[et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”4px|||||” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_row _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_text _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content” sticky_enabled=”0″]<\/p>\n
Kiedy zaczynali\u015bmy prac\u0119 nad wystaw\u0105 Fale<\/em>, jednym z pierwszych impuls\u00f3w, kt\u00f3re mn\u0105 kierowa\u0142y, by\u0142a potrzeba stworzenia przestrzeni dla afektywnego do\u015bwiadczenia, kt\u00f3re nie b\u0119dzie obudowane teori\u0105 jako tarcz\u0105 ani wystylizowane na konceptualne zjawisko dla wtajemniczonych. Chcia\u0142em zapyta\u0107 z pomoc\u0105 os\u00f3b artystycznych, czy jest mo\u017cliwe my\u015blenie o sztuce jako praktyce (wsp\u00f3lnotowego) uzdrawiania, mi\u0119dzy innymi przez prac\u0119 ze wspomnieniami, uwa\u017cno\u015bci\u0105 i kreowaniem w\u0142asnego rytua\u0142u.<\/p>\n Fale<\/em> to wystawa, kt\u00f3ra bierze sw\u00f3j tytu\u0142 z prozy Virginii Woolf, powie\u015bci o tym samym tytule. Charakteryzuje j\u0105 strumie\u0144 \u015bwiadomo\u015bci, p\u0142ynna, nielinearna medytacja o czasie i ja\u017ani. Jej struktura, czyli sze\u015b\u0107 g\u0142os\u00f3w monologuj\u0105cych w cyklu przyp\u0142yw\u00f3w i odp\u0142yw\u00f3w, sta\u0142a si\u0119 trafn\u0105 metafor\u0105 nie tylko dla samego procesu kuratorskiego, ale tak\u017ce tego, czym chcia\u0142em, by sta\u0142a si\u0119 ta ekspozycja: konstelacj\u0105 g\u0142os\u00f3w, pozornie odr\u0119bnych, ale splecionych w jeden rytmiczny ruch.<\/p>\n Zale\u017ca\u0142o mi na tym, aby pokaza\u0107 sztuk\u0119 nie tyle jako form\u0119 reprezentacji, ile jako dzia\u0142anie, zabieg emocjonalny, kt\u00f3ry mo\u017ce dotyczy\u0107 tak\u017ce odbiorczy\u0144 i odbiorc\u00f3w. Miejscem wystawy jest Ba\u0142tycka Galeria Sztuki Wsp\u00f3\u0142czesnej w S\u0142upsku \u2013 Centrum Aktywno\u015bci Tw\u00f3rczej w Ustce, artystyczna przestrze\u0144 zanurzona w \u015brodowisku miasta turystyczno-uzdrowiskowego. To otoczenie podsuwa pewn\u0105 retoryk\u0119 kuracyjn\u0105, opart\u0105 na analogiach mi\u0119dzy krajobrazem a ekspozycj\u0105 i tym, jak nadmorski kurort funkcjonuje jako metafora w kulturze popularnej. To propozycja: by wej\u015b\u0107 do przestrzeni sztuki jak do sanatorium, gdzie poza estetyczn\u0105 kontemplacj\u0105 mo\u017cna podda\u0107 si\u0119 serii \u201ezabieg\u00f3w\u201d, kt\u00f3rych celem jest wspieranie w\u0142asnej pracy nad obszarami blokad i wytwarzanie relacyjnej obecno\u015bci.<\/p>\n Z osobami artystycznymi, kt\u00f3re zaprosi\u0142em \u2013 Karin\u0105 Marusi\u0144sk\u0105, Patrykiem R\u00f3\u017cyckim oraz Grup\u0105 \u0141ONO \u2013 \u0142\u0105czy mnie przekonanie, \u017ce sztuka mo\u017ce by\u0107 \u015brodowiskiem wsp\u00f3lnego przetwarzania trudnych emocji, mikrotraum, codziennego nieprzystosowania. Ich praktyki \u2013 cho\u0107 formalnie odmienne \u2013 spotykaj\u0105 si\u0119 w obszarze pracy opieku\u0144czej, intymno\u015bci, relacji mi\u0119dzyludzkich.