[et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_row _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.17.6″ _module_preset=”default” custom_padding=”||0px|||” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″]<\/p>\n
Po raz czwarty Gallerie dell\u2019Accademia w Wenecji zaprosi\u0142a do wsp\u00f3\u0142pracy artyst\u0119 wsp\u00f3\u0142czesnego, aby nawi\u0105za\u0107 dialog mi\u0119dzy niezwyk\u0142ym dziedzictwem artystycznym pozostawionym przez weneckich mistrz\u00f3w, a najnowszymi trendami na \u015bwiatowej arenie artystycznej. W ten spos\u00f3b zostale zaprezentowani Mario Merz, Philip Guston oraz Georg Baselitz. Teraz przysz\u0142a kolej na wystaw\u0119 retrospektywn\u0105 Anisha Kapoora, kt\u00f3ra otwarta zosta\u0142a zosta\u0142a w kwietniu przy okazji inauguracji Biennale Sztuki. <\/span><\/span><\/p>\n Imponuj\u0105ca rozmachem ekspozycja, kt\u00f3rej kuratorem jest Taco Dabbits, dyrektor Rijksmuseum w Amsterdamie, podzielona zosta\u0142a na dwie sekcje. Dzie\u0142a rozlokowane zosta\u0142y w przestrzeniach wystawienniczych o odmiennej aurze, kt\u00f3re jednak w dziewi\u0119tnastym wieku \u0142\u0105czy\u0142o jedno: obie go\u015bci\u0142y dwie najwa\u017cniejsze kolekcje sztuki Republiki Weneckiej. Pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 wystawy mie\u015bci si\u0119 w salach pinakoteki Gallerie dell\u2019Accademia, siedzibie dawnej Wielkiej Szko\u0142y Mi\u0142osierdzia, a p\u00f3\u017aniej, pocz\u0105wszy od 1756 roku, Akademii Sztuk Pi\u0119knych w Wenecji. Druga cze\u015b\u0107 zaaran\u017cowana zosta\u0142a w osiemnastowiecznym Pa\u0142acu Manfrin po\u0142o\u017conym w peryferyjnej kiedy\u015b dzielnicy Cannaregio. Kilka lat przed upadkiem Republiki Weneckiej budynek ten zakupiony zosta\u0142 przez wizjonerskiego przedsi\u0119biorc\u0119 i handlarza tytoniu Girolamo Manfrin. Pa\u0142ac mie\u015bci\u0142 presti\u017cow\u0105 kolekcj\u0119 malarstwa i rze\u017ab dawnych mistrz\u00f3w, kt\u00f3r\u0105 mieli okazj\u0119 podziwia\u0107 miedzy innymi Antonio Canova, Lord Byron, John Ruskin czy Eduard Manet. Po \u015bmierci Manfrina zbiory zosta\u0142y rozproszone na rynku antykwarycznym, ale Gallerie dell\u2019Accademia na czas zakupi\u0142y 21 dzie\u0142, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych znalaz\u0142a si\u0119 Burza<\/em> i Stara kobieta<\/em> Giorgiona, \u015awi\u0119ty Jerzy<\/em> Andrea Mantegni oraz Portret m\u0142odego m\u0119\u017cczyzny<\/em> Hansa Memlinga. Pa\u0142ac, kt\u00f3ry zmienia\u0142 w\u0142a\u015bcicieli i funkcje, od kilkudziesi\u0119ciu lat popada\u0142 w stan powolnej degradacji, a\u017c ostatecznie nieruchomo\u015b\u0107 zakupi\u0142 Anish Kapoor. <\/span><\/span><\/p>\n Artysta przyznaje, \u017ce czuje bardzo silny zwi\u0105zek z miastem na lagunie. Ta szczeg\u00f3lna fascynacja wynika ze specyficznej struktury zabudowy Wenecji, chaotycznej, labiryntowej tkanki urbanistycznej poprzecinanej w\u0105skimi rio, kt\u00f3rych wody s\u0105 w ci\u0105g\u0142ym ruchu dzi\u0119ki przyp\u0142ywom i odp\u0142ywom. Zanurzaj\u0105c sie i wy\u0142aniaj\u0105c z wody, miasto jest w stanie nieustannej transformacji jakby by\u0142o \u017cywym organizmem. M\u0119tne, melancholijne wody laguny Kapoor