{"id":3090,"date":"2024-01-24T11:31:08","date_gmt":"2024-01-24T11:31:08","guid":{"rendered":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/?p=3090"},"modified":"2024-01-24T11:31:09","modified_gmt":"2024-01-24T11:31:09","slug":"3090","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/2024\/01\/24\/3090\/","title":{"rendered":"Anna Bujak. Nie-miejsce"},"content":{"rendered":"<p>[et_pb_section fb_built=&#8221;1&#8243; _builder_version=&#8221;4.16.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;4px|||||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_row _builder_version=&#8221;4.16&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;0px||0px|||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_column type=&#8221;4_4&#8243; _builder_version=&#8221;4.16&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_text _builder_version=&#8221;4.24.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; hover_enabled=&#8221;0&#8243; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221; sticky_enabled=&#8221;0&#8243;]<\/p>\n<p>Anna Bujak w swojej praktyce artystycznej \u0142\u0105czy minimalistyczn\u0105 wizj\u0119 z klasycznymi materia\u0142ami \u2013 stal\u0105, aluminium czy br\u0105zem i nieoczywistymi surowcami takimi jak w\u0142osy ludzkie, plastik czy ready made. Wykorzystuje globalne zdarzenia, w\u0105tki osobiste i traumatyczne do\u015bwiadczenia. Bada sprzeczne si\u0142y, porusza si\u0119 mi\u0119dzy porz\u0105dkiem i destrukcj\u0105. Redukuj\u0105c form\u0119 wyzwala intensywno\u015b\u0107 mo\u017cliwych skojarze\u0144. W najnowszej wystawie w galerii Geppart ASP Wroc\u0142aw podejmuje frapuj\u0105ce zagadnienie nie-miejsca.<\/p>\n<p>Nie-miejsce \u2013 czym jest? To pytanie zadaje artystka, kt\u00f3ra kiedy\u015b przyjecha\u0142a na studia artystyczne do Wroc\u0142awia i postanowi\u0142a tu zosta\u0107. Osiad\u0142a we Wroc\u0142awiu, mie\u015bcie o skomplikowanej to\u017csamo\u015bci kulturowej, na przestrzeni wiek\u00f3w zmieniaj\u0105cym przynale\u017cno\u015b\u0107 pa\u0144stwow\u0105, b\u0119d\u0105cym \u015bwiadkiem migracji ludno\u015bci, zmian spo\u0142ecznych, politycznych i ustrojowych. Dla wielu przyjezdnych przybycie po wojnie na Ziemie Odzyskane i zamieszkanie we Wroc\u0142awiu oznacza\u0142o wej\u015bcie w cudzie buty, do czyjego\u015b domu, nierzadko pe\u0142nego mebli i pami\u0105tek, kt\u00f3rych nie uda\u0142o si\u0119 zabra\u0107 dotychczasowym mieszka\u0144com miasta, w po\u015bpiechu opuszczaj\u0105cym podbit\u0105 Festung Breslau. Po wojnie ruszy\u0142a propaganda podkre\u015blaj\u0105ca piastowsko\u015b\u0107 tych ziem, na nowo buduj\u0105ca poczucie przynale\u017cno\u015bci do miejsca. Zastana architektura zyska\u0142a z czasem nowe funkcje, jak kompleks powsta\u0142ej na pocz\u0105tku XX wieku Piekarni garnizonowej na K\u0119pie Mieszcza\u0144skiej, w kt\u00f3rym obecnie dzia\u0142a Piekarnia \u017bywa Kultura i galeria Geppart. Nawet po up\u0142ywie dekad, tak\u017ce kolejnemu pokoleniu, do kt\u00f3rego nale\u017cy autorka, trudno si\u0119 nie odnie\u015b\u0107 do specyficznego kontekstu tego polis, szczeg\u00f3lnie, \u017ce dzi\u015b Wroc\u0142aw po raz kolejny sta\u0142 si\u0119 miejscem migracji, tym razem dla ludno\u015bci ukrai\u0144skiej uciekaj\u0105cej przed wojn\u0105, tocz\u0105c\u0105 si\u0119 tu\u017c za nasz\u0105 po\u0142udniow\u0105 granic\u0105. Id\u0105c tymi tropami artystka, si\u0119ga po r\u00f3\u017cne teksty kultury, poszukuje uniwersalnego przekazu, dla kt\u00f3rego w\u0105tki breslauerskie stanowi\u0105 wa\u017cny punkt odniesienia.