[et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”4px|||||” global_colors_info=”{}”][et_pb_row _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″]<\/p>\n
MACRO mie\u015bci si\u0119 w rzymskiej dzielnicy Salario-Nomentano i zajmuje cz\u0119\u015b\u0107 dawnego kompleksu przemys\u0142owego, kt\u00f3ry do lat siedemdziesi\u0105tych XX wieku s\u0142u\u017cy\u0142 jako siedziba browaru Birra Peroni, jednego z najwa\u017cniejszych producent\u00f3w piwa we W\u0142oszech. W zak\u0142adzie dodatkowo wytwarzano r\u00f3wnie\u017c l\u00f3d wykorzystywany w procesach ch\u0142odniczych. Przestrze\u0144 ta, po\u0142o\u017cona mi\u0119dzy ulicami Reggio Emilia, Nizza i Cagliari, zosta\u0142a zagospodarowana na pocz\u0105tku XX wieku wed\u0142ug projektu architekta Gustava Giovannoniego. Wzniesione budynki pe\u0142ni\u0142y pierwotnie funkcje stajni i magazyn\u00f3w, a ich surowa architektura do dzi\u015b stanowi cenny przyk\u0142ad rzadko spotykanej miejskiej archeologii przemys\u0142owej w Rzymie.<\/p>\n
Po zamkni\u0119ciu browaru w 1971 roku obiekty przez d\u0142ugi czas pozostawa\u0142y opuszczone. Dopiero w latach osiemdziesi\u0105tych zosta\u0142y przej\u0119te przez w\u0142adze miejskie, kt\u00f3re postanowi\u0142y tchn\u0105\u0107 w nie nowe \u017cycie i przekszta\u0142ci\u0107 je w dynamiczny o\u015brodek kultury i integracji lokalnej spo\u0142eczno\u015bci. Kompleks zaadaptowano na potrzeby sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej i przekazano miastu. W 1999 roku otwarto tu Miejsk\u0105 Galeri\u0119 Sztuki Nowoczesnej i Wsp\u00f3\u0142czesnej (Galleria Comunale d\u2019Arte Moderna e Contemporanea di Roma), kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 zal\u0105\u017ckiem dzisiejszego MACRO. Prace modernizacyjne obj\u0119\u0142y zar\u00f3wno elewacje, jak i wn\u0119trza: odrestaurowano fasad\u0119 frontow\u0105 od strony via Reggio Emilia, wzmocniono konstrukcj\u0119, odnowiono dachy i ca\u0142kowicie przeprojektowano uk\u0142ad pomieszcze\u0144. Zachowano przy tym surowy charakter scenerii jako no\u015bnik pami\u0119ci miejsca. Dzi\u0119ki temu powsta\u0142y funkcjonalne sale wystawiennicze. Szybko si\u0119 jednak okaza\u0142o, \u017ce ich powierzchnia nie odpowiada rosn\u0105cym ambicjom instytucji.<\/p>\n
W odpowiedzi na rozwijaj\u0105ce si\u0119 potrzeby programowe i kuratorskie miasto Rzym og\u0142osi\u0142o w 2000 roku mi\u0119dzynarodowy konkurs na projekt rozbudowy muzeum. W 2001 roku zwyci\u0119\u017cy\u0142a francuska architektka Odile Decq, znana z odwa\u017cnego i nowoczesnego podej\u015bcia do formy i przestrzeni. Jej projekt, zrealizowany do 2010 roku, ca\u0142kowicie odmieni\u0142 charakter muzeum, nadaj\u0105c mu energiczny, wielowarstwowy wymiar.<\/p>\n
Nowa jego cz\u0119\u015b\u0107 to nie tylko zwi\u0119kszona powierzchnia, lecz przede wszystkim sp\u00f3jna koncepcja architektoniczna, traktuj\u0105ca zmieniony uk\u0142ad jako \u017cywy organizm. Sale wystawowe, foyer, audytorium i taras zosta\u0142y po\u0142\u0105czone schodami, windami, antresolami i stalowymi k\u0142adkami, tworz\u0105c kompozycj\u0119 bez jednego narzuconego kierunku zwiedzania. Przeszklone powierzchnie, ostre linie i zaskakuj\u0105ce perspektywy dialoguj\u0105 z industrialnym dziedzictwem miejsca. Zamiast typowej klasycznej bry\u0142y Decq stworzy\u0142a otwarty labiryntowy system \u2013 zapraszaj\u0105cy do swobodnej eksploracji i stawiaj\u0105cy architektur\u0119 w roli aktywnego uczestnika muzealnej narracji. Powsta\u0142a artystyczna strefa pobudza wyobra\u017ani\u0119 i staje si\u0119 polem zar\u00f3wno fizycznego, jak i intelektualnego ruchu.<\/p>\n
