{"id":3027,"date":"2024-01-15T09:43:54","date_gmt":"2024-01-15T09:43:54","guid":{"rendered":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/?p=3027"},"modified":"2024-01-15T09:45:12","modified_gmt":"2024-01-15T09:45:12","slug":"3027","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/2024\/01\/15\/3027\/","title":{"rendered":"Sztuka \u0142\u0105czenia starego z nowym, czyli Szale\u0144stwo rokoka w Pawilonie Czterech Kopu\u0142"},"content":{"rendered":"<p>[et_pb_section fb_built=&#8221;1&#8243; _builder_version=&#8221;4.16.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;4px|||||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_row _builder_version=&#8221;4.16&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;0px||0px|||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_column type=&#8221;4_4&#8243; _builder_version=&#8221;4.16&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_text _builder_version=&#8221;4.23.4&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; hover_enabled=&#8221;0&#8243; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221; sticky_enabled=&#8221;0&#8243;]<\/p>\n<p>We Wroc\u0142awiu doczekali\u015bmy si\u0119 zaplanowanej z du\u017cym rozmachem wystawy <em>Szale\u0144stwo rokoka! Fascynacja rokokiem na \u015al\u0105sku (XVIII\u2013XXI w.)<\/em>, w kt\u00f3rej zamiast szkolnego, podr\u0119cznikowego wyk\u0142adu o danym nurcie w sztuce ogl\u0105damy prezentacj\u0119 przekrojow\u0105, opart\u0105 na wsp\u00f3\u0142istnieniu dzie\u0142 sztuki z r\u00f3\u017cnych okres\u00f3w i porz\u0105dk\u00f3w. Z po\u0142\u0105czenia blisko pi\u0119ciuset artefakt\u00f3w \u2013 malarstwa, grafiki, rze\u017aby, instalacji, ubior\u00f3w, mebli, porcelany, z\u0142otnictwa, fotografii, instalacji multimedialnych \u2013 tworzonych od XVIII wieku po wsp\u00f3\u0142czesno\u015b\u0107 wynikaj\u0105 nowe, nieoczywiste relacje i znaczenia. Wystaw\u0119, powsta\u0142\u0105 z inicjatywy dyrektora wroc\u0142awskiego Muzeum Narodowego doktora Piotra Oszczanowskiego, przygotowywa\u0142 przez dwa lata zesp\u00f3\u0142 siedemna\u015bciorga kurator\u00f3w. Dzie\u0142a \u015bci\u0105gni\u0119to z r\u00f3\u017cnych zak\u0105tk\u00f3w Polski, Czech i Niemiec, uj\u0119to w kilkana\u015bcie grup tematycznych, takich jak ucztowanie, kr\u00f3lewskie bale, kunsztowne przedmioty u\u017cytkowe, urok weneckiego karnawa\u0142u, wymowny j\u0119zyk cia\u0142a, rokokowe rezydencje na \u015al\u0105sku. Organizatorzy w opisie wystawy podkre\u015blaj\u0105, \u017ce jest to pierwsza w historii muzealnictwa wystawa po\u015bwi\u0119cona sztuce rokokowej i neorokokowej na \u015al\u0105sku. Jej uzupe\u0142nienie stanowi\u0105 prace wsp\u00f3\u0142czesnych artyst\u00f3w, dla kt\u00f3rych rokoko jest \u017ar\u00f3d\u0142em inspiracji. Rzeczywi\u015bcie, zakres ekspozycji i jej wysycenie w\u0105tkami przyprawia o przyjemny zawr\u00f3t g\u0142owy. W tym bogactwie moj\u0105 uwag\u0119 przyku\u0142a obecno\u015b\u0107 dzie\u0142 wsp\u00f3\u0142czesnych, kt\u00f3re tworz\u0105 rodzaj pomostu mi\u0119dzy wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci\u0105 a poprzednimi wiekami.