<\/p>\n Dla Grupy \u0141ONO, kolektywu artystycznego za\u0142o\u017conego w 2021 roku przez Marcelin\u0119 Ameli\u0119 i Mart\u0119 Borkowsk\u0105, kluczowym polem jest cia\u0142o jako archiwum i narz\u0119dzie relacji. Artystki \u0142\u0105cz\u0105 sztuki wizualne z praktykami wsp\u00f3lnotowymi, badaj\u0105c cielesno\u015b\u0107, emocje oraz relacje cz\u0142owieka z natur\u0105. Ich rytua\u0142y performatywne, instalacje obiektowo-tekstylne i wideo odnosz\u0105 si\u0119 do sn\u00f3w, spirali czasu, w kt\u00f3rej, jak same m\u00f3wi\u0105: \u201ezdarzenia zataczaj\u0105 cykle, lecz nawet je\u015bli pozornie si\u0119 powtarzaj\u0105, prze\u017cywamy je na innym poziomie\u201d.<\/p>\n Ich prace s\u0105 symbolicznymi rytua\u0142ami, pozostawiaj\u0105cymi materialn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 jako \u015bwiadectwo procesu. Ca\u0142o\u015b\u0107 wpisuje si\u0119 w duchow\u0105 \u201eprac\u0119 u podstaw\u201d, w ramach kt\u00f3rej gesty troski maj\u0105 zdolno\u015b\u0107 budowania mikrowsp\u00f3lnot. Dzia\u0142ania Grupy \u0141ONO odnosz\u0105 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c do ekologii relacyjnej, inspirowanej mi\u0119dzy innymi hydrofeminizmem Astridy Neimanis, w kt\u00f3rym cia\u0142o nie jest granic\u0105 jednostkowej to\u017csamo\u015bci, lecz porowat\u0105 struktur\u0105 wsp\u00f3lnotow\u0105.<\/p>\n Woda nie tylko \u0142\u0105czy ludzi i inne istoty, ona rozpuszcza granice mi\u0119dzy nimi. Inspiracje ksi\u0105\u017ck\u0105 Bodies of Water<\/em> szczeg\u00f3lnie wida\u0107 u Marceliny Amelii. Jej prace, takie jak dyptyk Fontanna<\/em> i Mleczne \u0142zy p\u0142yn\u0105 tr\u00f3jkami<\/em>, oraz forma ich eksponowania na wystawie (na przyk\u0142ad Fontanna<\/em> oparta na trzech jajkach) s\u0105 odpowiedzi\u0105 na pytanie o fizyczne i genetyczne po\u0142\u0105czenia, kt\u00f3rych mimo pr\u00f3b zerwania nie jeste\u015bmy w stanie zatrze\u0107.<\/p>\n Mi\u0119dzypokoleniowo\u015b\u0107 i zwi\u0105zane z ni\u0105 relacje staj\u0105 si\u0119 wa\u017cnym punktem w tw\u00f3rczo\u015bci Marceliny Amelii w zwi\u0105zku z do\u015bwiadczeniem macierzy\u0144stwa, kt\u00f3re sama artystka nazywa \u201erezydencj\u0105 w macierzy\u0144stwie\u201d, wydarzeniem o intensywno\u015bci por\u00f3wnywalnej z przemian\u0105 dziecka w doros\u0142ego. W jej tw\u00f3rczo\u015bci, co mo\u017ce mie\u0107 zwi\u0105zek z do\u015bwiadczeniem migrantki, pojawiaj\u0105 si\u0119 ponadto odniesienia do polskiego folkloru czy inspiracje s\u0142owia\u0144skimi rytua\u0142ami, kt\u00f3rych klamr\u0105 jest wsp\u00f3lna tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Marceliny Amelii i Marty Borkowskiej.<\/p>\n Artystki sprawnie zwracaj\u0105 uwag\u0119 na istot\u0119 wsp\u00f3lnych praktyk w pracach takich jak Wydechy<\/em> czy instalacja wideo P\u0142aczki<\/em> i performans o tym samym tytule. Dotychczasowe do\u015bwiadczenie p\u0142yn\u0105ce z przeprowadzenia tych dzia\u0142a\u0144 pokazuj\u0105, \u017ce osoby artystyczne mog\u0105 towarzyszy\u0107 publiczno\u015bci w prze\u017cywaniu i odtwarzaniu w\u0142asnych historii. Historie te bowiem mog\u0105 by\u0107 kluczem otwieraj\u0105cym drzwi do wyra\u017ce\u0144 tw\u00f3rczych, nieobarczanych poczuciem spe\u0142nienia jakiego\u015b odg\u00f3rnie ustalonego standardu.