W 2002 roku instytucja przyj\u0119\u0142a oficjalnie nazw\u0119 Museo d\u2019Arte Contemporanea di Roma (MACRO). Od tego momentu funkcjonuje jako miejsce nie tylko prezentacji, lecz r\u00f3wnie\u017c produkcji sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej. Dzi\u015b MACRO, b\u0119d\u0105ce cz\u0119\u015bci\u0105 systemu czterech g\u0142\u00f3wnych instytucji kulturalnych Rzymu \u2013 obok Palazzo delle Esposizioni, Mattatoio i Museo delle Periferie \u2013 to przestrze\u0144 stworzona z my\u015bl\u0105 zar\u00f3wno o artystach, jak i o publiczno\u015bci. Sale wystawiennicze o zmiennym uk\u0142adzie pozwalaj\u0105 na realizacj\u0119 szerokiego wachlarza projekt\u00f3w \u2013 od malarstwa, rze\u017aby i instalacji po performans, multimedia i dzia\u0142ania interdyscyplinarne. To nie tylko galeria, lecz r\u00f3wnie\u017c centrum pracy tw\u00f3rczej, oferuj\u0105ce rezydencje artystyczne, warsztaty, debaty i programy edukacyjne anga\u017cuj\u0105ce lokaln\u0105 i mi\u0119dzynarodow\u0105 spo\u0142eczno\u015b\u0107. Przez lata zrealizowa\u0142o wiele innowacyjnych projekt\u00f3w redefiniuj\u0105cych rol\u0119 instytucji muzealnej. Jednym z najwa\u017cniejszych by\u0142 program Museo per l\u2019Immaginazione Preventiva (Muzeum Wyobra\u017ani Uprzedzaj\u0105cej), zainicjowany w 2020 roku pod opiek\u0105 artystyczn\u0105 Luki Lo Pinto. Przez kilka lat funkcjonowa\u0142o jako uniwersalne \u017cywe laboratorium idei, gdzie muzeum stawa\u0142o si\u0119 jednocze\u015bnie miejscem ekspozycji, produkcji i refleksji. Ca\u0142o\u015b\u0107 pomy\u015blano jako tr\u00f3jwymiarowy magazyn \u2013 z przenikaj\u0105cymi si\u0119 dzia\u0142ami \u0142\u0105cz\u0105cymi interdyscyplinarno\u015b\u0107, poetyk\u0119 i wizje przysz\u0142o\u015bci. W ci\u0105gu pi\u0119ciu lat w projekcie udzia\u0142 wzi\u0119\u0142o ponad dwustu pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu artyst\u00f3w, zrealizowano ponad sze\u015b\u0107dziesi\u0105t pi\u0119\u0107 wystaw i zorganizowano intensywny program wydarze\u0144 publicznych.<\/p>\n
W ramach d\u0142ugoletniej wsp\u00f3\u0142pracy z w\u0142oskim artyst\u0105 i kuratorami, z kt\u00f3rymi dzia\u0142am w obszarze sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej, zwr\u00f3ci\u0142em si\u0119 do nich, aby pozna\u0107 ich opini\u0119 o MACRO \u2013 zar\u00f3wno z perspektywy os\u00f3b aktywnych w naszej bran\u017cy, jak i mieszka\u0144c\u00f3w Rzymu. Marco Angelini wyra\u017ca ciekaw\u0105 opini\u0119, kt\u00f3ra w interesuj\u0105cy spos\u00f3b podsumowuje znaczenie tej instytucji<\/span>: \u201eW ostatnich latach MACRO prze\u017cywa\u0142o intensywn\u0105 faz\u0119 przemian dzi\u0119ki przyw\u00f3dztwu dyrektor\u00f3w i dyrektorek, kt\u00f3rzy z odwag\u0105 i oryginalno\u015bci\u0105 potrafili zinterpretowa\u0107 rol\u0119 muzeum publicznego we wsp\u00f3\u0142czesnym kontek\u015bcie. Za czas\u00f3w Danilo Ecchera muzeum ugruntowa\u0142o sw\u00f3j mi\u0119dzynarodowy profil, prezentuj\u0105c