[et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”4px|||||” global_colors_info=”{}”][et_pb_row _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.24.2″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Gard\u0142o diab\u0142a otworzy\u0142o si\u0119 przed 130 milionami lat w trakcie jednej z najwi\u0119kszych w historii Ziemi erupcji wulkanicznych. Jest g\u0142\u0119bokie na ponad 80 metr\u00f3w. Wydobywaj\u0105cy si\u0119 z niego ryk s\u0142ycha\u0107 w promieniu 20 kilometr\u00f3w. Powy\u017csze miary przyt\u0142aczaj\u0105 formatem, ale s\u0105 typowe dla sztuki Angeliki Markul. Gardziel jest w nie-ludzkiej skali, a w jej wodach kot\u0142uj\u0105 si\u0119 my\u015bli, kt\u00f3re przez ludzkie gard\u0142o przej\u015b\u0107 nie chc\u0105.<\/p>\n
Wody to symbol potencjalno\u015bci, zasobnik wszelkich mo\u017cliwych postaci istnienia: [\u2026] poprzedzaj\u0105 ka\u017cd\u0105 form\u0119 i stanowi\u0105 podwalin\u0119 jakiegokolwiek procesu stwarzania \u015bwiata. Najdoskonalszym obrazem dzie\u0142a stworzenia jest Wyspa, nagle \u00bbwy\u0142aniaj\u0105ca si\u0119\u00ab po\u015br\u00f3d w\u00f3d. Natomiast zanurzenie w wodzie oznacza regres do pierwotnego stanu bezforemno\u015bci, powr\u00f3t do stanu preegzystencji pozbawionej kszta\u0142t\u00f3w. Wynurzenie powtarza kosmogoniczny akt wy\u0142onienia si\u0119 form; zanurzenie r\u00f3wnoznaczne jest z ich zniweczeniem (2). Symbolika akwatyczna odsy\u0142a do pierwocin \u2013 ka\u0142u\u017cy prebiotycznej lub, jak malowniczo uj\u0105\u0142 to Michel Foucault, mokrade\u0142, gdzie z trudem porzucamy stadium kijanki. Woda kryje galeri\u0119 przodk\u00f3w, kt\u00f3rych si\u0119 wstydzimy \u2013 nie po to trudzili\u015bmy si\u0119, opuszczaj\u0105c mokrad\u0142a i realizuj\u0105c plan ci\u0105g\u0142ego progresu. Tymczasem Gard\u0142o diab\u0142a niedyskretnie ods\u0142ania nasze \u017ar\u00f3d\u0142a; nie mo\u017cemy utraci\u0107 z nimi kontaktu i nie jeste\u015bmy w stanie z nimi zerwa\u0107. Nie tylko zostali\u015bmy stworzeni przez nie-ludzi, ale to oni nieprzerwanie utrzymuj\u0105 nas w istnieniu (3). Woda to \u017cywio\u0142 niebezpieczny \u2013 wszystkiemu, co kultura redukuje do ludzkiej miary, mo\u017ce przywr\u00f3ci\u0107 wymiar nie-ludzki.<\/p>\n
