https:\/\/arttransparent.org\/23-survival\/<\/a>) i rzeczywi\u015bcie mogli si\u0119 jej odda\u0107 bez poczucia przyt\u0142oczenia. Okaza\u0142o si\u0119 tak\u017ce, \u017ce co prawda przegl\u0105d formalnie sk\u0142ada si\u0119 z dw\u00f3ch wystaw (g\u0142\u00f3wnej i towarzysz\u0105cej \u2013 zwi\u0105zanej z realizacj\u0105 programu kulturalnego polskiej prezydencji w Radzie Unii Europejskiej), ale nie mia\u0142o wi\u0119kszego znaczenia przy ich odbiorze, ca\u0142o\u015b\u0107 czyta\u0142o si\u0119 bowiem jak jedn\u0105 wystaw\u0119-opowie\u015b\u0107, rozbudowan\u0105 o r\u00f3\u017cne w\u0105tki dotykaj\u0105ce problemu czasu.<\/p>\nOd razu zaznacz\u0119, \u017ce przegl\u0105dowi, jak co roku, towarzyszy\u0142 bogaty program wydarze\u0144 w ramach tak zwanej Sceny Spo\u0142ecznej, skierowany do r\u00f3\u017cnych grup odbiorc\u00f3w \u2013 wystawa by\u0142a oczywi\u015bcie g\u0142\u00f3wnym pretekstem, by wybra\u0107 si\u0119 do Le\u015bnicy, ale na miejscu mo\u017cna by\u0142o skorzysta\u0107 z terenowej gry, autorskich i kuratorskich oprowadza\u0144, sceny d\u017awi\u0119kowej, wzi\u0105\u0107 udzia\u0142 w debatach, warsztatach czy po prostu zdrzemn\u0105\u0107 si\u0119 w parku w ustawionej przez performer\u00f3w w jurcie. Czas wolny stanowi dzi\u015b luksus, zatem kto\u015b, kto si\u0119 na tak\u0105 wypraw\u0119 zdecydowa\u0142, m\u00f3g\u0142 wybra\u0107, jak g\u0142\u0119boko chce wej\u015b\u0107 w survivalow\u0105 ofert\u0119 i jak zagospodarowa\u0107 przy tej okazji swoje cenne wolne godziny.<\/p>\n
Nauczona podczas poprzednich edycji m\u0119cz\u0105cym wystawaniem w d\u0142ugich kolejkach, postawi\u0142am na dok\u0142adne obejrzenie wystawy tu\u017c po jej uruchomieniu, za\u0142apuj\u0105c si\u0119 od razu na dwa oprowadzania \u2013 kuratorskie i artystyczne. Oba by\u0142y niezwykle ciekawe i wobec siebie komplementarne, przede wszystkim jednak jeszcze nie by\u0142o t\u0142oku. By\u0142 za to moment na spokojn\u0105 kontemplacj\u0119 i powr\u00f3t nawet po par\u0119 razy do prac, kt\u00f3re szczeg\u00f3lnie przyku\u0142y moj\u0105 uwag\u0119. A by\u0142o ich kilka.<\/p>\n
Najciekawsz\u0105 dla mnie, a raczej najbardziej poruszaj\u0105c\u0105 prac\u0105, na kt\u00f3r\u0105 zag\u0142osowa\u0142am w\u00a0konkursie publiczno\u015bci, by\u0142a hipnotyzuj\u0105ca i przejmuj\u0105ca realizacja wideo Poza zasi\u0119giem wzroku<\/em> Miguela Rozasa Balboa. Obraz, niezwykle oszcz\u0119dny w \u015brodkach, by\u0142 po prostu du\u017cego formatu jednokana\u0142ow\u0105 projekcj\u0105, przedstawiaj\u0105c\u0105 migranta zawijaj\u0105cego si\u0119 w foli\u0119 termiczn\u0105, tak\u0105, kt\u00f3r\u0105 doskonale znamy z akcji ratowniczych, pomagaj\u0105c\u0105 utrzyma\u0107 ciep\u0142ot\u0119 cia\u0142a w sytuacji zagro\u017cenia \u017cycia. Za jego plecami rozwieszona p\u0142achta tej samej folii b\u0142yszcza\u0142a niczym z\u0142ote t\u0142a ze \u015bredniowiecznych obraz\u00f3w, wype\u0142niaj\u0105c szczelnie ca\u0142e pole projekcji, delikatnie faluj\u0105c i szeleszcz\u0105c na wietrze. Po chwili kontemplacji subtelny d\u017awi\u0119k przywodzi\u0142 na my\u015bl szum morskich fal. Amadou Bah, bo tak nazywa\u0142 si\u0119 pozuj\u0105cy przed okiem kamery bohater tego przedstawienia, to ciemnosk\u00f3ry m\u0142ody m\u0119\u017cczyzna, kt\u00f3ry w foliowym z\u0142otym p\u0142aszczu wygl\u0105da\u0142 