wystawy o du\u017cym znaczeniu \u2013 wspominam z emocj\u0105 Tony\u2019ego Ourslera (2002), Wolfganga Laiba (2005), Marca Quinna (2006), Christiana Boltanskiego (2006) oraz Ernesta Neto (2008) \u2013 kt\u00f3re \u0142\u0105czy\u0142y w sobie wysok\u0105 jako\u015b\u0107 kuratorsk\u0105, silny efekt wizualny i przyst\u0119pno\u015b\u0107 dla widza. W tych latach sta\u0142o si\u0119 \u017cywym i t\u0119tni\u0105cym miejscem, kt\u00f3re potrafi\u0142o \u0142\u0105czy\u0107 globalne do\u015bwiadczenia artystyczne z lokalnym kontekstem kulturowym miasta.<\/p>\n Pod kierownictwem Federiki Pirani muzeum zacie\u015bni\u0142o swoje wi\u0119zi z tkank\u0105 kulturaln\u0105 Rzymu, promuj\u0105c sztuk\u0119 jako narz\u0119dzie spo\u0142ecznej refleksji. Wreszcie pod zarz\u0105dem obecnej dyrektorki rozpocz\u0119\u0142o nowy etap, wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cy si\u0119 dynamiczn\u0105 wizj\u0105 programow\u0105, ze szczeg\u00f3lnym naciskiem na \u0142\u0105czenie r\u00f3\u017cnych j\u0119zyk\u00f3w artystycznych, poruszanie aktualnych temat\u00f3w oraz wspieranie praktyk artystycznych na fali nowych trend\u00f3w. Muzeum tym samym potwierdza swoj\u0105 rol\u0119 jako miejsce bada\u0144 i krytycznego my\u015blenia. Ten wielowymiarowy proces \u015bwiadczy o \u017cywotno\u015bci obiektu jako organizmu nieustannie si\u0119 rozwijaj\u0105cego, zdolnego do odnowy w czasie, a jednocze\u015bnie wiernego swojej publicznej i kulturowej misji\u201d.<\/p>\n Maria Laura Perilli, kuratorka zaanga\u017cowana w lokaln\u0105 i mi\u0119dzynarodow\u0105 scen\u0119 sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej, podkre\u015bla, \u017ce \u201esystem sztuki musi opiera\u0107 si\u0119 na \u00bb,o\u015brodkach\u00ab, kt\u00f3re umo\u017cliwiaj\u0105 studiowanie, tworzenie i jej promowanie. W\u0142a\u015bnie z takiego za\u0142o\u017cenia wychodzi MACRO w Rzymie, kt\u00f3re aspiruje do bycia miejscem centralnym \u2013 zdolnym, mimo zachowania eksperymentalnego j\u0119zyka, do pe\u0142niejszego zdefiniowania swojej to\u017csamo\u015bci przez wzmocnienie aspektu inkluzywnego. Mo\u017ce to osi\u0105gn\u0105\u0107 poprzez debaty, dyskusje i seminaria artystyczne, kt\u00f3re uczyni\u0105 t\u0119 przestrze\u0144 coraz bardziej \u017cyw\u0105 i dynamiczn\u0105 w oczach spo\u0142eczno\u015bci\u201d.<\/p>\n Dla Raffaelli Salato MACRO przy via Nizza to jedna z najciekawszych przestrzeni architektonicznych w Rzymie: \u201eZawsze uwa\u017ca\u0142am to miejsce za wyj\u0105tkowy przyk\u0142ad architektury poprzemys\u0142owej w mie\u015bcie, gdzie takich budynk\u00f3w jest naprawd\u0119 niewiele. Dzi\u0119ki kolejnym etapom przebudowy i adaptacji muzeum zyska\u0142o now\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107, doskonale wpisuj\u0105c\u0105 si\u0119 w jego wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 funkcj\u0119 \u2013 prezentacj\u0119 najnowszej sztuki. Dzisiejsza forma MACRO jest lekka, dynamiczna i r\u00f3\u017cnorodna, po prostu fascynuj\u0105ca. R\u00f3wnie\u017c program artystyczny muzeum, moim zdaniem, rozwija si\u0119 w bardzo ciekawym kierunku. Ostatnie lata przynios\u0142y \u015bwie\u017ce pomys\u0142y i otwarto\u015b\u0107 na nowe formy tw\u00f3rczo\u015bci. Od kilku miesi\u0119cy instytucj\u0105 kieruje nowa dyrektorka i jestem bardzo ciekawa, jakie projekty oraz do\u015bwiadczenia przyniesie jej wizja tego miejsca\u201d.