<\/p>\n<p>Termin nie \u2013 miejsce ma sw\u00f3j pocz\u0105tek w idei utopii Thomasa More\u2019a (1516; gr. ou topos \u2013 nie miejsce, ale i eu topos \u2013 dobre miejsce). Michel de Certeau w dziele Wynale\u017a\u0107 codzienno\u015b\u0107 (1980) okre\u015bli\u0142 mianem nie-miejsc specyficzne punkty przestrzenne, posiadaj\u0105ce nazwy w\u0142asne, kt\u00f3re narzucaj\u0105 miejscu \u201ejak\u0105\u015b histori\u0119\u201d czy \u201eporz\u0105dek pochodz\u0105cy od innego\u201d. Ten porz\u0105dek przes\u0105dza o nastawieniu emocjonalnym i aktywno\u015bci poznawczej. Okre\u015blenie z g\u00f3ry ruchu i percepcji wprowadza mi\u0119dzy cz\u0142owieka i przestrze\u0144 rozd\u017awi\u0119k, kt\u00f3ry nie pozwala dostrzec tego, co nie nale\u017cy do nazwy, uniemo\u017cliwia oswojenie, poczucie si\u0119 w pe\u0142ni \u201eu siebie\u201d. Wroc\u0142aw ze swoj\u0105 z\u0142o\u017con\u0105 tkank\u0105 to\u017csamo\u015bciow\u0105 jest takim miejscem \u2013 nie-miejscem. Jest historycznym palimpsestem, punktem w przestrzeni, kt\u00f3ry pozbawiony osiad\u0142ych mieszka\u0144c\u00f3w zosta\u0142 ponownie zasiedlony, gdzie na obc\u0105 konstrukcj\u0119 zosta\u0142a naci\u0105gni\u0119ta nowa sk\u00f3ra, nowa nazwa. To miejsce, kt\u00f3re w pewnym momencie obowi\u0105zkowo pozbawiono w\u0142asnej przesz\u0142o\u015bci, usuni\u0119to jego historyczno\u015b\u0107.<\/p>\n<p>Marc Aug\u00e9 w eseju Nie-miejsca. Wprowadzenie do antropologii hipernowoczesno\u015bci (1995) pisa\u0142, \u017ce nie-miejsca marginalizuj\u0105 dawne miejsca, nazywane przez autora antropologicznymi, kt\u00f3re pozwala\u0142y nam zdefiniowa\u0107 swoj\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107, okre\u015bla\u0142y relacje mi\u0119dzyludzkie i zachowywa\u0142y w\u0142asn\u0105 historyczno\u015b\u0107. Aug\u00e9 odnosi\u0142 si\u0119 do miejsc tranzytowych, anihiluj\u0105cych to\u017csamo\u015b\u0107. My\u015bl francuskiego antropologa kulturowego bliska jest temu w jaki spos\u00f3b jawi si\u0119 Wroc\u0142aw wpisany w szkielet Breslau (nie zapominaj\u0105c o wcze\u015bniejszych jego kulturowych obliczach). Jednocze\u015bnie czyni to Wroc\u0142aw heterotopi\u0105 (gr. h\u00e9terotop\u03ccs \u2013 miejsce inne, r\u00f3\u017cne) blisk\u0105 idei Michela Foucalta (1987). Miejscem, na kt\u00f3re nak\u0142adaj\u0105 si\u0119 liczne przestrzenie, liczne niekompatybilne ze sob\u0105 miejsca. Heterotopia jest \u201eefektywnie odgrywan\u0105\u201d utopi\u0105, jest jak \u201espojrzenie w lustro\u201d.<\/p>\n<p>Stworzy\u0142am artystyczn\u0105 p\u0142aszczyzn\u0119 porozumienia pomi\u0119dzy czasem przesz\u0142ym, tera\u017aniejszym i przysz\u0142ym. Tropi\u0105c ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 pomi\u0119dzy miastem Breslau, a miastem dzi\u015b, my\u015bl\u0119 ludziach, kt\u00f3rzy w nim \u017cyli, kt\u00f3rzy funkcjonuj\u0105 tu obecnie oraz tych, kt\u00f3rzy pewnego dnia tu zamieszkaj\u0105. Mieke Bal, holenderska teoretyczka i krytyczka kultury, artystka, m\u00f3wi\u0142a: \u201epami\u0119\u0107 dotyczy przesz\u0142o\u015bci i dzieje si\u0119 w tera\u017aniejszo\u015bci. Pami\u0119\u0107 jest wielowarstwowa, odjednolicona. Jest kulturowa i osobista zarazem\u201d. <br \/>Na wystawie zaprezentowane zosta\u0142y nowe prace, kt\u00f3re nawi\u0105zuj\u0105 do idei nie-miejsca w szerokim rozumieniu tego terminu, a przede wszystkim jako przestrzeni zawieszonej