<\/p>\n<p>Szczerze m\u00f3wi\u0105c, d\u0142ugo na tak\u0105 wystaw\u0119 we Wroc\u0142awiu czeka\u0142am. Mo\u017ce dlatego, \u017ce w praktyce muzealnej najbardziej poci\u0105gaj\u0105 mnie wystawy, kt\u00f3re poruszaj\u0105 okre\u015blone zagadnienia i w kt\u00f3rych \u0142\u0105czy si\u0119 \u015bmia\u0142o, bez zahamowa\u0144, dzie\u0142a r\u00f3\u017cnych epok. Obok opatrzonych, sztampowych ekspozycji, podr\u0119cznikowo wk\u0142adaj\u0105cych dany okres w historii sztuki, dobrze jest czasami ujrze\u0107 co\u015b, co dobrze znamy, w zupe\u0142nie nowym \u015bwietle. Zabieg \u0142\u0105czenia starego z nowym pozwala nie tylko na odkrywanie nieoczywistych kontekst\u00f3w i znacze\u0144 dla dzie\u0142 ju\u017c doskonale rozpoznawalnych, niejako uwsp\u00f3\u0142cze\u015bnienie ich odbioru, ale tak\u017ce wrzucenie w mainstream artyst\u00f3w mniej znanych, czasem niszowych i zapomnianych.<\/p>\n<p>Idea nie jest oczywi\u015bcie nowa. Jednym ze spektakularnych przyk\u0142ad\u00f3w takiego podej\u015bcia do konstruowania wypowiedzi na polu sztuki by\u0142a cho\u0107by wystawa w ramach dwunastej edycji <em>documenta<\/em> w Kassel w 2007 roku <em>Migration of Forms<\/em>, na kt\u00f3rej dyrektor artystyczny Roger M. Buergel i kuratorka Ruth Noack w przestrzeni Museum Fridericianum zdecydowali si\u0119 na brawurowe zestawienie dzie\u0142 z r\u00f3\u017cnych okres\u00f3w historycznych, w tym egipskich staro\u017cytno\u015bci z pracami artyst\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnych. Piorunuj\u0105ce wra\u017cenie zrobi\u0142o na mnie w\u00f3wczas wyeksponowanie <em>Wspania\u0142o\u015bci siebie (II)<\/em> Zofii Kulik, monumentalnego fotograficznego kola\u017cu z 1997 roku, bezpo\u015brednio mi\u0119dzy autoportretami Rembrandta van Rijna pochodz\u0105cymi z r\u00f3\u017cnych moment\u00f3w jego \u017cycia. Kulik w tym zestawieniu zaprezentowa\u0142a si\u0119 znakomicie. Spotkanie legendarnego \u015bwiatowego giganta siedemnastowiecznego malarstwa i jego kanonicznych dzie\u0142 z prac\u0105 artystki z Europy \u015arodkowo-Wschodniej, kt\u00f3ra karier\u0119 rozpoczyna\u0142a w latach siedemdziesi\u0105tych XX wieku za \u017celazn\u0105 kurtyn\u0105, okaza\u0142o si\u0119 o\u017cywcze. Zofi\u0119 i Rembrandta dzieli\u0142o wszystko \u2013 epoki, w kt\u00f3rych funkcjonowali i tworzyli, u\u017cyte media, status spo\u0142eczny, p\u0142e\u0107, kontekst spo\u0142eczny i polityczny, ale problem przedstawienia wizerunku w\u0142asnego osoby artystycznej pozosta\u0142 ten sam \u2013 uniwersalny i ponadczasowy. Drugim ciekawym przyk\u0142adem zza naszej zachodniej granicy by\u0142a wystawa <em>Capital: Debt \u2013 Territory \u2013 Utopia<\/em> w Hamburger Bahnhof Nationalgalerie der Gegenwart w Berlinie z 2016 roku, rozwini\u0119ta w odniesieniu do pracy Josepha Beuysa <em>The Capital Space 1970\u20131977<\/em>. Osnuta wok\u00f3\u0142 Beuysowskiej koncepcji kapita\u0142u oddzielonego od warto\u015bci monetarnej, a powi\u0105zanego z kreatywnym potencja\u0142em drzemi\u0105cym w ka\u017cdym cz\u0142owieku, wystawa prowadzi\u0142a widza r\u00f3\u017cnymi \u015bcie\u017ckami. W odpowiedzi na to, czym jest kapita\u0142 dzisiaj i czym bywa\u0142 w przesz\u0142o\u015bci, nie zabrak\u0142o odwo\u0142a\u0144 do jego zwi\u0105zku z w\u0142adz\u0105 i kszta\u0142towaniem spo\u0142ecznych struktur w r\u00f3\u017cnych miejscach w czasie i przestrzeni. By te zwi\u0105zki uwypukli\u0107, wymieszano \u015bmia\u0142o prace wsp\u00f3\u0142czesnych tw\u00f3rc\u00f3w z dzie\u0142ami z bogatych historycznych zbior\u00f3w Staatliche Museen zu Berlin.