<\/p>\n Kurator Fabrizio Pizzuto uwa\u017ca, \u017ce \u201eMACRO, z architektonicznego punktu widzenia, oferuje wiele mo\u017cliwo\u015bci wystawienniczych. Jego z\u0142o\u017cona struktura stanowi wyzwanie, kt\u00f3re mo\u017ce by\u0107 niezwykle inspiruj\u0105ce dla kuratora \u2013 ten aspekt zawsze wydawa\u0142 mi si\u0119 fascynuj\u0105cy. Od 2017 roku instytucj\u0105 zarz\u0105dzaj\u0105c\u0105 MACRO jest Palaexpo, kt\u00f3ra powierza kierownictwo muzeum na podstawie pi\u0119cioletnich projekt\u00f3w. Taki system prowadzi\u0142 przez lata do bardzo zr\u00f3\u017cnicowanych rezultat\u00f3w \u2013 od wyj\u0105tkowo interesuj\u0105cych po wr\u0119cz nieudane. Co wi\u0119cej, kolekcja MACRO nale\u017cy do Sovrintendenza [w\u0142adz konserwatorskich] i nigdy tak naprawd\u0119 nie by\u0142a og\u00f3lnodost\u0119pna. Powoduje to pewien paradoks: muzeum, kt\u00f3re ma kolekcj\u0119, ale nie mo\u017ce jej pokaza\u0107. W praktyce oznacza to, \u017ce ca\u0142e zainteresowanie skupia si\u0119 na tym, co proponuj\u0105 kolejni dyrektorzy. Moim zdaniem, MACRO funkcjonuje w powszechnej \u015bwiadomo\u015bci jako oficjalne muzeum sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej w Rzymie. Jednak, podobnie jak samo miasto, zmaga si\u0119 z pewn\u0105 to\u017csamo\u015bciow\u0105 niejednoznaczno\u015bci\u0105 \u2013 zawieszone mi\u0119dzy prowincjonalno\u015bci\u0105 a metropolitalno\u015bci\u0105, cz\u0119sto niezdolne (lub ospa\u0142e), by jasno okre\u015bli\u0107 swoje miejsce i kierunek rozwoju. Przez lato MACRO bywa\u0142o odbierane jako zbyt otwarte na lokaln\u0105 scen\u0119 artystyczn\u0105, co nios\u0142o ryzyko obni\u017cenia jako\u015bci, lub przeciwnie \u2013 zbyt zamkni\u0119te, co prowadzi\u0142o do hermetyczno\u015bci i autoreferencyjno\u015bci. Trzeba jednak przyzna\u0107, \u017ce jego najlepsze momenty by\u0142y zawsze naprawd\u0119 ciekawe i warto\u015bciowe. Znalezienie r\u00f3wnowagi w tym wszystkim nie jest \u0142atwe \u2013 sam nie mam na to prostych odpowiedzi\u201d.<\/p>\n Od maja 2025 roku dyrektork\u0105 rzymskiego MACRO (Museo d\u2019Arte Contemporanea di Roma) jest Cristiana Perrella, do\u015bwiadczona kuratorka, wcze\u015bniej zwi\u0105zana mi\u0119dzy innymi z Akademi\u0105 Brytyjsk\u0105 oraz Centrum Sztuki Wsp\u00f3\u0142czesnej Luigi Pecci w Prato. Pod jej kierownictwem instytucja nie tylko kontynuuje swoj\u0105 misj\u0119 jako przestrze\u0144 eksperymentalna i wielog\u0142osowa, ale tak\u017ce wkracza w coraz bardziej zaawansowany etap rozwoju \u2013 jako miejsce codziennego spotkania sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej z mieszka\u0144cami Rzymu, a zarazem aktywny uczestnik mi\u0119dzynarodowej sceny artystycznej.<\/p>\n \u201eMACRO to przestrze\u0144, w kt\u00f3rej spo\u0142ecze\u0144stwo ch\u0119tnie przebywa, sp\u0119dzaj\u0105c czas na poznawaniu i rozumieniu wsp\u00f3\u0142czesnej sztuki \u2013 m\u00f3wi Cristiana Perrella. \u2013 Dlatego planuj\u0119 otwarcie kina, rozw\u00f3j funkcji biblioteki oraz stworzenie elastycznego, otwartego modelu dzia\u0142ania instytucji, takiego, kt\u00f3ry b\u0119dzie dost\u0119pny, przyjazny i r\u00f3wnie\u017c ekonomicznie przyst\u0119pny\u201d.