{"id":2758,"date":"2023-12-07T13:14:38","date_gmt":"2023-12-07T13:14:38","guid":{"rendered":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/?p=2758"},"modified":"2023-12-07T13:17:58","modified_gmt":"2023-12-07T13:17:58","slug":"2758","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/2023\/12\/07\/2758\/","title":{"rendered":"Tomasz Doma\u0144ski. Obraz nie Obraz 1983-2023"},"content":{"rendered":"<p>[et_pb_section fb_built=&#8221;1&#8243; _builder_version=&#8221;4.16.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;4px|||||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_row _builder_version=&#8221;4.16&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;0px||0px|||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_column type=&#8221;4_4&#8243; _builder_version=&#8221;4.16&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_text _builder_version=&#8221;4.23.1&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; hover_enabled=&#8221;0&#8243; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221; sticky_enabled=&#8221;0&#8243;]<\/p>\n<p>Retrospektywny album Tomasza Doma\u0144skiego pt. Obraz nie Obraz 1983-2023, odczytuj\u0119 przede wszystkim w kontek\u015bcie dokumentowania proces\u00f3w przemijania i transmisji. Te aspekty, silnie eksponowane w ca\u0142ej tw\u00f3rczo\u015bci Doma\u0144skiego, odnajduj\u0119 tak\u017ce w obiektach przypominaj\u0105cych swoj\u0105 pozorn\u0105 dwuwymiarowo\u015bci\u0105 i ograniczeniem prostok\u0105tnymi ramami \u2013 malarstwo, b\u0119d\u0105cych jednak instalacjami, kt\u00f3re nazwa\u0142abym \u201euwi\u0119zionymi rze\u017abami\u201d. Sam autor obarcza znakiem zapytania okre\u015blenie obraz. W katalogu znajduje si\u0119 ponad 300 prac, a w\u015br\u00f3d nich, seria czterech prac powsta\u0142ych w latach 1996\u20131998; Mandale, Panta rhei, Ganga i Wodospad, prezentowanych w Muzeum Sztuki Wsp\u00f3\u0142czesnej, Pawilonie Czterech Kopu\u0142 na wystawie sta\u0142ej w jej cz\u0119\u015bci zatytu\u0142owanej \u201eSztuka materii\u201d. Artysta celowo u\u017cywa jednakowego metalowego obramowania dla obiekt\u00f3w zbudowanych z bardzo odmiennych materia\u0142\u00f3w, kt\u00f3rych wsp\u00f3lnym mianownikiem jest ich recyclingowy charakter. Recyclingowy zar\u00f3wno ze wzgl\u0119du na materia\u0142, z kt\u00f3rego zosta\u0142y wykonane, jak sznurek, wosk pszczeli, metalowe opi\u0142ki, stalowe dekle, budowlana siatka plastikowa, czy te\u017c stary bawe\u0142niany pas transmisyjny. A tak\u017ce ze wzgl\u0119du na proces recyklizacji czy recyrkulacji, kt\u00f3ry od lat znajduje si\u0119 w centrum zainteresowania artysty. Elementy tego holistycznego przekazu odnajdujemy w wielu dzie\u0142ach prezentowanych w Katalogu. W reliefach o indyjskiej proweniencji Doma\u0144ski \u0142\u0105czy metaforyczne elementy: mandal\u0119 i spiral\u0119. Buddyjska mandala to po\u0142\u0105czenie ko\u0142a \u2013 sfery niebia\u0144skiej i niesko\u0144czono\u015bci i kwadratu \u2013 cz\u0142owieka i sfery ziemskiej. Motyw spirali artysta wykorzystuje r\u00f3wnie\u017c roluj\u0105c cz\u0119\u015b\u0107 pasa transmisyjnego, centralnego elementu Wodospadu, kt\u00f3ry jednoznacznie, wychodz\u0105c poza ramy, rozsadza pozorn\u0105 dwuwymiarowo\u015b\u0107 tego dzie\u0142a i tym samym \u201euwalnia\u201d rze\u017ab\u0119 z obrazu. W \u017cadnej z prezentowanych w Katalogu prac wyb\u00f3r materia\u0142u nie jest przypadkowy, ani wtedy kiedy artysta wykorzystuje sp\u0142ywaj\u0105cy zastyg\u0142y wosk z opi\u0142kami