[et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”4px|||||” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_row _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_text _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” custom_padding=”||2px|||” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content” sticky_enabled=”0″]<\/p>\n
Wystawa Tony\u2019ego Cragga Infinite forme e bellissime<\/em> (Formy niesko\u0144czone i pi\u0119kne), zorganizowana przez BAM-Eventi d\u2019Arte w rzymskim Muzeum Narodowym w Termach Dioklecjana, a tak\u017ce na miejskich placach San Lorenzo di Lucina i San Silvestro, dzi\u0119ki wsp\u00f3\u0142pracy z Gmin\u0105 I Roma Centro, zachwyca skal\u0105, ambicj\u0105 i subtelnym dialogiem mi\u0119dzy wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci\u0105 a antykiem.<\/p>\n Otwarte 9 listopada 2024 roku wydarzenie, trwaj\u0105ce do 4 maja 2025 roku, jest owocem pracy dw\u00f3ch kurator\u00f3w: Sergia Risalitiego i St\u00e9phane\u2019a Vergera. Z ogromn\u0105 dba\u0142o\u015bci\u0105 historyczne i\u00a0artystyczne otoczenie stworzyli ekspozycj\u0119, kt\u00f3ra idealnie ukazuje dialog mi\u0119dzy przesz\u0142o\u015bci\u0105 a wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci\u0105.<\/p>\n \u201eTo ju\u017c trzeci raz w mojej karierze, kiedy mam zaszczyt wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 z Tonym Craggiem \u2013 podkre\u015bla Sergio Risaliti. \u2013 I po raz trzeci jego dzie\u0142a mierz\u0105 si\u0119 z przestrzeniami o silnym historycznym i artystycznym charakterze. Tony Cragg ma wyj\u0105tkow\u0105 wra\u017cliwo\u015b\u0107 oraz solidn\u0105 znajomo\u015b\u0107 historii kultury, co pozwala mu harmonijnie wpasowywa\u0107 swoje rze\u017aby w\u00a0przestrzenie, kt\u00f3re je goszcz\u0105. Jego inspiracje si\u0119gaj\u0105 dalekiej przesz\u0142o\u015bci, ale s\u0105 zakorzenione w tera\u017aniejszo\u015bci, \u0142\u0105cz\u0105c odleg\u0142e czasy z wizj\u0105 przysz\u0142o\u015bci\u201d.<\/p>\n We wn\u0119trzu Term Dioklecjana, naznaczonych tysi\u0105cletni\u0105 histori\u0105, zaprezentowano osiemna\u015bcie rze\u017ab Tony\u2019ego Cragga. Po raz pierwszy trzy rze\u017aby z br\u0105zu \u2013 Stack<\/em> (2019), Versus<\/em> (2019) i Runner<\/em> (2015) \u2013 zosta\u0142y pokazane w przestrzeniach publicznych Rzymu. Cho\u0107 artysta wcze\u015bniej eksponowa\u0142 swoje prace we W\u0142oszech, dopiero po pi\u0119tnastu latach zorganizowano wystaw\u0119, kt\u00f3ra ukazuje jego artystyczny potencja\u0142 w tak spektakularnym wymiarze.<\/p>\n Giulia Silvia Ghia, radna do spraw kultury, polityki edukacyjnej, m\u0142odzie\u017cowej i sportu w Rzymie, zauwa\u017ca: \u201eRze\u017aby Tony\u2019ego Cragga w przestrzeniach publicznych Rzymu stanowi\u0105 niezwyk\u0142e po\u0142\u0105czenie sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej z historycznym otoczeniem miejskim. Tworz\u0105 estetyczne do\u015bwiadczenie, kt\u00f3re wykracza poza tradycyjne oczekiwania, zyskuj\u0105c nowe znaczenia dzi\u0119ki dialogowi mi\u0119dzy klasyczn\u0105 przesz\u0142o\u015bci\u0105 a wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci\u0105. Dzie\u0142a Cragga, o\u00a0biomorficznych i p\u0142ynnych formach, kontrastuj\u0105 z geometryczn\u0105 precyzj\u0105 i solidno\u015bci\u0105 klasycznej oraz renesansowej architektury Rzymu, tworz\u0105c wizualne napi\u0119cie, kt\u00f3re wzbogaca do\u015bwiadczenie widza\u201d.