<\/p>\n Jej autorski program, kt\u00f3ry wystartuje w pa\u017adzierniku 2025 roku, zak\u0142ada kontynuacj\u0119 eksperymentalnego i autorefleksyjnego podej\u015bcia, kt\u00f3re zdefiniowa\u0142o MACRO w ostatnich latach, ale bez zrywania z dotychczasowymi osi\u0105gni\u0119ciami. Perrella pragnie budowa\u0107 na do\u015bwiadczeniach poprzednik\u00f3w, tworz\u0105c muzeum jednocze\u015bnie otwarte i radykalne, przyjazne i zaanga\u017cowane, nowoczesne i zakorzenione w lokalnym kontek\u015bcie: \u201eZale\u017cy mi, by MACRO by\u0142o miejscem dialogu, edukacji i wsp\u00f3lnotowego do\u015bwiadczenia \u2013 podkre\u015bla dyrektorka. Pragn\u0119, aby wystawy m\u00f3wi\u0142y nie tylko o sztuce, lecz r\u00f3wnie\u017c o procesach formowania si\u0119 miasta, takich jak Rzym \u2013 o tym, jak funkcjonuje i jak wp\u0142ywa na \u017cycie obywateli. Chc\u0119, by nie by\u0142o postrzegane jako projekt zwi\u0105zany jedynie z moj\u0105 osob\u0105, lecz jako instytucja o silnej i rozpoznawalnej to\u017csamo\u015bci\u201d.<\/p>\n Program MACRO zosta\u0142 rozpisany zgodnie z architektoniczn\u0105 struktur\u0105 muzeum. W nowym budynku zaprojektowanym przez Odile Decq odbywa\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0105 wystawy czasowe oraz program spotka\u0144 i prezentacji w audytorium. Dach audytorium stanie si\u0119 miejscem performans\u00f3w i koncert\u00f3w na \u017cywo. Historyczny budynek dawnej fabryki lodu (\u201eCz\u0119sto mylnie uto\u017csamiany z browarem Birra Peroni. W XIX wieku we W\u0142oszech piwo nie by\u0142o popularne i aby je promowa\u0107, rozdawano je gratis osobom, kt\u00f3re kupowa\u0142y l\u00f3d\u201d \u2013 ciekawostka, kt\u00f3r\u0105 zdradzi\u0142a mi dyrektorka muzeum) pos\u0142u\u017cy jako przestrze\u0144 dla projekt\u00f3w lokalnych i partycypacyjnych \u2013 znajdzie si\u0119 tu project room<\/em> dla m\u0142odych artyst\u00f3w wy\u0142anianych w konkursach, przestrze\u0144 edukacyjno-tw\u00f3rcza projektowana co roku we wsp\u00f3\u0142pracy z zaproszonym artyst\u0105 lub projektantem, a tak\u017ce sala wideo i sala ods\u0142uchowa po\u015bwi\u0119cona d\u017awi\u0119kowi, muzyce i g\u0142osowi. Nowo\u015bci\u0105 b\u0119dzie r\u00f3wnie\u017c ekspozycja sta\u0142a oparta na zbiorach MACRO oraz ponowne otwarcie biblioteki. Wa\u017cnym elementem programu b\u0119dzie tak\u017ce kino z codziennym repertuarem, dzia\u0142aj\u0105ce niezale\u017cnie od godzin otwarcia muzeum. Du\u017cy nacisk po\u0142o\u017cony zostanie na dost\u0119pno\u015b\u0107 i komfort zwiedzania \u2013 nie tylko w wymiarze infrastrukturalnym, ale tak\u017ce emocjonalnym. Perrella planuje przekszta\u0142cenie przestrzeni wsp\u00f3lnych muzeum \u2013 holu, dziedzi\u0144ca i tarasu \u2013 w miejsca zach\u0119caj\u0105ce do przebywania, odpoczynku i swobodnego uczestnictwa w kulturze. Te og\u00f3lnodost\u0119pne obszary maj\u0105 sta\u0107 si\u0119 \u017cywym przej\u015bciem przez dzielnic\u0119 Salario, swoist\u0105 agor\u0105 wpisan\u0105 w codzienno\u015b\u0107 miasta.