{"id":4629,"date":"2024-11-14T09:23:21","date_gmt":"2024-11-14T09:23:21","guid":{"rendered":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/?p=4629"},"modified":"2024-11-14T09:23:22","modified_gmt":"2024-11-14T09:23:22","slug":"4629","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/2024\/11\/14\/4629\/","title":{"rendered":"Gdy niebo z granatowego staje si\u0119 czarne"},"content":{"rendered":"<p>[et_pb_section fb_built=&#8221;1&#8243; _builder_version=&#8221;4.16.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;4px|||||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_row _builder_version=&#8221;4.16&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;0px||0px|||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_column type=&#8221;4_4&#8243; _builder_version=&#8221;4.16&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_text _builder_version=&#8221;4.27.2&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;||2px|||&#8221; hover_enabled=&#8221;0&#8243; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221; sticky_enabled=&#8221;0&#8243;]<\/p>\n<p>Moja d\u0142ugoletnia wsp\u00f3\u0142praca z Marco Angelinim, nie tylko w Warszawie, ale tak\u017ce we W\u0142oszech i na \u015bwiecie, okaza\u0142a si\u0119 niezwykle inspiruj\u0105cym do\u015bwiadczeniem, kt\u00f3re przybli\u017cy\u0142o mnie do nowego medium \u2013 tkaniny, jako formy wyrazu w sztukach wizualnych. Spotkanie z abstrakcyjnymi pracami Angeliniego, w kt\u00f3rych wykorzystywane s\u0105 elementy m\u0119skiej garderoby, fragmenty kolorowych materia\u0142\u00f3w oraz gobeliny autorstwa Anny Hlebowicz otworzy\u0142y przede mn\u0105 nowe mo\u017cliwo\u015bci interpretacyjne. Dzi\u0119ki tej wyj\u0105tkowej, plastycznej materii w sztuce odkry\u0142em inspiruj\u0105ce przestrzenie do zg\u0142\u0119biania nietypowych form wyrazu.<\/p>\n<p>Jako kurator rozpocz\u0105\u0142em rozmowy z Mari\u0105 Laur\u0105 Perilli \u2013 w\u0142osk\u0105 kuratork\u0105 sztuki i w\u0142a\u015bcicielk\u0105 rzymskiej Galerii Triph\u00e8 \u2013 dotycz\u0105ce tw\u00f3rczo\u015bci Anny Hlebowicz, by zorganizowa\u0107 polskiej artystce indywidualn\u0105 wystaw\u0119 pt. \u201eGdy niebo z granatowego staje si\u0119 czarne\u201d. Sztuka Anny Hlebowicz to \u015bwiat, w kt\u00f3rym wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cym si\u0119 medium jest dobrze znany wszystkim jeans. W Polsce tkanina ta ma szczeg\u00f3lne miejsce, a jej pocz\u0105tki zwi\u0105zane s\u0105 z postaci\u0105 Magdaleny Abakanowicz, kt\u00f3rej mi\u0119dzynarodowy sukces rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 w 1962 roku w Lozannie. To ona wyznaczy\u0142a standardy dla przysz\u0142ych tw\u00f3rc\u00f3w, przekszta\u0142caj\u0105c tkanin\u0119 w no\u015bnik symboli i emocji oraz przekraczaj\u0105c granice tradycyjnych form sztuki.<\/p>\n<p>Anna Hlebowicz tworzy w duchu tej tradycji rozwijaj\u0105c medium tkaniny w spos\u00f3b niezwykle unikatowy. Praca z jej tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 zainspirowa\u0142a mnie do g\u0142\u0119bszego zrozumienia tkaniny nie tylko jako materia\u0142u, lecz tak\u017ce jako medium pe\u0142nego symbolicznej g\u0142\u0119bi. W pracach Hlebowicz kluczow\u0105 rol\u0119 odgrywaj\u0105 nici z naturalnych materia\u0142\u00f3w, jak len czy bawe\u0142na, kt\u00f3re nadaj\u0105 jej dzie\u0142om autentyczno\u015bci. Zestawienie tych nici z przetworzonym jeansem \u2013 materia\u0142em szarpanym i prutym \u2013 podkre\u015bla histori\u0119 ukryt\u0105 w fakturze, przekszta\u0142caj\u0105c j\u0105 w symbol relacji mi\u0119dzyludzkich: delikatnych, czasem ulotnych, lecz trwa\u0142ych w swojej istocie.