w czasie, gdzie przesz\u0142o\u015b\u0107, tera\u017aniejszo\u015b\u0107 i przysz\u0142o\u015b\u0107 funkcjonuj\u0105 jednocze\u015bnie, czasem blokuj\u0105c, a czasem uwalniaj\u0105c swoje to\u017csamo\u015bci i tworz\u0105c eklektyczn\u0105 tkank\u0119, w kt\u00f3rej za\u0142o\u017cenia wpisany jest b\u0142\u0105d. <br \/>Anna Bujak<\/p>\n<p>Anna Bujak \u2013 rze\u017abiarka, autorka instalacji artystycznych. Absolwentka wroc\u0142awskiej Akademii Sztuk Pi\u0119knych (2011). Laureatka stypendi\u00f3w i nagr\u00f3d artystycznych \u2013 m.in. stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2011), stypendium im. J. Grotowskiego (2014), stypendium Prezydenta Wroc\u0142awia (2023); nominowana do nagrody kulturalnej Gazety Wyborczej wARTo (2015); laureatka Digital Residency II, Galeria OP ENHEIM, Wroc\u0142aw (2021). Jej prace prezentowane by\u0142y na wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granic\u0105. Mieszka i pracuje we Wroc\u0142awiu.<\/p>\n<p>Anna Bujak. Nie-miejsce<br \/>10.01 \u2013 03.02.2023<br \/>Wernisa\u017c 10 stycznia, godz. 18:00<br \/>Kuratorka: Patrycja Sikora<\/p>\n<p>Tekst i zdj\u0119cia: materia\u0142y organizatora<\/p>\n<p>[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=&#8221;1&#8243; _builder_version=&#8221;4.16.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;0px||0px|||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_row use_custom_gutter=&#8221;on&#8221; gutter_width=&#8221;2&#8243; _builder_version=&#8221;4.16.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;0px|||||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_column type=&#8221;4_4&#8243; _builder_version=&#8221;4.16.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_gallery gallery_ids=&#8221;3092,3093,3094,3095,3096&#8243; posts_number=&#8221;40&#8243; show_title_and_caption=&#8221;off&#8221; show_pagination=&#8221;off&#8221; _builder_version=&#8221;4.24.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; hover_enabled=&#8221;0&#8243; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221; sticky_enabled=&#8221;0&#8243;][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Anna Bujak w swojej praktyce artystycznej \u0142\u0105czy minimalistyczn\u0105 wizj\u0119 z klasycznymi materia\u0142ami \u2013 stal\u0105, aluminium czy br\u0105zem i nieoczywistymi surowcami takimi jak w\u0142osy ludzkie, plastik czy ready made. Wykorzystuje globalne zdarzenia, w\u0105tki osobiste i traumatyczne do\u015bwiadczenia. Bada sprzeczne si\u0142y, porusza si\u0119 mi\u0119dzy porz\u0105dkiem i destrukcj\u0105. Redukuj\u0105c form\u0119 wyzwala intensywno\u015b\u0107 mo\u017cliwych skojarze\u0144. W najnowszej wystawie w [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3095,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"class_list":["post-3090","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-polecane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3090","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3090"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3090\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3098,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3090\/revisions\/3098"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3095"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3090"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3090"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3090"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}