<\/p>\n Seria obraz\u00f3w na papierze autorstwa Marty Borkowskiej Zamykam oczy i widz\u0119 to z bliska<\/em> oraz szkicownik do tekstylnego obiektu Czarne serce<\/em> s\u0105 materializacj\u0105 dzia\u0142ania, kt\u00f3re wyp\u0142yn\u0119\u0142o z potrzeby uspokojenia my\u015bli i odrzucenia blokad przed tw\u00f3rczo\u015bci\u0105. Realizuj\u0105c te prace, artystka rozpocz\u0119\u0142a powr\u00f3t do \u015bwiata sztuki po latach milczenia i funkcjonowania jedynie jako odbiorczyni. Takie zale\u017cno\u015bci mog\u0105 budowa\u0107 nowe punkty widzenia, ukazuj\u0105c wewn\u0119trzne metamorfozy, kt\u00f3re \u2013 poniewa\u017c rozgrywaj\u0105 si\u0119 powoli \u2013 cz\u0119sto pozostaj\u0105 niezauwa\u017cone. Obiekt lustrzany YOU<\/em>, cz\u0119\u015b\u0107 dyplomu zrealizowanego na Wydziale Ceramiki i Szk\u0142a wroc\u0142awskiej Akademii Sztuk Pi\u0119knych (w pracowni profesor Ma\u0142gorzaty Dajewskiej), z biegiem lat sta\u0142 si\u0119 dla artystki lustrem przesz\u0142o\u015bci, kt\u00f3re konfrontuje wyobra\u017cenia sprzed lat z obecnym postrzeganiem relacji romantycznej.<\/p>\n Podobne napi\u0119cia, cho\u0107 z innych punkt\u00f3w biograficznych, pojawiaj\u0105 si\u0119 w tw\u00f3rczo\u015bci Patryka R\u00f3\u017cyckiego, kt\u00f3ry ilustruje \u015blady wstydu i l\u0119ku wpisane w do\u015bwiadczenie klasowego awansu czy opowie\u015bci dotycz\u0105ce w\u0142asnej kondycji emocjonalnej i jej stopklatki. Patryk R\u00f3\u017cycki nie szuka spektaklu traumy, raczej pozwala wybrzmie\u0107 jej resztkom, mikroruchom emocji, w tym zmys\u0142owym momentom, kt\u00f3re cz\u0119sto powszechnie s\u0105 wypierane jako \u201eniewarte uwagi\u201d albo zbyt osobiste, by je artyku\u0142owa\u0107. W jego pracach malarskich i tekstach pojawia si\u0119 wyra\u017ana linia autobiograficzna, ale nie ma tu egocentryzmu, jest raczej subtelna pr\u00f3ba negocjowania przestrzeni dla wsp\u00f3\u0142czucia i blisko\u015bci w \u015bwiecie zdominowanym przez przemoc symboliczn\u0105 i ekonomiczn\u0105. W tym sensie jego praktyka jest r\u00f3wnie\u017c polityczna, bo afirmuje te emocje, kt\u00f3re w polskiej hegemonicznej patriarchalnej narracji mog\u0105 by\u0107 uznawane za wstydliwe, zb\u0119dne lub \u201eniem\u0119skie\u201d.<\/p>\n Do\u015bwiadczenia Ptryka R\u00f3\u017cyckiego z prowadzenia go\u015bcinnej pracowni malarstwa na Akademii Sztuk Pi\u0119knych w Warszawie oraz praktyka warsztat\u00f3w pokazuj\u0105, \u017ce wsp\u00f3lne malowanie przynosi prawdziw\u0105 frajd\u0119 z praktykowania pog\u0142\u0119bionego malarstwa, a pr\u00f3ba zdefiniowania siebie, cho\u0107 pocz\u0105tkowo nie jest \u0142atwa, przynosi du\u017c\u0105 satysfakcj\u0119.