por\u00f3wna\u0142 do w\u00f3d p\u0142odowych, kt\u00f3re chroni\u0105 przez bod\u017acami zewn\u0119trznymi i wp\u0142ywaj\u0105 na charakterystyczny klimat spokoju. Wed\u0142ug niego ten powolny rytm sprzyja medytacji, schodzeniu do stan\u00f3w nie\u015bwiadomo\u015bci, entropii – stanom umys\u0142u i cia\u0142a kluczowym do zrozumienia dzie\u0142 artysty. <\/span><\/span><\/p>\n Kolejn\u0105 korelacj\u0105 Kapoora z Wenecj\u0105 jest kolor oraz silna ekspresja, kt\u00f3re charakteryzuj\u0105 malarstwo renesansowe i manierystyczne Tycjana, Paola Veronesa oraz Jacopo Tintoretta. Dominuj\u0105 w nim ciep\u0142e, nasycone barwy, silny \u015bwiat\u0142ocie\u0144, odwa\u017cne poci\u0105gni\u0119cia p\u0119dzla oraz teatralno\u015b\u0107 kompozycji, kt\u00f3ra niejednokrotnie wykracza poza ram\u0119 i sugeruje co si\u0119 poza ni\u0105 dzieje. <\/span><\/span><\/p>\n W malarstwie, rze\u017abach i instalacjach Kapoora dominuje mi\u0119sista czerwie\u0144, sterylna biel lub poch\u0142aniaj\u0105ca wszystko czer\u0144. Ostatnie lata swojej dzia\u0142alno\u015bci Anish sp\u0119dzi\u0142 na eksperymentach przy u\u017cyciu nowego, czarnego barwnika, dawniej okre\u015blanego jako \u201eVantablack\u201d, opracowanego w laboratorium przez angielsk\u0105 firm\u0119 Surrey NanoSystem na potrzeby przemys\u0142u wojskowego. Pigment ten jest substancj\u0105 zbudowan\u0105 z nanorurek w\u0119glowych, uwa\u017can\u0105 za jedn\u0105 z najczarniejszych znanych, kt\u00f3ra jest w stanie wch\u0142on\u0105\u0107 99,965% \u015bwiat\u0142a. W 2016 roku Kapoor wykupi\u0142 wy\u0142\u0105czno\u015b\u0107 do tego kolorantu, kt\u00f3ry aktualnie definiowany jest jako \u201eBlack Kapoor\u201d. Ten nowy sk\u0142adnik popchn\u0105\u0142 artyst\u0119 do bada\u0144 nad tak zwanym Nie-obiektem (Non-object)<\/em>. Do\u015bwiadczenia te zaoowocowa\u0142y now\u0105 seri\u0105 rze\u017ab wykonanych przu u\u017cyciu Black Kapoor, kt\u00f3re pod wp\u0142ywem bardzo silnej iluzji optycznej zanikaj\u0105 i wy\u0142aniaj\u0105 si\u0119 w zaskakuj\u0105cy dla oka ludzkiego spos\u00f3b. <\/span><\/span><\/p>\n Wystawa w pinakotece zaczyna si\u0119 od ustawionej centralnie czarnej rze\u017aby Non-object<\/em> wkomponowanej w zbiory czternastowiecznych, z\u0142oconych poliptyk\u00f3w i ikon bizantyjskich. W dalszej cz\u0119\u015bci ekspresyjne wielkoformatowe malowid\u0142a z dominuj\u0105cym czerwonym kolorem i wyrazist\u0105 faktur\u0105 przypominaj\u0105ce eksplozj\u0119 rozgrzanej lawy wulkanicznej zosta\u0142y zestawione z biomorficznymi kszta\u0142tami bia\u0142ych rze\u017ab (Pregnant White Within Me<\/em>). Kulminacyjnym momentem jest instalacja Shooting Into the Corner<\/em> – armatka, kt\u00f3ra wystrzeliwuje jedenastokilogramowe naboje z czerwonego wosku rozbijaj\u0105ce si\u0119 o bia\u0142e \u015bciany muzeum. <\/span><\/span><\/p>\n Drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 wystawy w Pa\u0142acu Manfrin otwiera instalacja Mount Moriah at the Gate of the Ghetto<\/em> \u2013 gigantyczna, mi\u0119sista naro\u015bl z czerwonego silikonu, kt\u00f3ra wylewa si\u0119 z sufitu i zajmuje du\u017c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 hallu na parterze. Dzie\u0142o site specific tytu\u0142em