niczym posta\u0107 z ikony \u2013 m\u0119czennik, \u015bwi\u0119ty, osoba boska uchwycona w transcendentnej rzeczywisto\u015bci. Sta\u0142 nieruchomo, patrz\u0105c bezpo\u015brednio w obiektyw, w milczeniu. W tym spojrzeniu zawiera\u0142a si\u0119 i duma i podmiotowo\u015b\u0107 Innego, osoby, kt\u00f3ra do\u015bwiadczy\u0142a migranckiego przemytu przez Morze \u015ar\u00f3dziemne, osoby uciekaj\u0105cej przed wojn\u0105, g\u0142odem, zniszczeniem i \u015bmierci\u0105. Do lepszego, bogatszego \u015bwiata i do, teoretycznie, lepszego losu. Temat uchod\u017ac\u00f3w, zaw\u0142aszczany przez spolaryzowane obozy polityczne, zosta\u0142 ju\u017c w Europie wyeksploatowany medialnie w ka\u017cd\u0105 stron\u0119. Spotkanie w obszarze sztuki twarz\u0105 w twarz z pow\u015bci\u0105gliwym pi\u0119knem kadru zestawionego z groz\u0105 losu konkretnej osoby sprawi\u0142o, \u017ce si\u0142a tego obrazu by\u0142a wi\u0119ksza ni\u017c tysi\u0105c s\u0142\u00f3w. Symbolika z\u0142ota, jako oznaka bogactwa i akumulacji kapita\u0142u oraz w\u0142adzy (tak\u017ce w obszarze oddzia\u0142ywania chrze\u015bcija\u0144stwa i Ko\u015bcio\u0142a), sta\u0142a si\u0119 przewrotnie przetransponowana w symbol ub\u00f3stwa i ekonomicznego wykluczenia z elitarnego zachodniego \u015bwiata.<\/p>\nNajwi\u0119ksze uznanie publiczno\u015bci zyska\u0142a jednak inna praca, moim zdaniem, r\u00f3wnie\u017c wspania\u0142a \u2013 realizacja Irminy Murawskiej Schronienie w \u015bwiecie utraconego czasu<\/em>. Autorka niesamowitego, otulaj\u0105cego niczym bezpieczny kokon pokoju sensorycznego u\u0142atwiaj\u0105cego wyciszenie i relaks, otrzyma\u0142a nagrod\u0119 finansow\u0105 w wysoko\u015bci 5 tysi\u0119cy z\u0142otych oraz mo\u017cliwo\u015b\u0107 zrealizowania indywidualnej wystawy w galerii prowadzonej przez Fundacj\u0119 Art Transparent. Fantastyczny pok\u00f3j wytchnieniowy bazowa\u0142 na r\u0119kodziele i motywach wywiedzionych ze \u015bwiata biologicznego \u2013 oto bowiem, pozostawiaj\u0105c buty za sob\u0105 \u2013 wchodzi\u0142o si\u0119 z mrocznych i wilgotnych kazamat do miejsca jak z bajki, wype\u0142nionego pastelowymi kolorami i mi\u0119kkimi formami z tkanin, w kt\u00f3rym przedziwny kielich pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 kokonu-hu\u015btawki, a na pod\u0142odze zalega\u0142y poduchy-przytulanki, przypominaj\u0105ce mikroorganizmy widziane w du\u017cym powi\u0119kszeniu. W zupe\u0142nym relaksie przeszkadza\u0142 mi tylko szybko generuj\u0105cy si\u0119 w tym miejscu t\u0142ok i nieprzyjemne, przenikaj\u0105ce przez tkaniny uczucie wilgoci i zaduchu, wdzieraj\u0105ce si\u0119 do \u015brodka z mrocznych zamkowych piwnic.<\/p>\nDwiema pozosta\u0142ym propozycjami, najwy\u017cej ocenionymi przez publiczno\u015b\u0107, by\u0142y realizacje malarskie Martyny Baranowicz i Jakuba Leniarta. Martyna pokaza\u0142a trzy obrazy P\u0142ac\u0119 ginekolo\u017cce moim obrazem, W\u0142asny pok\u00f3j <\/em>oraz Myj\u0119 toalet\u0119 przed wej\u015bciem pod prysznic<\/em>. To dziewczy\u0144skie, bu\u0144czuczne malarstwo, w kt\u00f3rym kobieca cielesno\u015b\u0107 stanowi g\u0142\u00f3wny \u015brodek wyrazu obywatelskiego niepos\u0142usze\u0144stwa i zaznaczenia swej podmiotowo\u015bci. We w\u0142asnym pokoju autorka, przedstawiaj\u0105ca siebie w jednoznacznej autoerotycznej sytuacji na tle widniej\u0105cego za oknem