<\/p>\n Istotne jest w tej praktyce wsp\u00f3lne oddzia\u0142ywanie wzbogacaj\u0105ce obie strony. Czasami to oddzia\u0142ywanie powoduje zmian\u0119 dotychczasowych kierunk\u00f3w, co mo\u017cna zaobserwowa\u0107 w jednej z nowszych prac Kariny Marusi\u0144skiej Kolekcja chmur<\/em> ze zbior\u00f3w prywatnych. Praca ta stanowi pewnego rodzaju sequel wcze\u015bniejszego projektu Sekrety<\/em> (2021), zrealizowanego w ramach miejskiej gry GlassGo! (BWA SiC).<\/p>\n Sekrety<\/em> nawi\u0105zywa\u0142y do dzieci\u0119cej gry, w kt\u00f3rej tworzono do\u0142ki w ziemi, a w nich estetyczne kompozycje przykryte szk\u0142em. Karina Marusi\u0144ska zwraca jednak uwag\u0119, \u017ce w \u017cyciu nie wszystkie gry s\u0105 zabawne i jej Sekrety<\/em> nie mia\u0142y ukrywa\u0107 nic pi\u0119knego poza nadrukiem sk\u00f3rnych obra\u017ce\u0144 cia\u0142a na powierzchni szk\u0142a nawi\u0105zuj\u0105cych do ofiar przemocy, ukrywaj\u0105cych jej \u015blady. Do\u015bwiadczenia na szcz\u0119\u015bcie bywaj\u0105 r\u00f3\u017cne, cytuj\u0105c bowiem artystk\u0119: \u201eJedna z dziewczynek bior\u0105cych udzia\u0142 w grze powiedzia\u0142a, \u017ce kawa\u0142ki szk\u0142a przypominaj\u0105 jej niebo. Mo\u017ce my\u015bla\u0142a o chwili, gdy s\u0142o\u0144ce zachodzi, a jego promienie maluj\u0105 chmury kolorami, kt\u00f3re przypominaj\u0105 siniaki. To by\u0142o dla mnie ukojenie, odkrycie, \u017ce dziecko nie skojarzy\u0142o mojej pracy z przemoc\u0105, lecz z naturalnym zjawiskiem\u201d. Karina Marusi\u0144ska nie tylko wykonuje przedmioty, ale tak\u017ce je sytuacyjnie uruchamia, we wsp\u00f3\u0142pracy z innymi, cz\u0119sto osobami spoza \u015bwiata sztuki. W kontek\u015bcie Fal<\/em> jej posta\u0107 i materia, jak\u0105 cz\u0119sto operuje, ma szczeg\u00f3lne znaczenie ze wzgl\u0119du na rosn\u0105c\u0105 popularno\u015b\u0107 warsztatu ceramiki w\u015br\u00f3d lokalnych odbiorc\u00f3w Ba\u0142tyckiej Galerii Sztuki Wsp\u00f3\u0142czesnej, pozwalaj\u0105c przez w\u0142\u0105czenie w dzia\u0142ania tw\u00f3rcze rozwija\u0107 definicje ceramiki jako dziedziny tw\u00f3rczo\u015bci, z dostrzeganiem jej metafor czy dolno\u015bci do budowania opowie\u015bci.<\/p>\n Historie w tw\u00f3rczo\u015bci Kariny Marusi\u0144skiej objawiaj\u0105 si\u0119 jak lekki u\u015bmiech, nawet je\u015bli wraz z nim wyst\u0119puj\u0105 \u0142zy. Artystka znakomicie potrafi W obronie w\u0142asnej nadawa\u0107 sens codzienno\u015bci<\/em>, a praca z amatorami, osobami starszymi, dzie\u0107mi \u2013 to g\u0142\u0119boka konsekwencja artystyczna i etyczna artystki, kt\u00f3ra ludzkie uczucia i emocje stawia jako jeden z priorytet\u00f3w.<\/p>\n Fale<\/em> to miejsce, kt\u00f3re testuje mo\u017cliwo\u015bci sztuki jako dzia\u0142ania wsp\u00f3lnotowego, ale tak\u017ce zaciera granice mi\u0119dzy kategoriami: prywatne \u2013 publiczne, profesjonalne \u2013 amatorskie, emocjonalne \u2013 konceptualne. To propozycja, by traktowa\u0107 sztuk\u0119 nie jako obraz rzeczywisto\u015bci, ale jako jej mikrospo\u0142eczn\u0105 infrastruktur\u0119: miejsce, gdzie mo\u017cna przesta\u0107 udawa\u0107, \u017ce wszystko mamy pod kontrol\u0105.