<\/p>\n Obecnie MACRO prezentuje program przej\u015bciowy, kt\u00f3rego kulminacj\u0105 jest wystawa Sublime clich\u00e9<\/em>, dost\u0119pna do 24 sierpnia. Cho\u0107 ekspozycja zosta\u0142a zaplanowana jeszcze przez poprzedni\u0105 dyrekcj\u0119, doskonale wpisuje si\u0119 w mi\u0119dzynarodowy charakter instytucji. Kurator Saverio Verini zaprosi\u0142 artyst\u00f3w zwi\u0105zanych z zagranicznymi akademiami w Rzymie (Villa Medici, Villa Massimo, American Academy), by zmierzyli si\u0119 z mitami Wiecznego Miasta. Arty\u015bci tacy jak Terry Adkins, Iv\u00e1n Argote, Bianca Bondi i Julian Rosefeldt reinterpretuj\u0105 \u201eklisze\u201d Rzymu, zestawiaj\u0105c historyczny splendor miasta z jego codzienno\u015bci\u0105 i paradoksami. Ich prace ukazuj\u0105 miasto jako miejsce poetyckie, fragmentaryczne i pe\u0142ne napi\u0119\u0107 \u2013 przekszta\u0142caj\u0105c stereotypy w osobiste wielowarstwowe narracje. Letnie wieczory w MACRO uzupe\u0142nia dzia\u0142aj\u0105ca na dachu \u201eMateria Terrazza MACRO\u201d \u2013 przestrze\u0144 \u0142\u0105cz\u0105ca sztuk\u0119, muzyk\u0119 i nowoczesn\u0105 kuchni\u0119, oferuj\u0105ca unikalne do\u015bwiadczenie kulturalne w sercu Rzymu.<\/p>\n Cristiana Perrella nie kryje ambicji: chce, by po zako\u0144czeniu jej kadencji MACRO nie by\u0142o jedynie miejscem wystaw, lecz uznanym i trwa\u0142ym narz\u0119dziem uczestnictwa spo\u0142ecznego, eksperymentu i refleksji nad wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci\u0105. Jej wizja zak\u0142ada muzeum, kt\u00f3re patrzy odwa\u017cnie w przysz\u0142o\u015b\u0107, nie trac\u0105c kontaktu z lokalno\u015bci\u0105 i realnym \u017cyciem miasta.<\/p>\n Tekst: Jan Kozaczuk [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}”][et_pb_row use_custom_gutter=”on” gutter_width=”2″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px|||||” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_gallery gallery_ids=”6291,6282,6283,6284,6285,6286,6287,6288,6289,6290″ posts_number=”40″ show_title_and_caption=”off” show_pagination=”off” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” custom_margin=”||20px|||” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" MACRO mie\u015bci si\u0119 w rzymskiej dzielnicy Salario-Nomentano i zajmuje cz\u0119\u015b\u0107 dawnego kompleksu przemys\u0142owego, kt\u00f3ry do lat siedemdziesi\u0105tych XX wieku s\u0142u\u017cy\u0142 jako siedziba browaru Birra Peroni, jednego z najwa\u017cniejszych producent\u00f3w piwa we W\u0142oszech. W zak\u0142adzie dodatkowo wytwarzano r\u00f3wnie\u017c l\u00f3d wykorzystywany w procesach ch\u0142odniczych. Przestrze\u0144 ta, po\u0142o\u017cona mi\u0119dzy ulicami Reggio Emilia, Nizza i Cagliari, zosta\u0142a zagospodarowana na […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":6291,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[10],"tags":[],"class_list":["post-6279","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-teksty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6279","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6279"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6279\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6294,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6279\/revisions\/6294"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6291"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6279"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6279"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6279"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
Zdj\u0119cia: archiwum autora<\/p>\n