stadionu pi\u0142karskiego, postawi\u0142a kontr\u0119 dla maczystowskich dyskurs\u00f3w, bezpardonowo zaw\u0142aszczaj\u0105c kibolsk\u0105 przestrze\u0144. Zacisze domowe sta\u0142o si\u0119 aren\u0105 manifestacji kobiecej sprawczo\u015bci, wyzwolonej seksualno\u015bci i decydowania o rozporz\u0105dzaniu w\u0142asnym czasem i cia\u0142em \u2013 przestrzeni, do kt\u00f3rej incele, mi\u0142o\u015bnicy trad wives<\/em>, ko\u015bcielni moralizatorzy i politycy nie maj\u0105 wst\u0119pu. W \u017cartobliwym, ale i smutnym obrazie P\u0142ac\u0119 ginekolo\u017cce moim obrazem<\/em> artystka pochyli\u0142a si\u0119 z kolei nad kondycj\u0105 pa\u0144stwa niechroni\u0105cego dostatecznie kobiet. Z jednej strony poruszy\u0142a wa\u017cny problem dost\u0119pno\u015bci us\u0142ug ginekologicznych, w du\u017cej mierze zepchni\u0119tych do sfery prywatnych, odp\u0142atnych \u015bwiadcze\u0144, do tego nierzadko otoczonych ideologicznym i upolitycznionym dyskursem. A z drugiej strony dotkn\u0119\u0142a problemu s\u0142abej pozycji tw\u00f3rczy\u0144 w spo\u0142ecznej hierarchii. Oto metaforycznie m\u0142oda niewyp\u0142acalna artystka zmuszona zosta\u0142a do przehandlowania innej kobiecie swojego kapita\u0142u symbolicznego w zamian za podstawow\u0105 ochron\u0119 zdrowia. Niewidzialna praca kobiet, czyli codzienna domowa krz\u0105tanina przypisana przez uwarunkowania kulturowe kobietom, by\u0142a tematem trzeciego z jej obraz\u00f3w \u2013 Myj\u0119 toalet\u0119 przed wej\u015bciem pod prysznic<\/em>. To sprowadzona do absurdalnego has\u0142a krytyka os\u0142awionej i jak\u017ce nieprawdziwej rzekomej przyrodzonej kobietom predylekcji do ci\u0105g\u0142ego \u201eogarniania\u201d drobnych domowych spraw i przereklamowanego multitaskingu.<\/p>\nJakub Leniart z kolei pokaza\u0142 par\u0119 du\u017cego formatu p\u0142\u00f3cien, powieszonych kulisowo w bardzo w\u0105skim korytarzu. Ich tematem by\u0142a reakcja na przyt\u0142oczenie i przebod\u017acowanie. Bohaterem by\u0142 m\u0142ody cz\u0142owiek przedstawiony w momencie wypoczynku, po\u015bpiesznego, ma\u0142o higienicznego i byle jakiego, takiego, kt\u00f3ry nast\u0119puje po wycie\u0144czaj\u0105cym dniu czy nocnym imprezowym maratonie. Bohater le\u017cy skulony w ubraniach i butach na \u0142\u00f3\u017cku, obok smartfona. Wygl\u0105da, jakby przed chwil\u0105 pad\u0142 z n\u00f3g i sko\u0144czy\u0142 scrollowa\u0107, a mo\u017ce czekaj\u0105c na czyj\u015b wpis albo telefon, po prostu zasn\u0105\u0142. Na drugim p\u0142\u00f3tnie posta\u0107 zapad\u0142a w sen z g\u0142ow\u0105 z\u0142o\u017con\u0105 na knajpianym stoliku. Tytu\u0142owa Ekspansja terenowa<\/em> to pr\u00f3ba znalezienia wytchnienia i w\u0142asnej bezpiecznej sfery, pozwalaj\u0105cej na cho\u0107by chwilowy oddech i zwolnienie tempa w zabieganym \u015bwiecie. Temat przedstawiony na obrazach Leniarta to codzienna rzeczywisto\u015b\u0107 wielu m\u0142odych ludzi, dla kt\u00f3rych nawet czas wolny wi\u0105\u017ce si\u0119 z samoeksploatacj\u0105 i presj\u0105 ci\u0105g\u0142ej efektywno\u015bci. Eskapizm jest w takiej sytuacji naturaln\u0105 potrzeb\u0105, st\u0105d nie dziwi zupe\u0142nie, \u017ce jego malarstwo trafi\u0142o skutecznie na swoich odbiorc\u00f3w, uderzaj\u0105c w samo sedno codziennych zmaga\u0144 m\u0142odego pokolenia, kt\u00f3re wcale nie jest rozpieszczone, leniwe i dekadenckie, a po prostu przeci\u0105\u017cone i zaorane szybkim trybem \u017cycia czy wymogiem nieustannej gotowo\u015bci do interakcji.