015bwiata, a zatem nadziej\u0105 na lepsz\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n
Program Nadzieja by\u0142 najbardziej rozbudowany. Jednak r\u00f3wnie wa\u017cny jest Program Otwarty, czyli przegl\u0105d aktualnych zjawisk w fotografii. Zaprezentowano w nim kilku artyst\u00f3w spo\u015br\u00f3d ponad tysi\u0105ca zg\u0142osze\u0144 nades\u0142anych z ca\u0142ego \u015bwiata. S\u0105 to Santiago Escobar-Jaremillo (Kolumbia), Chloe Milos Azzopard (Francja), Agnieszka Sejud (Polska), Ngadi Smart (SierraLeone\/Wielka Brytania), Gabrielle Cecconi (W\u0142ochy) oraz Jo Slvetsen (Norwegia). Szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119 zwracaj\u0105 zdj\u0119cia Gabrielle Cecconi, kt\u00f3ra w cyklu Ti\u00e0 W\u00f9k prezentuje nie tylko doskona\u0142e fotografie. Projekt ten przenosi odbiorc\u0119 na inn\u0105 planet\u0119 \u2013 Ti\u00e0 W\u00f9k. T\u0105 planet\u0105 jest metaforyczny \u015bwiat Kuwejtczyk\u00f3w \u017cyj\u0105cych w ekstremalnym dobrobycie, jakby na innej planecie. To tak\u017ce krytyka bezkompromisowego zaw\u0142aszczania planety dla swoich potrzeb i spe\u0142niania zachcianek bogaczy.
Problemem zasob\u00f3w planety, szczeg\u00f3lnie wody, zajmuje si\u0119 w swoim projekcie Wata na Life Ngadi Smart. Jest to r\u00f3wnie\u017c krytyka tego, jak kraje Zachodu niesprawiedliwie buduj\u0105 wizerunek rozwijaj\u0105cych si\u0119 kraj\u00f3w afryka\u0144skich. Jo Slvetsen wyra\u017ca trosk\u0119 o przysz\u0142o\u015b\u0107 klimatu i agituje za pomoc\u0105 filmu, w kt\u00f3rym dokumentuje protest przeciwko zanieczyszczaniu i eksploatacji fiord\u00f3w, teren\u00f3w wa\u017cnych dla etnicznej ludno\u015bci, przez firm\u0119 Nussir ASA. Do zmian \u015brodowiska wywo\u0142anych dzia\u0142alno\u015bci\u0105 kraj\u00f3w wysoko rozwini\u0119tych nawi\u0105zuje Chloe Milos Azzopard, a Agnieszka Sejud przedstawia utopijn\u0105 wizje \u015bwiata, w kt\u00f3rej rzeczywisto\u015b\u0107 na\u015bladuje sztuk\u0119 i nie istniej\u0105 w nim wszystkie obecnie tropi\u0105ce nas problemy.<\/p>\n
Off Piotrkowska zosta\u0142a przeznaczona na ogromne ekspozycje prezentuj\u0105ce problemy nurtuj\u0105ce artyst\u00f3w z Bia\u0142orusi i Ukrainy. Pierwsze pi\u0119tro zaanektowali arty\u015bci festiwalu z Mi\u0144ska, kt\u00f3rzy w obecnej sytuacji w swoim kraju czuj\u0105 si\u0119 tak, jakby znale\u017ali si\u0119 w stanie zawieszenia. Nie wiedz\u0105, co ich czeka w przysz\u0142o\u015bci, ale nie st\u0105paj\u0105 te\u017c po twardym gruncie, gdy\u017c nie maj\u0105 punktu oparcia w przesz\u0142o\u015bci. Powoduje to niepewno\u015b\u0107 i brak perspektyw, co jest dla nich frustruj\u0105ce. Tutaj nadzieja jest jak za mg\u0142\u0105, trudno j\u0105 mie\u0107 i patrze\u0107 w przysz\u0142o\u015b\u0107. Krajobraz widziany z ich perspektywy jest mroczny i nie ma w nim optymizmu. Beznadziej\u0119 sytuacji podkre\u015bla forma prezentowanych zdj\u0119\u0107, surowa i oszcz\u0119dna.
Pi\u0119tro wy\u017cej zaprezentowane zosta\u0142y prace w ramach Odessa Photo Days. Tytu\u0142 brzmi nieco optymistyczniej \u2013 Stan przej\u015bciowy. Jest podsumowaniem przemian spo\u0142ecznych i politycznych ostatnich trzydziestu lat w Ukrainie, Gruzji, Kirgistanie i Kazachstanie. Te zmiany to wynik dzia\u0142a\u0144 aktywist\u00f3w, kt\u00f3rzy dzia\u0142aj\u0105 w wymienionych krajach. Potrzebne s\u0105 tam zmiany niemal\u017ce na ka\u017cdym polu oraz pomys\u0142y na to, co zrobi\u0107, by zapanowa\u0142a demokracja i wolno\u015b\u0107 s\u0142owa. Pomaga w tym \u015bwiadomo\u015b\u0107, dost\u0119p do informacji o sytuacji politycznej w wymiarze globalnym.<\/p>\n
Jedn\u0105 z ciekawszych wystaw tegorocznej edycji Fotofestiwalu jest wystawa Cisza Grzegorza Przyborka w Miejskiej Galerii Sztuki. Retrospektywa jest uhonorowaniem jego wieloletniej tw\u00f3rczo\u015bci. Sfotografowane instalacje Przyborka sprawiaj\u0105 wra\u017cenie bajkowych iluzji. W rzeczywisto\u015bci fotografie te s\u0105 czyst\u0105 dokumentacj\u0105 zainscenizowanych w przestrzeni rze\u017ab, bez wprowadzania cyfrowych manipulacji graficznych. Perfekcyjnie przygotowane dzie\u0142a sprawiaj\u0105, \u017ce ogl\u0105danie wystawy to uczta dla wzroku i duchowa przyjemno\u015b\u0107.
R\u00f3wnie doskona\u0142e, nawi\u0105zuj\u0105ce do mrocznej historii naszego kraju, s\u0105 zdj\u0119cia innego wybitnego fotografa, Chrisa Niedenthala, kt\u00f3re zosta\u0142y zaprezentowane z okazji pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu lat jego dzia\u0142alno\u015bci jako fotoreportera. Nie tylko ikoniczne uj\u0119cia, jak Czas apokalipsy<\/em>, ale tak\u017ce mniej znane. Przypominaj\u0105 dawne czasy, kt\u00f3re pami\u0119tamy. Cho\u0107 wtedy jeszcze nie dokumentowali\u015bmy wszystkiego, co nas otacza, swoimi smartfonami. Co ciekawe, zosta\u0142o to uj\u0119te z punktu widzenia obcokrajowca, kt\u00f3ry zobaczy\u0142 Polsk\u0119 z innej perspektywy oraz mia\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 zarejestrowania kadr\u00f3w dobrym sprz\u0119tem i na dobrej jako\u015bci kliszach.<\/p>\n