metalu, ani kiedy uk\u0142ada w poziomych falach potargany stary konopny sznurek. Dlatego ta\u015bma transmisyjna mo\u017ce zosta\u0107 odczytana jako metafora przeniesienia spi\u0119trzonej informacji z wn\u0119trza obrazu w przestrze\u0144, w kt\u00f3rej znajduje si\u0119 odbiorca. A u\u0142o\u017cenie jej przez artyst\u0119 w formie spirali podkre\u015bla jeszcze jej transmisyjny charakter I mo\u017ce by\u0107 r\u00f3wnie\u017c zrozumiane jako pr\u00f3ba przedstawienia jedno\u015bci w konflikcie przeciwstawie\u0144, \u0142\u0105cz\u0105c nie tylko \u015bwiat wewn\u0119trzny z zewn\u0119trznym, ale r\u00f3wnie\u017c sztuk\u0119 obrazu ze sztuk\u0105 rze\u017aby.<\/p>\n<p>Katalog Tomasza Doma\u0144skiego to tak\u017ce \u015bwiat performansu utrwalonego poprzez unieruchomienie na pod\u0142o\u017cu ze sklejki. Artysta pierwotnie tworzy\u0142 nie dla obrazu ale dzia\u0142a\u0142 w sferze transformacji jako artysta do\u015bwiadczaj\u0105cy &#8220;Fizycznie I psychicznie prawie sta\u0142em si\u0119 drzewem. W\u0119drowa\u0142em z wydr\u0105\u017conym pniem na plecach imaginuj\u0105c r\u00f3\u017cnorodne projekcje; do\u015bwiadcza\u0142em ci\u0119\u017caru krzy\u017ca, samotno\u015bci Don Kichota, a nawet uczestniczy\u0142em w osobistej terapii drzewem, kiedy szed\u0142em po ulicach i polach obejmowany przez drzewo. M\u00f3j martwy pie\u0144 zapewni\u0142 mi super naturalne uczucie przynale\u017cno\u015bci do ekosystemu [&#8230;].&#8221; \u2013 napisa\u0142 o tym do\u015bwiadczeniu Doma\u0144ski. Z kolei Horte! to dzia\u0142anie o ascetycznym pi\u0119knie, mimo to, obserwuj\u0105c skupiony ruch performuj\u0105cego artysty, zaczynamy zastanawia\u0107 si\u0119 ju\u017c nie nad form\u0105 nadawan\u0105 \u017cyciu przez sztuk\u0119, ale nad form\u0105 tworzon\u0105 w \u015bwiecie bez \u017cycia, pisze Piotr Krajewski, \u201eHorte! jest spekulacj\u0105 na temat tego, co robi\u0107 dalej \u2013 w czasie, gdy zapa\u015b\u0107 cywilizacji spowoduje ostateczny rozpad, po kt\u00f3rym tak\u017ce natura nas opu\u015bci; to futurystyczne wyobra\u017cenie tego, co warto w potencjalnym czasie przysz\u0142ym \u2013 oby nigdy niedokonanym \u2013 ale te\u017c rozmy\u015blaniem o tym, co warto zrobi\u0107 TERAZ\u201d. \u015awiadomo\u015b\u0107 proekologiczna i dba\u0142o\u015b\u0107 o zasoby naturalne to zupe\u0142nie nowe wyzwanie, wywracaj\u0105ce do g\u00f3ry nogami dotychczasow\u0105 antropocentryczn\u0105 hegemoni\u0119. Na naszych oczach pojawia si\u0119 wiele zmian w tym, co mo\u017ce wydawa\u0107 si\u0119 ustalonym porz\u0105dkiem rzeczy. A mo\u017ce zawsze tak by\u0142o, tylko skala i dynamika by\u0142a inna?<\/p>\n<p>W monografii mo\u017cna odnale\u017a\u0107 tak\u017ce intymny obraz autora w postaci bardzo osobistego dziennika, pisanego w trakcie pobytu na uniwersytecie w Waranasi, kt\u00f3ry nale\u017cy do zestawu tekst\u00f3w autorskich towarzysz\u0105cych katalogowi. W warstwie tekstowej nale\u017c\u0105 one do rzadko spotykanych w wydawnictwach katalogowych, opis\u00f3w zastosowanych technik oraz koncepcji, kt\u00f3re towarzysz\u0105 arty\u015bcie w procesie tw\u00f3rczym. Osobiste do\u015bwiadczenia, stosunek do pracy cz\u0119sto w postaci metafory trafiaj\u0105 wprost do prac Tomasza Doma\u0144skiego i pomimo, a mo\u017ce w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce maj\u0105 bardzo osobisty charakter, zach\u0119caj\u0105 do interakcji z widzem. Do takich obraz\u00f3w \u2013 instalacji nale\u017cy Homage dla Marcela Prousta, do kt\u00f3rego artysta