<\/p>\n<p>Prace Hlebowicz s\u0105 pe\u0142ne metaforycznych odniesie\u0144. Ni\u0107, b\u0119d\u0105ca g\u0142\u00f3wnym motywem jej tw\u00f3rczo\u015bci, staje si\u0119 symbolem wi\u0119zi, niesko\u0144czono\u015bci i ludzkiej empatii, ukazuj\u0105c uniwersalno\u015b\u0107 do\u015bwiadcze\u0144 oraz potrzeb\u0119 dialogu we wsp\u00f3\u0142czesnym \u015bwiecie pe\u0142nym wyzwa\u0144. W jej sztuce geometria, szczeg\u00f3lnie ko\u0142o \u2013 pokazywane i interpretowane na r\u00f3\u017cne sposoby \u2013 nabiera symbolicznego znaczenia. Ten kszta\u0142t, kojarzony z cyklem \u017cycia, przemijaniem i odrodzeniem, przywodzi na my\u015bl powracaj\u0105cy rytm natury i wieczno\u015b\u0107. Ko\u0142o w tw\u00f3rczo\u015bci Hlebowicz to nie tylko element kompozycji, ale tak\u017ce przypomnienie o sta\u0142ej obecno\u015bci cykliczno\u015bci i przemijania w naszym \u017cyciu. W tym kontek\u015bcie mi\u0119kka, naturalna struktura tkaniny stanowi idealne medium, kt\u00f3re jednocze\u015bnie chroni i symbolizuje ulotno\u015b\u0107.<\/p>\n<p>Kolory, kt\u00f3re stosuje artystka, a zw\u0142aszcza dominuj\u0105ca w jej pracach czer\u0144, maj\u0105 g\u0142\u0119boki wymiar refleksyjny i emocjonalny. Czer\u0144, b\u0119d\u0105ca tak\u017ce elementem tw\u00f3rczo\u015bci Angeliniego, symbolizuje nieuchwytno\u015b\u0107 wydarze\u0144 wsp\u00f3\u0142czesnego \u015bwiata, jego tajemniczo\u015b\u0107, kt\u00f3ra sk\u0142ania do poszukiwania nadziei. To kolor refleksji, budz\u0105cy w widzu potrzeb\u0119 odnalezienia pi\u0119kna nawet w najtrudniejszych momentach. Formy i kolory, kt\u00f3re tworzy Hlebowicz emanuj\u0105 wyciszeniem i wewn\u0119trznym spokojem, zapraszaj\u0105c do kontemplacji.<\/p>\n<p>Podobnie jak Magdalena Abakanowicz, Hlebowicz inspiruje si\u0119 \u015bwiatem natury i kosmosem. Przypomina tym samym o krucho\u015bci cz\u0142owieka, ale tak\u017ce o jego sile, pozwalaj\u0105cej przetrwa\u0107 i odradza\u0107 si\u0119. Jej tw\u00f3rczo\u015b\u0107 odzwierciedla fascynacj\u0119 i szacunek do tych \u017cywio\u0142\u00f3w, tworz\u0105c przestrze\u0144, w kt\u00f3rej materia \u2013 tkanina \u2013 spotyka si\u0119 z duchow\u0105 stron\u0105 natury. To w\u0142a\u015bnie ta przestrze\u0144, kt\u00f3r\u0105 Hlebowicz buduje w swojej tw\u00f3rczo\u015bci, tworzy niezwyk\u0142y most mi\u0119dzy artystk\u0105 a widzem, \u0142\u0105cz\u0105c ich emocjonalnie i zach\u0119caj\u0105c do g\u0142\u0119bokiej introspekcji.