<\/p>\n<p>Takich pr\u00f3b nie brakowa\u0142o r\u00f3wnie\u017c w Polsce. Wystarczy przypomnie\u0107 g\u0142o\u015bn\u0105 wystaw\u0119 <em>Ars Homo Erotica<\/em> z 2010 roku w Muzeum Narodowym w Warszawie, przygotowan\u0105 przez Paw\u0142a Leszkowicza, kt\u00f3ra zgromadzi\u0142a blisko dwie\u015bcie pi\u0119\u0107dziesi\u0105t dzie\u0142 od antyku po czasy wsp\u00f3\u0142czesne, by za po\u015brednictwem odnalezionych w muzealnych magazynach ma\u0142o rozpoznawalnych i rzadko pokazywanych prac pokaza\u0107 w\u0105tki homoseksualne obecne w sztuce w r\u00f3\u017cnych okresach. Z kolei we Wroc\u0142awiu w 2017 roku mia\u0142am okazj\u0119 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 z Anit\u0105 Wincencjusz-Patyn\u0105 w galerii BWA Awangarda nad zdecydowanie skromniejsz\u0105 je\u015bli chodzi o przekr\u00f3j czasowy wystaw\u0105 zatytu\u0142owan\u0105 <em>Go\u0142kowska wystawa otwarta<\/em>, kt\u00f3ra by\u0142a pr\u00f3b\u0105 ukazania tw\u00f3rczo\u015bci Wandy Go\u0142kowskiej, jednej z najwa\u017cniejszych artystek konceptualnych powojennego Wroc\u0142awia, w odniesieniu do najnowszej praktyki artystycznej i rozwijaj\u0105cego si\u0119 rynku sztuki. Idee Go\u0142kowskiej, jej projekty i dzie\u0142a pokazane zosta\u0142y w\u00f3wczas w aran\u017cacji scenograficznej i graficznej \u015bwietnego projektanta \u0141ukasza Palucha i w bezpo\u015brednim zestawieniu z pracami najm\u0142odszych artyst\u00f3w, student\u00f3w i studentek pi\u0105tego roku mediacji sztuki na Akademii Sztuk Pi\u0119knych we Wroc\u0142awiu, sprawdzaj\u0105cych aktualno\u015b\u0107 wypowiedzi formu\u0142owanych w latach sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych, dotycz\u0105cych takich zagadnie\u0144, jak poszerzanie pola sztuki o obszary wywiedzione z teorii matematycznych, relacyjno\u015b\u0107 dzie\u0142a czy problem nadprodukcji artystycznej. M\u0142odzi powiedzieli ideom Go\u0142kowskiej \u201esprawdzam\u201d, a rezultat w postaci wystawy okaza\u0142 si\u0119 naprawd\u0119 ciekawy.<\/p>\n<p><em>Szale\u0144stwo rokoka<\/em> w przestrzeni Muzeum Sztuki Wsp\u00f3\u0142czesnej Muzeum Narodowego we Wroc\u0142awiu to widowisko o rozmachu na skal\u0119 du\u017cych europejskich pokaz\u00f3w. W\u015br\u00f3d wsp\u00f3\u0142czesnych tw\u00f3rc\u00f3w pokazano mi\u0119dzy innymi prace Tadeusza Brzozowskiego, Anny Orbaczewskiej, Volkera Hermesa, \u0141ukasza Stok\u0142osy, \u0141ukasza Korolkiewicza, Marii Pini\u0144skiej-Bere\u015b, Aliny Szapocznikow, Yvonne Roeb, AES+F, Katarzyny Kozyry, Paw\u0142a Althamera. O tym, jak wa\u017cna dla konstrukcji ca\u0142ego projektu jest idea stworzenia \u0142\u0105cznika mi\u0119dzy przesz\u0142o\u015bci\u0105 i wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci\u0105, \u015bwiadczy klamra spinaj\u0105ca ekspozycj\u0119 \u2013 s\u0105 ni\u0105 dwie najwi\u0119ksze realizacje na tej wystawie, autorstwa Roberta Sochackiego i Olafa Brzeskiego. Na wystaw\u0119 wchodzi si\u0119 przez monumentaln\u0105, zniewalaj\u0105c\u0105, wielokana\u0142ow\u0105 instalacj\u0119 multimedialn\u0105 <em>site-specific<\/em> Roberta Sochackiego <em>Lichtungen<\/em>, odpowiadaj\u0105c\u0105 na wyobra\u017cenia o rokoku \u2013 \u017cyciu dworskim, pe\u0142nym wdzi\u0119cznych panien w okaza\u0142ych sukniach i upudrowanych perukach, s\u0142u\u017c\u0105cych rekreacji ogrodach i bogato zdobionych wn\u0119trzach. Widz zanurza si\u0119 w feerii wizualnej uczty, migotliwej, zmiennej w czasie, hipnotyzuj\u0105cej. Wystaw\u0119 zamyka druga ze wspomnianych najwi\u0119kszych instalacji, autorstwa Olafa Brzeskiego \u2013 ogromy st\u00f3g siana z wbit\u0105 w niego kos\u0105 opatrzon\u0105 napisem \u201eTylko dla twoich oczu\u201d. Sama praca jest zapisem ulotnej chwili, w kt\u00f3rej gwa\u0142towny podmuch wiatru podrywa \u017ad\u017ab\u0142a z g\u00f3ry stosu i uk\u0142ada je w powietrzu w fantazyjne wiry. Praca wydaje si\u0119 najbardziej jak to chyba mo\u017cliwe odstawa\u0107 od wyobra\u017ce\u0144 o rokokowej wytworno\u015bci, pasuj\u0105c bardziej do ch\u0142opskiego, prza\u015bnego obej\u015bcia ni\u017c zdobionego rocaille\u2019ami dworu. To na pewno dzie\u0142o na tej wystawie osobne, zainstalowane zreszt\u0105 ju\u017c poza obr\u0119bem g\u0142\u00f3wnych wystawowych sal, na przeszklonym dziedzi\u0144cu muzeum. Jego obecno\u015b\u0107 w kontek\u015bcie pokazu jest na pierwszy rzut oka nieoczywista i zaskakuj\u0105ca. Ale to, co \u0142\u0105czy je z tematem wystawy, to fantazyjne uchwycenie fenomenu natury, zmys\u0142owo\u015b\u0107 i iluzja.<br \/>Fotokola\u017ce Hermesa, podobnie jak mroczne p\u0142\u00f3tna Stok\u0142osy i realistyczne obrazy Korolkiewicza, znakomicie wpisuj\u0105 si\u0119 w otoczenie artefakt\u00f3w z poprzednich epok. Po\u015br\u00f3d luster, sto\u0142\u00f3w, kinkiet\u00f3w, kameralnych porcelanowych figurek i talerzy co jaki\u015b czas odnajdujemy niewielkie formy o biologicznej proweniencji autorstwa Yvonne Roeb, kt\u00f3re dyskretnie wirusuj\u0105 ca\u0142\u0105 niemal wystaw\u0119. Na tle licznych reprodukcji nieistniej\u0105cych pa\u0142acowych wn\u0119trz, ci\u0119\u017ckich szaf i wyeksponowanych w gablotach bogatych kostium\u00f3w z epoki ciekawie ogl\u0105da si\u0119 r\u00f3\u017cowy<em> Gorset stoj\u0105cy<\/em> Marii Pini\u0144skiej-Bere\u015b, kt\u00f3ry stanowi jakby lustrzane odbicie licznych obecnych na wystawie okaza\u0142ych sukien \u2013 pustych wydmuszek po niezwykle drobnych kobiecych cia\u0142ach, przed laty obowi\u0105zkowo dyscyplinowanych gorsetami i spo\u0142ecznymi konwenansami. Wyeksponowane tu\u017c obok zmys\u0142owe, przepe\u0142nione erotyk\u0105 <em>Piersi <\/em>Aliny Szapocznikow, zmultiplikowane formy niczym smuk\u0142e lampy, statuetki czy kwiaty dumnie wypr\u0119\u017caj\u0105 si\u0119 na blacie inkrustowanego sto\u0142u, rezonuj\u0105c z wisz\u0105cym bezpo\u015brednio za nimi wystawnym rokokowym portretem damy w poka\u017anej peruce i wydekoltowanej sukni. Nieopodal, w dziale \u201e\u0141owy i polityka\u201d, po\u015br\u00f3d wiatr\u00f3wek, martwych natur z dziczyzn\u0105 i reprezentacyjnych portret\u00f3w mo\u017cnych, kt\u00f3rym przynale\u017ca\u0142 przywilej polowania, pokazano wideo Katarzyny Kozyry<em> Sen c\u00f3rki Linneusza<\/em>. Artystka po raz kolejny w swojej tw\u00f3rczo\u015bci zrealizowa\u0142a performans, wykorzystuj\u0105c okaza\u0142e kostiumy, teatralno\u015b\u0107, sceniczno\u015b\u0107 wokalnego przedstawienia. Tym razem dyryguje ch\u00f3rem os\u00f3b wykonuj\u0105cych <em>Od\u0119 do rado\u015bci<\/em> g\u0142osami zwierz\u0105t \u2013 psa, os\u0142a, kozy, konia, krowy. Swoim gestem rozpiera dawny porz\u0105dek i podwa\u017ca supremacj\u0119 cz\u0142owieka (m\u0119\u017cczyzny) nad \u015bwiatem istot nie-ludzkich. Panowanie nad zwierz\u0119tami \u2013 symboliczne i powi\u0105zane ze sprawowaniem maskulinistycznej w\u0142adzy \u2013 zostaje uniewa\u017cnione, o\u015bmieszone. Jest to jedno z ciekawszych zestawie\u0144 na wystawie.