<\/p>\n Prace artysty, pe\u0142ne \u017cycia i dynamiki, symbolizuj\u0105 naturalne procesy, buduj\u0105c fascynuj\u0105cy dialog z przestrzeni\u0105 archeologiczn\u0105 i architektoniczn\u0105. Nie tylko integruj\u0105 si\u0119 z otoczeniem, ale tak\u017ce stawiaj\u0105 pytania o granice mi\u0119dzy tym, co organiczne, a tym, co stworzone przez cz\u0142owieka. Jak podkre\u015bla Tony Cragg, jego rze\u017aby nie s\u0105 jedynie ozdob\u0105 przestrzeni, lecz narz\u0119dziem badawczym, kt\u00f3re prowokuje do my\u015blenia, odkrywania i eksploracji relacji mi\u0119dzy natur\u0105 a kultur\u0105.<\/p>\n Dodatkowym elementem, kt\u00f3ry wyr\u00f3\u017cnia obiekty w przestrzeni publicznej, s\u0105 ich kolory. Nasycone barwy mog\u0105 harmonijnie wsp\u00f3\u0142gra\u0107 ze \u015bwiat\u0142em, kt\u00f3re zmienia swoje nat\u0119\u017cenie i\u00a0charakter w ci\u0105gu dnia. Rzym, ciesz\u0105cy si\u0119 du\u017c\u0105 liczb\u0105 s\u0142onecznych dni w ci\u0105gu roku, stwarza idealne warunki grze \u015bwiat\u0142a i cieni. Dlatego rze\u017aba Versus<\/em> nie tylko doskonale wpisuje si\u0119 w uk\u0142ad urbanistyczny placu San Silvestro, lecz r\u00f3wnie\u017c, dzi\u0119ki swojemu pomara\u0144czowemu kolorowi, poch\u0142ania i odbija \u015bwiat\u0142o w spos\u00f3b, kt\u00f3ry podkre\u015bla jej unikatowy charakter. Minimalistyczne zastosowanie koloru w tym projekcie nadaje formie g\u0142\u0119bokie znaczenie, a jednocze\u015bnie wzmacnia percepcj\u0119 odbiorcy. W rezultacie rze\u017aba wydaje si\u0119 wi\u0119ksza i bardziej elegancka. Ten efekt podkre\u015bla tak\u017ce staranno\u015b\u0107, z jak\u0105 rze\u017aba Versus<\/em> zosta\u0142a zaprojektowana jako cz\u0119\u015b\u0107 projektu site-specific<\/em>, w pe\u0142ni uwzgl\u0119dniaj\u0105c specyfik\u0119 przestrzeni, dla kt\u00f3rej powsta\u0142a.<\/p>\n Plac San Silvestro, na kt\u00f3rym znajduj\u0105 si\u0119 rze\u017aby Versus<\/em> i Runner<\/em>, przeszed\u0142 w ostatniej dekadzie wiele przemian. Kiedy\u015b mo\u017cna by\u0142o spacerowa\u0107 tam w\u015br\u00f3d drzew pomara\u0144czowych, kt\u00f3re jesieni\u0105 obficie owocowa\u0142y, a owoce le\u017c\u0105ce na ziemi tworzy\u0142y intensywn\u0105 pomara\u0144czow\u0105 mozaik\u0119. W moich wspomnieniach ta barwa jest nieod\u0142\u0105cznie zwi\u0105zana z tym miejscem. Wyb\u00f3r pomara\u0144czowego koloru przez Tony\u2019ego Cragga wydaje si\u0119 wi\u0119c nawi\u0105zywa\u0107 do podobnych wspomnie\u0144, chocia\u017c us\u0142ysza\u0142em r\u00f3wnie\u017c interpretacj\u0119, \u017ce kolor ten odnosi si\u0119 do ciep\u0142ych odcieni otaczaj\u0105cych plac budynk\u00f3w, pochodz\u0105cych z\u00a0r\u00f3\u017cnych okres\u00f3w jego \u015bwietno\u015bci.