Po opuszczeniu wody (symbolicznym wyj\u015bciu ze stadium potencjalno\u015bci) cz\u0142owiek podlega prawom czasu, kt\u00f3ry \u2013 jak wszystko inne \u2013 stara si\u0119 okie\u0142zna\u0107, adaptuj\u0105c go do rytmu uczestnictwa w kulturze i perspektywy udzia\u0142u w historii. Oswojon\u0105 temporalno\u015b\u0107 traktujemy jako organizuj\u0105c\u0105 podstaw\u0119 naszych aktywno\u015bci, map\u0119 wspomnie\u0144 czy ram\u0119 do\u015bwiadcze\u0144. Angelika Markul opuszcza jednak \u00f3w swojski horyzont. W Gardle diab\u0142a czas to wymiar pozakulturowy, jego skala \u2013 widmo pocz\u0105tk\u00f3w \u017cycia na Ziemi przed 4 miliardami lat, obraz formacji geologicznych i skamielin sprzed setek milion\u00f3w lat \u2013 powoduje dyskomfort. Wobec podobnych liczb pozostajemy bezradni, wymykaj\u0105 si\u0119 one naszej wyobra\u017ani, gdy\u017c w ludzkim do\u015bwiadczeniu brakuje analogii i jakichkolwiek punkt\u00f3w oparcia. W dobie antropocenu \u2013 erze, gdy spowodowane dzia\u0142alno\u015bci\u0105 cz\u0142owieka zmiany w geoekosystemie i atmosferze wp\u0142ywaj\u0105 na klimat, sk\u0142ad chemiczny ocean\u00f3w czy bior\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 \u2013 okazuje si\u0119, pomimo poczucia dyskomfortu, \u017ce historia naturalna i historia cz\u0142owieka staj\u0105 si\u0119 jedno\u015bci\u0105, tworz\u0105c geohistori\u0119 (4). Kulturowe uj\u0119cia czasu problematyzuje dodatkowo fakt, i\u017c potencjalna katastrofa klimatyczna stawia obecnie pod znakiem zapytania dalsze trwanie naszego gatunku. My\u015bl o postludzkim aspekcie historii wysz\u0142a ze sfery fikcji lub metafory i sta\u0142a si\u0119 realn\u0105 mo\u017cliwo\u015bci\u0105.<\/p>\n
W Gardle diab\u0142a spotykamy si\u0119 z majestatycznymi si\u0142ami przyrody, z tym co przedludzkie (prehistoryczne) oraz nieuniknione. W momencie fiaska zarz\u0105dzania planetarnego skutkuj\u0105cego wielkim wymieraniem gatunk\u00f3w i destabilizacj\u0105 klimatu, optyka, w kt\u00f3rej cz\u0142owiek przestaje by\u0107 miar\u0105 wszystkich rzeczy, nie mo\u017ce dziwi\u0107, cho\u0107 nie przestaje sprawia\u0107, \u017ce czujemy si\u0119 nieswojo. Nieswojo\u015b\u0107 wydaje si\u0119 kategori\u0105 ca\u0142kiem adekwatn\u0105 w obliczu tego, co odkrywa przed nami monumentalna gardziel. Pot\u0119gi przekraczaj\u0105ce ludzkie mo\u017cliwo\u015bci u\u015bwiadamiaj\u0105 antropocentryczn\u0105 mani\u0119 wielko\u015bci oraz arogancj\u0119 kolonizacyjnego projektu panowania nad przyrod\u0105. Przywracaj\u0105 pokor\u0119 wobec planety, na kt\u00f3rej mieszkamy, tajemnicy naszego pochodzenia i alternatywy przysz\u0142o\u015bci, gdzie cz\u0142owiek nie jest ju\u017c obecny.<\/p>\n
Angelika Markul
urodzona w 1977 roku w Szczecinie, mieszka i pracuje w Pary\u017cu oraz Warszawie.