<\/p>\nCo jeszcze ciekawego wynikn\u0119\u0142o z przegl\u0105du? Okaza\u0142o si\u0119 po raz kolejny, \u017ce tkanina wci\u0105\u017c jest w modzie. Poza nagrodzonym tekstylnym pokojem sensorycznym Irminy Murawskiej zaprezentowano jeszcze kilka prac na tkaninach. Kobieca Grupa Babirot w realizacji pod anarchistyczno-socjalistycznym tytu\u0142em \u017badnych bog\u00f3w, \u017cadnych pan\u00f3w<\/em> postawi\u0142a na sprzeciw wobec dyktatowi pieni\u0105dza, m\u00f3d, trend\u00f3w i konsumpcjonizmu, haftuj\u0105c kolektywnie z wolnej r\u0119ki spory kawa\u0142 sztandaru. Wsp\u00f3lna nasiad\u00f3wka i powsta\u0142y w jej efekcie artefakt sta\u0142y si\u0119 \u017cywym manifestem artystycznym, a tak\u017ce wydarzeniem nawi\u0105zuj\u0105cym do tradycji sp\u0119dzania wolnego czasu w kobiecych wsp\u00f3lnotach. Ewa D\u0105bkowska zrobi\u0142a na drutach seri\u0119 prac o feministycznej i sentymentalnej wymowie, w kt\u00f3rych przeplot\u0142y si\u0119 r\u00f3\u017cne w\u0105tki \u2013 ho\u0142d oddany babcinej metodzie sp\u0119dzania \u201ewolnego\u201d czasu i nieustaj\u0105cej pracy r\u0105k, a tak\u017ce pr\u00f3by mi\u0119dzypokoleniowego porozumienia i czerpania z do\u015bwiadcze\u0144 od starszyzny. Z kolei \u0141ukasz Horb\u00f3w, niejako prze\u0142amuj\u0105c silne skojarzenia tekstyli\u00f3w ze \u201esztuk\u0105 kobiec\u0105\u201d, stworzy\u0142 dzi\u0119ki wykorzystaniu jutowych sznur\u00f3w, tkanin, drut\u00f3w i papieru obiekty nawi\u0105zuj\u0105ce do tradycji i rzemios\u0142a \u2013 czynno\u015bci r\u0119cznego szycia, wi\u0105zania i splatania \u2013 zwracaj\u0105c uwag\u0119 na wypieran\u0105 obecnie warto\u015b\u0107 pracy r\u0105k i blisko\u015bci z natur\u0105.<\/p>\nJednym z wa\u017cnych temat\u00f3w poruszanych na Survivalu, \u0142\u0105cz\u0105cym wiele prac, by\u0142a na pewno kwestia akumulacji kapita\u0142u i \u015bwiadczenia pracy w zamian za pieni\u0119\u017cny ekwiwalent oraz monetyzacja wolnego czasu. Z\u0142ota sflacza\u0142a pi\u0142ka do koszyk\u00f3wki le\u017c\u0105ca pod z\u0142otym koszem do gry to symbol uprawiania sportu w luksusie wolnego czasu, tak ch\u0119tnie spieni\u0119\u017canego przez media spo\u0142eczno\u015bciowe. Pawe\u0142 Franciszek Jasku\u0142a, autor pracy Wierz\u0119, \u017ce potrafi\u0119 lata\u0107<\/em>, zada\u0142 pytanie o to, ile tak naprawd\u0119 mamy tego czasu wolnego i jaka jest jego cena. Scrolluj\u0105c, sprzedajemy bowiem jakiej\u015b korporacji za oceanem swoje up\u0142ywaj\u0105ce \u017cycie, kt\u00f3re jest \u015awi\u0119tym Graalem, bo pozostaje bezcenne \u2013 to jedyna warto\u015b\u0107, kt\u00f3rej przecie\u017c nie mo\u017cna kupi\u0107 za pieni\u0105dze. Te ostatnie sta\u0142y si\u0119 motywem misternych, czasoch\u0142onnych realizacji rysunkowych Katarzyny W\u00f3jcickiej. Tytu\u0142owe \u201ebanknoty\u201d by\u0142y przez ni\u0105 drobiazgowo rysowane codziennie od pi\u0105tej nad ranem, czyli przed p\u00f3j\u015bciem do \u201eprawdziwej\u201d nieartystycznej pracy zarobkowej. Ciekawa pod wzgl\u0119dem formalnym by\u0142a jeszcze praca Anny Sztwiertni, opowiadaj\u0105ca r\u00f3wnie\u017c o pr\u00f3bie pogodzenia pracy zarobkowej i uprawiania tw\u00f3rczo\u015bci artystycznej. To przypominaj\u0105cy \u017cyrandol obiekt wykonany przy u\u017cyciu szk\u0142a \u2013 medium rzadko obecnego na przegl\u0105dach niezwi\u0105zanych ze specjalistyczn\u0105 bran\u017c\u0105 szklarsk\u0105.