<\/p>\n Dla mnie jako kuratora kluczowe by\u0142o, aby ostateczna forma zapewnia\u0142a warunki trwania: do tego, by co\u015b si\u0119 wydarzy\u0142o, nawet je\u015bli nie zostanie zarejestrowane. Prace os\u00f3b artystycznych nie s\u0105 zamkni\u0119tymi artefaktami, s\u0105 raczej aktywatorami proces\u00f3w: rozmawiania, s\u0142uchania, bycia razem, uwalniania emocji. Cia\u0142a nasze i ich spotykaj\u0105 si\u0119 tu nie tylko przez patrzenie, ale tak\u017ce przez gest, wsp\u00f3lne dzia\u0142anie.<\/p>\n W tym sensie Fale<\/em> s\u0105 do\u015bwiadczeniem, kt\u00f3re zaprasza do dryfowania, a nie kontrolowanego kursu. W \u015bwiecie, kt\u00f3ry wymaga od nas nieustannego dzia\u0142ania, efektywno\u015bci i sp\u00f3jno\u015bci, ta wystawa jest miejscem zawieszenia: zanurzenia si\u0119, kt\u00f3re nawet je\u015bli nie oczyszcza, daje chwil\u0119 ulgi. A mo\u017ce to w\u0142a\u015bnie ulga rozumiana jako przerwa jest najpilniej potrzebnym gestem oporu?<\/p>\n Tekst i zdj\u0119cia: Micha\u0142 \u017bes\u0142awski<\/p>\n Fale [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_row use_custom_gutter=”on” gutter_width=”2″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px|||||” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_gallery gallery_ids=”6028,6029,6030,6031,6032,6033,6034,6035,6036,6037,6038,6039,6040,6041,6042,6043,6045,6046,6047,6048,6049,6050,6051,6052,6053,6054″ posts_number=”40″ show_title_and_caption=”off” show_pagination=”off” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” custom_margin=”||20px|||” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content” sticky_enabled=”0″][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Kiedy zaczynali\u015bmy prac\u0119 nad wystaw\u0105 Fale, jednym z pierwszych impuls\u00f3w, kt\u00f3re mn\u0105 kierowa\u0142y, by\u0142a potrzeba stworzenia przestrzeni dla afektywnego do\u015bwiadczenia, kt\u00f3re nie b\u0119dzie obudowane teori\u0105 jako tarcz\u0105 ani wystylizowane na konceptualne zjawisko dla wtajemniczonych. Chcia\u0142em zapyta\u0107 z pomoc\u0105 os\u00f3b artystycznych, czy jest mo\u017cliwe my\u015blenie o sztuce jako praktyce (wsp\u00f3lnotowego) uzdrawiania, mi\u0119dzy innymi przez prac\u0119 ze […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":6039,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[10],"tags":[],"class_list":["post-6026","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-teksty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6026","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6026"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6026\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6056,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6026\/revisions\/6056"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6039"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6026"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6026"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6026"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
8.05-14.08.2025
Ba\u0142tycka Galeria Sztuki Wsp\u00f3\u0142czesnej w S\u0142upsku \u2013 Centrum Aktywno\u015bci Tw\u00f3rczej w Ustce<\/p>\n