u\u017cy\u0142 wiele tysi\u0119cy wysuszonych ekspresowych torebek herbacianych, zbieranych od 1999 przez przyjaci\u00f3\u0142 I znajomych. Zebrane herbatki artysta przykleja do gigantycznych paneli, kontynuuj\u0105c ten rytua\u0142, ho\u0142duje czasowi sp\u0119dzonemu wsp\u00f3lnie czy w samotno\u015bci na piciu herbaty. W mojej ocenie eksperymentowanie z \u201euwi\u0119zionymi rze\u017abami\u201d, b\u0119d\u0105cymi pracami post performatywnymi, s\u0105 odkryciem i nowym spojrzeniem na obraz, stanowi\u0105 o oryginalno\u015bci i wyj\u0105tkowo\u015bci tego albumu.<\/p>\n<p>Tekst: Iwona Bigos<\/p>\n<p>Tomasz Doma\u0144ski. Obraz nie obraz<br \/>Teksty: Iwona Bigos, Tomasz Doma\u0144ski, Ewa Han, Marcin Harlender, Barbara Ilkosz, Micha\u0142 Kaczy\u0144ski, Andrzej Kosto\u0142owski, Piotr Krajewski, Beata Lubicka, Andrzej Mazur, Anna Mitu\u015b, Justyna Oleksy, Stanis\u0142awa Zacharko, Katarzyna Zahorska<br \/>Wydawca: O\u015brodek Kultury i Sztuki we Wroc\u0142awiu \u2013 Instytucja Kultury Samorz\u0105du Wojew\u00f3dztwa Dolno\u015bl\u0105skiego<br \/>Wsp\u00f3\u0142wydawca: Galeria Miejska we Wroc\u0142awiu<br \/>2023<\/p>\n<p>[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=&#8221;1&#8243; _builder_version=&#8221;4.16.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;0px||0px|||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_row use_custom_gutter=&#8221;on&#8221; gutter_width=&#8221;2&#8243; _builder_version=&#8221;4.16.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;0px|||||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_column type=&#8221;4_4&#8243; _builder_version=&#8221;4.16.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_gallery gallery_ids=&#8221;2765,2761,2762,2763,2764&#8243; posts_number=&#8221;40&#8243; show_title_and_caption=&#8221;off&#8221; show_pagination=&#8221;off&#8221; _builder_version=&#8221;4.23.1&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; hover_enabled=&#8221;0&#8243; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221; sticky_enabled=&#8221;0&#8243;][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Retrospektywny album Tomasza Doma\u0144skiego pt. Obraz nie Obraz 1983-2023, odczytuj\u0119 przede wszystkim w kontek\u015bcie dokumentowania proces\u00f3w przemijania i transmisji. Te aspekty, silnie eksponowane w ca\u0142ej tw\u00f3rczo\u015bci Doma\u0144skiego, odnajduj\u0119 tak\u017ce w obiektach przypominaj\u0105cych swoj\u0105 pozorn\u0105 dwuwymiarowo\u015bci\u0105 i ograniczeniem prostok\u0105tnymi ramami \u2013 malarstwo, b\u0119d\u0105cych jednak instalacjami, kt\u00f3re nazwa\u0142abym \u201euwi\u0119zionymi rze\u017abami\u201d. Sam autor obarcza znakiem zapytania okre\u015blenie obraz. [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2765,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"class_list":["post-2758","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-polecane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2758","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2758"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2758\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2771,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2758\/revisions\/2771"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2765"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2758"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2758"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2758"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}