<\/p>\nNa uwag\u0119 zas\u0142u\u017cy\u0142y ponadto prace d\u017awi\u0119kowe, kt\u00f3rych mo\u017cna by\u0142o do\u015bwiadczy\u0107 w zamkowej baszcie. Prowadz\u0105ce na ni\u0105 kr\u0119cone metalowe schody zosta\u0142y wykorzystane przez Krzysztofa Cybulskiego do stworzenia interaktywnej instalacji \u2013 stopnie i por\u0119cze pobudzone krokami odbiorc\u00f3w wpada\u0142y w przejmuj\u0105ce d\u017awi\u0119kowe wibracje, przeszywaj\u0105ce ca\u0142e cia\u0142o, nie pozostawiaj\u0105c nikogo oboj\u0119tnym. Wprost z tych schod\u00f3w mo\u017cna by\u0142o dosta\u0107 si\u0119 przez niepozorne drzwi bezpo\u015brednio do sporej sali ze scen\u0105 i z lustrami, by do\u015bwiadczy\u0107 realizacji Wojtka Blecharza Symfonia nr 3 (fragmenty)<\/em> \u2013 utworu rozpisanego na orkiestr\u0119 dwustu g\u0142o\u015bnik\u00f3w. Obie robi\u0142y niema\u0142e wra\u017cenie.<\/p>\nPropozycji wartych uwagi na przegl\u0105dzie by\u0142o zdecydowanie wi\u0119cej, pojawili si\u0119 tu \u015bwietni arty\u015bci, jak Ala Savashevich czy zaledwie w zesz\u0142ym roku nagrodzony w konkursie na najlepszy dyplom absolwent wroc\u0142awskiej Akademii Sztuk Pi\u0119knych Kacper Wiatrak. Nie spos\u00f3b wymieni\u0107 tu wszystkich. Do\u015b\u0107 rzec, \u017ce ta edycja Survialu by\u0142a udana. Na kolejn\u0105 zn\u00f3w niecierpliwie poczekamy rok.<\/p>\n
Tekst: Patrycja Sikora
Zdj\u0119cia: archiwum Fundacji Art Transparent<\/p>\n
[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}”][et_pb_row use_custom_gutter=”on” gutter_width=”2″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px|||||” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_gallery gallery_ids=”6262,6269,6268,6267,6265,6264,6263,6258,6260,6261,6257,6266,6259″ posts_number=”40″ show_title_and_caption=”off” show_pagination=”off” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” custom_margin=”||20px|||” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Od 18 do 22 czerwca 2025 roku, czyli w d\u0142ugi czerwcowy weekend, odby\u0142 si\u0119 we Wroc\u0142awiu 23. Survival Przegl\u0105d Sztuki w ekstremalnych warunkach. Trudno uwierzy\u0107, ale na tym przegl\u0105dzie wychowa\u0142o si\u0119 ju\u017c ca\u0142e pokolenie widz\u00f3w. Dzi\u015b raczej nie spos\u00f3b wyobrazi\u0107 sobie upa\u0142\u00f3w w mie\u015bcie bez oczekiwania na otwarcie kolejnego Survivalu \u2013 imprezy, kt\u00f3ra na dobre […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":6260,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[10],"tags":[],"class_list":["post-6254","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-teksty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6254","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6254"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6254\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6301,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6254\/revisions\/6301"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6260"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6254"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6254"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6254"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}