nawi\u0105zuje do jednej z kilku bram (nota bene jedna z nich znajduje si\u0119 po drugiej stronie kana\u0142u Cannaregio naprzeciwko pa\u0142acu) prowadz\u0105cych do pierwszego w Europie getta \u017cydowskiego ustanowionego przez senat Serenissimy w 1516 roku. Kapoor przeni\u00f3s\u0142 \u015bwi\u0119t\u0105 g\u00f3r\u0119 Moriah z Jerozolimy do Wenecji odwracaj\u0105c j\u0105 spodem do g\u00f3ry i nadaj\u0105c symboliczn\u0105 form\u0119 otwartej, krwawi\u0105cej rany. Ponadto dzie\u0142o jest wprowadzeniem do zabytkowych, osiemnastowiecznych przestrzeni pa\u0142acu, kt\u00f3ry po zako\u0144czonej wystawie przejdzie gruntowny remont. Widoczne s\u0105 jeszcze \u015blady po powyrywanych instalacjach elektrycznych, \u015bciankach gipsowych, obrazach, tabliczkach informacyjnych. Ze sztukaterii sypi\u0105 si\u0119 s\u0142oma i gips, na \u015bcianach i sufitach widoczne s\u0105 r\u00f3\u017cne wartstwy dekoracji fresk\u00f3w, a okna uszczelnione zosta\u0142y piank\u0105 izolacyjn\u0105. Kapoor wydoby\u0142 pi\u0119kno dekadencji dawnej architektury i wyeksponowa\u0142 jego liczne metamorfozy na przestrzeni wiek\u00f3w. <\/span><\/span><\/p>\n W salach piano nobile wyeksponowany zosta\u0142 tryptyk obraz\u00f3w przywo\u0142uj\u0105cych na my\u015bl rozprute wn\u0119trzno\u015bci \u017cywych istot (Internal Object in Three Parts<\/em>), alabstrowe rze\u017aby sprawiaj\u0105ce wra\u017cenie jakby wykonane zosta\u0142y z niemal\u017ce przezroczystego papieru (Gate<\/em>), oraz lustrzane obiekty wykrzywiaj\u0105ce rzeczywisto\u015b\u0107 i pozwalaj\u0105ce na przeniesienie si\u0119 do \u015bwiata iluzji optycznych. Apogeum tej cz\u0119\u015bci wystawy stanowi monumentalna instalacja usytuowana w dawnej sali balowej z balkonami dla orkiestry. Pot\u0119\u017cnych rozmiar\u00f3w okr\u0105g\u0142y czerwony obraz symbolizuj\u0105cy s\u0142o\u0144ce zosta\u0142 zestawiony z oryginalnym freskiem, kt\u00f3ry zachowa\u0142 si\u0119 w owalu sufitu, przedstawiaj\u0105cym Apolla na rydwanie zaprz\u0119\u017conym w cztery konie i zapowiadaj\u0105cym przyj\u015bcie dnia. Do nich prowadz\u0105 dwie ta\u015bmy transportuj\u0105ce ceg\u0142y z czerwonego wosku, kt\u00f3re upadaj\u0105c tworz\u0105 krwawy pejza\u017c (A Symphony for a Beloved Sun<\/em>). Niemym \u015bwiadkiem tej sceny rzezi jest drewniana rze\u017aba dewocyjna Madonny Niepokalanej. Cz\u0119\u015b\u0107 centraln\u0105 dziedzi\u0144ca zajmuje studnia, w kt\u00f3rej wiruje czerwona ciecz (Turning Water Into Mirror, Blood Into Sky<\/em>). <\/span><\/span><\/p>\n Wystawa wzbudza bardzo kontrastuj\u0105ce emocje, od obrzydzenia i przera\u017cenia, wywo\u0142ane przez sceny przemocy, po poczucie wyciszenia i medytacji w zetkni\u0119ciu z bia\u0142ymi, czystymi formami oraz dziwnego zaniepokojenia, gdy obcuje si\u0119 z poch\u0142aniaj\u0105cymi przepa\u015bciami-rze\u017abami Black Kapoor. To niezwyk\u0142e znaczenie egzystencjalne – narodzin \u017cycia, jego aspektu cielesnego oraz tragedii przemijania – wynika z przeciwstawienia r\u00f3\u017cnych skrajno\u015bci: \u015bwiat\u0142a i cienia, materialno\u015bci i niematerialno\u015bci, pe\u0142ni i pustki, g\u0142adkiego i szorstkiego, b\u0142yszcz\u0105cego i matowego, sta\u0142ego i ciek\u0142ego, twardego