<\/p>\n<p>Z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 <em>Szale\u0144stwo rokoka<\/em> nale\u017cy do tych pokaz\u00f3w, kt\u00f3re d\u0142ugo pozostan\u0105 w pami\u0119ci. Wystaw\u0119 mo\u017cna ogl\u0105da\u0107 jeszcze tylko do 14 stycznia.<\/p>\n<p>Tekst: Patrycja Sikora<\/p>\n<p>Zdj\u0119cia: materia\u0142y organizatora<\/p>\n<p>[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=&#8221;1&#8243; _builder_version=&#8221;4.16.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;0px||0px|||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_row use_custom_gutter=&#8221;on&#8221; gutter_width=&#8221;2&#8243; _builder_version=&#8221;4.16.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;0px|||||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_column type=&#8221;4_4&#8243; _builder_version=&#8221;4.16.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_gallery gallery_ids=&#8221;3030,3031,3032,3033,3034,3035,3036,3037,3038,3039,3040,3041,3042,3043,3044,3045,3046,3047,3048,3049,3050,3051,3052,3053,3054,3055,3056,3057,3059,3060,3061,3062,3063,3064,3065&#8243; posts_number=&#8221;50&#8243; show_title_and_caption=&#8221;off&#8221; show_pagination=&#8221;off&#8221; _builder_version=&#8221;4.23.4&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; hover_enabled=&#8221;0&#8243; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221; sticky_enabled=&#8221;0&#8243;][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>We Wroc\u0142awiu doczekali\u015bmy si\u0119 zaplanowanej z du\u017cym rozmachem wystawy Szale\u0144stwo rokoka! Fascynacja rokokiem na \u015al\u0105sku (XVIII\u2013XXI w.), w kt\u00f3rej zamiast szkolnego, podr\u0119cznikowego wyk\u0142adu o danym nurcie w sztuce ogl\u0105damy prezentacj\u0119 przekrojow\u0105, opart\u0105 na wsp\u00f3\u0142istnieniu dzie\u0142 sztuki z r\u00f3\u017cnych okres\u00f3w i porz\u0105dk\u00f3w. Z po\u0142\u0105czenia blisko pi\u0119ciuset artefakt\u00f3w \u2013 malarstwa, grafiki, rze\u017aby, instalacji, ubior\u00f3w, mebli, porcelany, z\u0142otnictwa, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3031,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[10],"tags":[],"class_list":["post-3027","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-teksty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3027","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3027"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3027\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3069,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3027\/revisions\/3069"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3031"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3027"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3027"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3027"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}