<\/p>\n Interesuj\u0105ca jest tak\u017ce strategia artysty, kt\u00f3ry zdecydowa\u0142 si\u0119 umie\u015bci\u0107 dwie rze\u017aby na jednym placu, trzeci\u0105 za\u015b w innym r\u00f3wnie istotnym miejscu w Rzymie. Liczba trzy, symbolizuj\u0105ca doskona\u0142o\u015b\u0107 i harmoni\u0119, wydaje si\u0119 przemy\u015blanym wyborem. Cragg, znany ze swojej dba\u0142o\u015bci o szczeg\u00f3\u0142y, cz\u0119sto odnosi si\u0119 w pracach do metafizyki i bosko\u015bci, co wida\u0107 zar\u00f3wno w\u00a0formie jego rze\u017ab, jak i w sposobie ich przestrzennego rozmieszczenia. Po\u0142\u0105czenie tych element\u00f3w nadaje wydarzeniu dodatkowy, niemal sakralny wymiar, podkre\u015blaj\u0105c g\u0142\u0119bi\u0119 artystycznego przekazu.<\/p>\n Rze\u017aba Stack<\/em>, stoj\u0105ca samotnie po\u015br\u00f3d otaczaj\u0105cych j\u0105 sakralnych i \u015bwieckich budynk\u00f3w, zwraca uwag\u0119 swoj\u0105 masywn\u0105 struktur\u0105 oraz wielow\u0105tkow\u0105 narracj\u0105. Na\u0142o\u017cone na siebie p\u0142aszczyzny przypominaj\u0105 stos sprasowanych przedmiot\u00f3w, pi\u0119trz\u0105cych si\u0119 ku niebu, co symbolicznie odzwierciedla niesko\u0144czon\u0105 i niekontrolowan\u0105 wielokulturowo\u015b\u0107 oraz r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 miejskiego \u017cycia. Dzie\u0142o przywodzi na my\u015bl biblijn\u0105 opowie\u015b\u0107 o wie\u017cy Babel, w\u00a0kt\u00f3rej ludzie, d\u0105\u017c\u0105c do wywy\u017cszenia si\u0119, zostali podzieleni przez los. Paradoksalnie, rze\u017aba, wyrastaj\u0105c z ziemi, wznosi si\u0119 niesko\u0144czenie ku g\u00f3rze, zachowuj\u0105c przy tym tajemniczy, lecz regularny algorytm wzrostu. Jej kolorystyka silnie kojarzy mi si\u0119 z\u00a0materia\u0142em u\u017cytym do wykonania barokowego o\u0142tarza \u015bw. Piotra w bazylice \u015bw. Piotra w\u00a0Watykanie, autorstwa Gianlorenza Berniniego.<\/p>\n W zwi\u0105zku z tym umiejscowienie rze\u017aby Stack<\/em> przed bazylik\u0105 \u015bw. Wawrzy\u0144ca \u201ein Lucina\u201d mo\u017ce wydawa\u0107 si\u0119 przypadkowe, nawet jednak kierunek jej nachylenia ma, jak si\u0119 zdaje, znaczenie w odniesieniu do charakteru miejsca, kt\u00f3re \u0142\u0105czy sfer\u0119 sakraln\u0105 i \u015bwieck\u0105.<\/p>\n Monumentalna przestrze\u0144 Term Dioklecjana, jednego z najlepiej zachowanych staro\u017cytnych zespo\u0142u zabudowy w Rzymie, nabiera nowego wymiaru dzi\u0119ki wystawie Cragga. Olbrzymie aule i rozleg\u0142e sklepienia, kt\u00f3re same w sobie emanuj\u0105 pot\u0119g\u0105 historii, staj\u0105 si\u0119 t\u0142em dla prac artysty. Jego dzie\u0142a \u0142\u0105cz\u0105 organiczno\u015b\u0107 i biomorficzne kszta\u0142ty z technologicznymi eksperymentami oraz nowoczesnym podej\u015bciem do materia\u0142u.