Absolwentka \u00c9cole nationale sup\u00e9rieure des Beaux-Arts w Pary\u017cu (ENSBA), dyplom w pracowni multimedi\u00f3w Christiana Boltanskiego. Artystka w swojej tw\u00f3rczo\u015bci \u0142\u0105czy rze\u017aby, obrazy, filmy oraz instalacje, w poetycki i niepokoj\u0105cy spos\u00f3b odnosz\u0105c si\u0119 do gro\u017anych i nieprzewidywalnych si\u0142 natury wyzwolonych przez ludzkie dzia\u0142ania. Jej praktyka artystyczna zawsze jest zakorzeniona w zainteresowaniu nieznanymi i niebezpiecznymi miejscami. \u0141\u0105cz\u0105c fakty z fikcj\u0105, a nawet z fantastyk\u0105 naukow\u0105, jej projekty zabra\u0142y j\u0105 do najbardziej odleg\u0142ych miejsc na \u015bwiecie (podwodne monumenty u wybrze\u017cy Yonaguni, topniej\u0105ce lodowce Ziemi Ognistej, odludna pustynia Atacama, ska\u017cony Czarnobyl, spustoszona tsunami Fukushima). Pracuj\u0105c najcz\u0119\u015bciej z naturalnymi materia\u0142ami (wosk, sk\u00f3ra, filc, \u015bwiat\u0142o), obrazuje niszczycielskie si\u0142y, kt\u00f3re nas przera\u017caj\u0105 i r\u00f3wnocze\u015bnie fascynuj\u0105, sytuuj\u0105c je poza kulturowymi kategoriami dobra i z\u0142a.<\/p>\n
Artystka jest reprezentowana przez Galeri\u0119 Leto (Warszawa), Albarran Bourdais Gallery (Madryt), Kewenig Galerie (Berlin). Markul jest laureatk\u0105 licznych nagr\u00f3d: Prix MAIF (2017), Prix COAL (2016), SAM Art Project Prize (2013).<\/p>\n
Wyb\u00f3r wystaw indywidualnych: O, Lie on Me, Galeria Leto, Warszawa, 2023; Memory of Glaciers, Kewenig Galerie, Berlin, 2022; Tierra del fuego, Kunstverein Arnsberg, Arnsberg; Despu\u00e9s, Galer\u00eda Albarr\u00e1n Bourdais, Minorka (wystawa z Christianem Boltanskim), 2021; Excavations of the Future, Galerie Saint-Se\u0301verin, Pary\u017c, 2021; Time Formula, Galerie Albarr\u00e1n Bourdais, Madryt, 2020; Tierra del Fuego, Mus\u00e9e de la Chasse et de la Nature, Pary\u017c, 2018; If the hours were already counted, Sector 2337, Chicago, 2018; Naturaleza reimaginada, Muntref \u2013 Centro de Arte y Naturaleza, Buenos Aires, 2018; Excavations of the Future, Laurence Bernard Gallery, Genewa, 2016; To, co stracone, jest na pocz\u0105tku, CSW Zamek Ujazdowski, 2016; Terre de d\u00e9part, Palais de Tokyo, Pary\u017c, 2014; Wyzwolone si\u0142y. Angelika Markul i wsp\u00f3\u0142czesny demonizm, Muzeum Sztuki, \u0141\u00f3d\u017a, 2013; Nie zapomnij, Galeria Foksal, Warszawa, 2012; Polowanie, Galeria Arsena\u0142, Bia\u0142ystok, 2012; Salon Noir, MAC\/VAL, Mus\u00e9e d\u2019art contemporain du Val-de-Marne, Vitry-sur-Seine, 2010; N\u00f3w\/New Moon, CSW Znaki Czasu, Toru\u0144, 2009.<\/p>\n
Angelika Markul. Gard\u0142o diab\u0142a
01.03.2024 – 05.05.2024
Galeria Sztuki Wsp\u00f3\u0142czesnej w Opolu
kurator: \u0141ukasz Kropiowski<\/p>\n
[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}”][et_pb_row use_custom_gutter=”on” gutter_width=”2″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px|||||” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_gallery gallery_ids=”3324,3434,3435,3436,3437,3438,3439,3440,3441,3442,3443,3444,3445,3446,3447,3448″ posts_number=”40″ show_title_and_caption=”off” show_pagination=”off” _builder_version=”4.24.2″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Artystka zaprezentuje w opolskiej GSW instalacj\u0119 wideo oraz obiekty rze\u017abiarskie i \u015bwietlne. Jej prace prowadz\u0105 do spotkania z majestatycznymi si\u0142ami przyrody, z tym co przedludzkie (prehistoryczne), pozaludzkie oraz nieuniknione.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3438,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"class_list":["post-3322","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-polecane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3322","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3322"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3322\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3450,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3322\/revisions\/3450"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3438"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3322"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3322"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3322"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}