<\/p>\n<p>Praca z tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 Anny Hlebowicz przynios\u0142a mi nowe spojrzenie na tkanin\u0119 jako medium pe\u0142ne narracyjnych i symbolicznych mo\u017cliwo\u015bci. Z pe\u0142nym przekonaniem zgadzam si\u0119 z kuratork\u0105 Mari\u0105 Laur\u0105 Perilli, kt\u00f3ra podkre\u015bla, \u017ce \u201ez imponuj\u0105c\u0105 precyzj\u0105 Hlebowicz przywraca now\u0105 warto\u015b\u0107 temu, co zosta\u0142o odrzucone. Mocno zakorzeniona w historii sztuki, subtelnie eksploruje w swoich pracach badania nad percepcj\u0105 wizualn\u0105, czerpi\u0105c inspiracje od takich tw\u00f3rc\u00f3w, jak Rudolf Arnheim, a tak\u017ce z geometrycznego \u015bwiata abstrakcji, rozwijanego przez awangardowe ruchy artystyczne, takie jak futuryzm, De Stijl czy Bauhaus. W rezultacie wystawa emanuje swoj\u0105 \u017cywio\u0142ow\u0105 oryginalno\u015bci\u0105.\u201d<\/p>\n<p>Ta wsp\u00f3\u0142praca pozwoli\u0142a mi odkry\u0107 tkanin\u0119 jako medium pe\u0142ne narracyjnych i symbolicznych znacze\u0144, kt\u00f3re anga\u017cuje widza, tworzy przestrze\u0144 dialogu oraz podkre\u015bla znaczenie wzajemnego zrozumienia i empatii we wsp\u00f3\u0142czesnej sztuce.<\/p>\n<p>Tekst: Jan Kozaczuk<br \/>Zdj\u0119cia: materia\u0142y organizatora<\/p>\n<p>Gdy niebo z granatowego staje si\u0119 czarne. Wystawa Anna Hlebowicz<br \/>Kuratorzy wystawy: Maria Laura Perilli i Jan Kozaczuk<br \/>8.11.2024 &#8211; 8.12.2024<br \/>Galeria Triph\u00e8, via delle Fosse di Castello, Rzym<\/p>\n<p>[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=&#8221;1&#8243; _builder_version=&#8221;4.27.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_row _builder_version=&#8221;4.27.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_column type=&#8221;4_4&#8243; _builder_version=&#8221;4.27.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_gallery gallery_ids=&#8221;4632,4633,4634,4635,4636,4637,4638,4639,4640,4641&#8243; posts_number=&#8221;50&#8243; show_title_and_caption=&#8221;off&#8221; show_pagination=&#8221;off&#8221; _builder_version=&#8221;4.27.2&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; hover_enabled=&#8221;0&#8243; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221; sticky_enabled=&#8221;0&#8243;][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Moja d\u0142ugoletnia wsp\u00f3\u0142praca z Marco Angelinim, nie tylko w Warszawie, ale tak\u017ce we W\u0142oszech i na \u015bwiecie, okaza\u0142a si\u0119 niezwykle inspiruj\u0105cym do\u015bwiadczeniem, kt\u00f3re przybli\u017cy\u0142o mnie do nowego medium \u2013 tkaniny, jako formy wyrazu w sztukach wizualnych. Spotkanie z abstrakcyjnymi pracami Angeliniego, w kt\u00f3rych wykorzystywane s\u0105 elementy m\u0119skiej garderoby, fragmenty kolorowych materia\u0142\u00f3w oraz gobeliny autorstwa Anny [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4639,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[10],"tags":[],"class_list":["post-4629","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-teksty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4629","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4629"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4629\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4643,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4629\/revisions\/4643"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4639"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4629"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4629"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4629"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}