<\/p>\n Wystawa umo\u017cliwia widzom wyj\u0105tkowe do\u015bwiadczenie: rze\u017aby Cragga nie narzucaj\u0105 si\u0119 przestrzeni, lecz j\u0105 dope\u0142niaj\u0105. Ich mi\u0119kkie linie i biologiczne inspiracje kontrastuj\u0105 z\u00a0geometryczn\u0105 precyzj\u0105 klasycznej architektury, zmuszaj\u0105c do refleksji nad relacj\u0105 mi\u0119dzy przesz\u0142o\u015bci\u0105 a wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci\u0105.<\/p>\n Prezentowane w Termach Dioklecjana prace powsta\u0142y w ci\u0105gu ostatnich dw\u00f3ch dekad. Wykonane z r\u00f3\u017cnych materia\u0142\u00f3w \u2013 od br\u0105zu i stali po drewno, trawertyn i w\u0142\u00f3kno szklane \u2013 s\u0105 \u015bwiadectwem niesko\u0144czonej kreatywno\u015bci artysty. Formy przypominaj\u0105ce fale morskie, struktury ro\u015blinne lub geologiczne odzwierciedlaj\u0105 fascynacj\u0119 natur\u0105 i zdolno\u015b\u0107 Cragga do przekszta\u0142cania tych inspiracji w rze\u017abiarskie arcydzie\u0142a. Kurator St\u00e9phane Verger w\u00a0rozmowie ze mn\u0105 por\u00f3wna\u0142 dzie\u0142a Cragga ze skamienia\u0142o\u015bciami, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce \u201eprace artysty s\u0105 ponadczasowe i wykraczaj\u0105 poza czas\u201d. Z jednej strony nawi\u0105zuj\u0105 one do odleg\u0142ej przesz\u0142o\u015bci, przywodz\u0105c na my\u015bl gigantyczne, zmineralizowane szcz\u0105tki organizm\u00f3w \u017cywych wymar\u0142ych w dawnych epokach geologicznych, co jest szczeg\u00f3lnie widoczne w pracach Outspan<\/em> (2008), Caught Dreaming<\/em> (2006) czy Read Square<\/em> (2016). Z drugiej strony ich forma, materia oraz linie zdecydowanie wybiegaj\u0105 w przysz\u0142o\u015b\u0107, wykraczaj\u0105c poza przeci\u0119tn\u0105 percepcj\u0119 odbiorcy, co mo\u017cna dostrzec w takich rze\u017abach, jak We<\/em> (2015) czy Spring<\/em> (2016).<\/p>\n Tony Cragg rozwija swoje dzie\u0142a z centralnego \u201erdzenia\u201d, z kt\u00f3rego rozga\u0142\u0119ziaj\u0105 si\u0119 w\u00a0r\u00f3\u017cne kierunki, na\u015bladuj\u0105c dynamik\u0119 natury. W przeciwie\u0144stwie do tw\u00f3rc\u00f3w przemys\u0142u i designu, wykorzystuje swoje umiej\u0119tno\u015bci i technologi\u0119 do pog\u0142\u0119bienia wirtualnej rzeczywisto\u015bci, kreuj\u0105c nowe, nieoczywiste formy, takie jak w dzie\u0142ach Points of view<\/em> (2015), Senders<\/em> (2018) czy Lost in thought<\/em> (2015).<\/p>\n Jego rze\u017aby balansuj\u0105 na granicy abstrakcji i figuracji, budz\u0105c w widzu wra\u017cenie obcowania z\u00a0formami jednocze\u015bnie znajomymi i obcymi. Przyk\u0142adem mo\u017ce by\u0107 Incident Stance<\/em> (2021), rze\u017aba sk\u0142adaj\u0105ca si\u0119 z element\u00f3w przypominaj\u0105cych kszta\u0142ty ko\u015bci oraz materi\u0119 organiczn\u0105, silnie nawi\u0105zuj\u0105c\u0105 do struktury szkieletu \u017cywej istoty. Cragg z precyzj\u0105 naukowca i\u00a0wra\u017cliwo\u015bci\u0105 poety kreuje obiekty, kt\u00f3re zdaj\u0105 si\u0119 \u017cy\u0107 w\u0142asnym \u017cyciem.