i miekkiego, tego co wewn\u0119trzne i zewn\u0119trzne, uporz\u0105dkowanego i chaotycznego. Dzi\u0119ki tym przeciwstawnym cechom Anish dociera do sensu egzystencji materialnej i duchowej. W projektach Kapoora obecno\u015b\u0107 widza jest niezbedna, \u201eaktywuje\u201d on bowiem dzie\u0142a. Obserwator jest no\u015bnikiem ich metamorfozy, ci\u0105g\u0142ej mutacji. <\/span><\/span><\/p>\n Wygl\u0105da na to, \u017ce Kapoor postanowi\u0142 na sta\u0142e zwi\u0105za\u0107 si\u0119 z Wenecj\u0105. Po zako\u0144czeniu wystawy 9 pa\u017adziernika 2022 rozpoczn\u0105 si\u0119 prace konserwatorskie Pa\u0142acu Manfrin, kt\u00f3ry w niedalekiej przysz\u0142o\u015bci stanie si\u0119 siedzib\u0105 nowej Anish Kapoor Foundation. Wn\u0119trza trzypi\u0119trowego budynku go\u015bci\u0107 b\u0119d\u0105 wystaw\u0119 sta\u0142\u0105 dzie\u0142 tw\u00f3rcy, centrum bada\u0144 nad sztuk\u0105 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 oraz rezydencje dla m\u0142odych artyst\u00f3w z ca\u0142ego \u015bwiata. Renowacj\u0105 gmachu zajmie si\u0119 znana wenecka architektka Giulia Foscari we wsp\u00f3\u0142pracy z UNA Studio oraz FWR Associati.<\/span><\/span><\/p>\n <\/span><\/span><\/p>\n Tekst: Kasia Boratyn<\/span><\/span><\/p>\n Zdj\u0119cia: Kasia Boratyn; materia\u0142y organizatora<\/span><\/span><\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.17.3″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}”][et_pb_row _builder_version=”4.17.3″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px|||||” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.17.3″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_gallery gallery_ids=”602,603,601,600,599,598,597″ posts_number=”10″ show_title_and_caption=”off” show_pagination=”off” _builder_version=”4.17.4″ _module_preset=”default” locked=”off” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Po raz czwarty Gallerie dell\u2019Accademia w Wenecji zaprosi\u0142a do wsp\u00f3\u0142pracy artyst\u0119 wsp\u00f3\u0142czesnego, aby nawi\u0105za\u0107 dialog mi\u0119dzy niezwyk\u0142ym dziedzictwem artystycznym pozostawionym przez weneckich mistrz\u00f3w, a najnowszymi trendami na \u015bwiatowej arenie artystycznej. W ten spos\u00f3b zostale zaprezentowani Mario Merz, Philip Guston oraz Georg Baselitz. Teraz przysz\u0142a kolej na wystaw\u0119 retrospektywn\u0105 Anisha Kapoora, kt\u00f3ra otwarta zosta\u0142a zosta\u0142a w […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":597,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[10],"tags":[],"class_list":["post-594","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-teksty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/594","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=594"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/594\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":610,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/594\/revisions\/610"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/597"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=594"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=594"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=594"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}