<\/p>\n Tytu\u0142 wystawy \u2013 Infinite forme e bellissime<\/em> (Formy niesko\u0144czone i pi\u0119kne) \u2013 nawi\u0105zuje do s\u0142\u00f3w Karola Darwina, kt\u00f3ry w dziele O powstawaniu gatunk\u00f3w<\/em> opisa\u0142 ewolucj\u0119 jako proces prowadz\u0105cy do tworzenia \u201eniesko\u0144czonych form niezwykle pi\u0119knych i cudownych\u201d. To odniesienie jest kluczowe \u2013 w pracach Cragga jest widoczna nieustaj\u0105ca fascynacja tw\u00f3rczymi procesami rz\u0105dz\u0105cymi zar\u00f3wno natur\u0105, jak i ludzk\u0105 kreatywno\u015bci\u0105.<\/p>\n Rze\u017aba Wave<\/em> (2022) jest trudna do jednoznacznego zaklasyfikowania, poniewa\u017c jej kszta\u0142t przypomina form\u0119 znajduj\u0105c\u0105 si\u0119 na granicy abstrakcji i figuracji, nawi\u0105zuj\u0105c\u0105 do wizji z\u00a0powie\u015bci Solaris<\/em> Stanis\u0142awa Lema. Jednocze\u015bnie mo\u017cna dostrzec w niej unosz\u0105c\u0105 si\u0119 fal\u0119. Przy bli\u017cszym spojrzeniu okazuje si\u0119, \u017ce wykonana z br\u0105zu rze\u017aba sk\u0142ada si\u0119 z niezliczonych miniaturowych figurek, kt\u00f3re zdaj\u0105 si\u0119 poch\u0142oni\u0119te przez jak\u0105\u015b tajemnicz\u0105 wy\u017csz\u0105 si\u0142\u0119 i\u00a0s\u0105 unoszone ku g\u00f3rze.<\/p>\n Artysta eksploruje granice mi\u0119dzy naturalno\u015bci\u0105 a sztuczno\u015bci\u0105, \u015bwiatem organicznym i\u00a0wirtualnym. Czerpi\u0105c inspiracje z biomorficznych form, struktur krystalicznych czy cyfrowo opracowanych modeli, sk\u0142ada ho\u0142d nieograniczonym mo\u017cliwo\u015bciom tw\u00f3rczym \u0142\u0105cz\u0105cym przesz\u0142o\u015b\u0107, tera\u017aniejszo\u015b\u0107 i przysz\u0142o\u015b\u0107. Wierny swoim unikalnym \u015brodkom wyrazu, charakterystycznym wy\u0142\u0105cznie dla jego tw\u00f3rczo\u015bci, artysta \u015bwiadomie wykorzysta\u0142 kolor w\u00a0aran\u017cacji zamkni\u0119tej przestrzeni budynku. Czerwie\u0144, biel, r\u00f3\u017cnorodne odcienie br\u0105z\u00f3w oraz matowy niebieski tworz\u0105 harmonijne zestawienie, kt\u00f3re wraz z przenikaj\u0105cym przez niewielkie okna \u015bwiat\u0142em s\u0105 budulcem epickiej narracji. W zestawieniu z monumentalnymi wn\u0119trzami i masywnymi \u015bcianami \u015bwiat\u0142o to ods\u0142ania widzowi detale rze\u017ab, niedostrzegalne z\u00a0wi\u0119kszej odleg\u0142o\u015bci. Dzi\u0119ki temu efektowi rze\u017aby wywo\u0142uj\u0105 fal\u0119 r\u00f3\u017cnorodnych emocji, kt\u00f3re ostatecznie prowadz\u0105 odbiorc\u0119 ku nowemu \u015bwiatu Cragga \u2013 pe\u0142nemu tajemnicy, oczekiwa\u0144 i pot\u0119gi ludzkiej kreatywno\u015bci.<\/p>\n Zwiedzanie tej wystawy to do\u015bwiadczenie anga\u017cuj\u0105ce zmys\u0142y, wyobra\u017ani\u0119 i intelekt. Termy Dioklecjana wype\u0142nione rze\u017abami Cragga prowokuj\u0105 do refleksji nad form\u0105, przestrzeni\u0105 i ich wzajemnymi relacjami. \u201eMoim celem jest sprawi\u0107, by materia\u0142 by\u0142 dynamiczny, pcha\u0142, porusza\u0142 si\u0119 i rozwija\u0142\u201d \u2013 m\u00f3wi artysta.<\/p>\n Wystawa Tony\u2019ego Cragga to jedno z najwa\u017cniejszych wydarze\u0144 artystycznych tego sezonu. Dzi\u0119ki niej mo\u017cna zobaczy\u0107 prace jednego z najwybitniejszych wsp\u00f3\u0142czesnych rze\u017abiarzy w\u00a0przestrzeniach b\u0119d\u0105cych arcydzie\u0142em historii i architektury. Cragg przypomina, \u017ce sztuka jest niesko\u0144czonym procesem odkrywania i interpretacji \u015bwiata. Jego rze\u017aby \u0142\u0105cz\u0105 przesz\u0142o\u015b\u0107 z\u00a0tera\u017aniejszo\u015bci\u0105, naturalne z technologicznym, udowadniaj\u0105c, \u017ce dialog mi\u0119dzy sztuk\u0105 a\u00a0histori\u0105 mo\u017ce by\u0107 \u017cywy, tw\u00f3rczy i inspiruj\u0105cy.<\/p>\n W Polsce szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119 przyci\u0105ga jego rze\u017aba Elliptical Column<\/em> (2012), przyk\u0142ad biomorficznego charakteru p\u00f3\u017aniejszej tw\u00f3rczo\u015bci artysty. Dynamiczna forma, doskonale reaguj\u0105ca na otoczenie, znajduje si\u0119 w Centrum Rze\u017aby Polskiej w Oro\u0144sku. Zakupiona w\u00a02020 roku ze \u015brodk\u00f3w Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, stanowi cenny element kolekcji, sk\u0142aniaj\u0105c do refleksji nad relacj\u0105 sztuki i \u015brodowiska.<\/p>\n Tekst i zdj\u0119cia: Jan Kozaczuk<\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_row _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.27.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_gallery gallery_ids=”4858,4859,4860,4861,4862,4863,4864,4865,4866,4867,4868,4869″ posts_number=”50″ show_title_and_caption=”off” show_pagination=”off” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content” sticky_enabled=”0″][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wystawa Tony\u2019ego Cragga Infinite forme e bellissime (Formy niesko\u0144czone i pi\u0119kne), zorganizowana przez BAM-Eventi d\u2019Arte w rzymskim Muzeum Narodowym w Termach Dioklecjana, a tak\u017ce na miejskich placach San Lorenzo di Lucina i San Silvestro, dzi\u0119ki wsp\u00f3\u0142pracy z Gmin\u0105 I Roma Centro, zachwyca skal\u0105, ambicj\u0105 i subtelnym dialogiem mi\u0119dzy wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci\u0105 a antykiem. Otwarte 9 listopada 2024 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4863,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[10],"tags":[],"class_list":["post-4856","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-teksty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4856","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4856"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4856\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4874,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4856\/revisions\/4874"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4863"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4856"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4856"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4856"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}