[et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”4px|||||” global_colors_info=”{}”][et_pb_row _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″]<\/p>\n
29 listopada w BWA Ostrowiec \u015awi\u0119tokrzyski odby\u0142 si\u0119 wernisa\u017c wystawy pokonkursowej LOOSTRO, prezentuj\u0105cej prace 75 os\u00f3b artystycznych wy\u0142onionych spo\u015br\u00f3d ponad 600 zg\u0142osze\u0144. Tw\u00f3rcy i tw\u00f3rczynie pracuj\u0105 w bardzo r\u00f3\u017cnych mediach i dziedzinach sztuki – to w\u0142a\u015bnie interdyscyplinarno\u015b\u0107 i r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 czyni\u0105 ostrowiecki konkurs tak wyj\u0105tkowym!
Jury w sk\u0142adzie: Sebastian Kustra (przewodnicz\u0105cy), Bownik, Natalia Bradbury, Jagna Dom\u017calska i S\u0142awomir Toman przyzna\u0142o nagrody LOOSTRO 2025:<\/p>\n
1. Grand Prix MONIKA KARCZMARCZYK<\/p>\n
Instalacja sk\u0142adaj\u0105c\u0105 si\u0119 z 2-kana\u0142owego wideo w 4K o d\u0142ugo\u015bci 11’15’ Choreography of Care\/Choreografia Troski<\/em> oraz obiektu So relax, ghostly, dreamy bodies, and dream<\/em>, stal nierdzewna, imitacja sk\u00f3ry, mied\u017a.<\/p>\n Uzasadnienie jury: Opis artystki: So relax, ghostly, dreamy bodies, and dream<\/em> 2. MONIKA J\u00d3\u0179WICKA<\/p>\n System<\/em>, fotografia wydruk pigmentowy na papierze, 120 x 180 cm<\/p>\n Uzasadnienie jury: Opis artystki: 3. KLAUDIA PRABUCKA<\/p>\n Chcia\u0142abym rozpali\u0107 ognisko domowe w\u0142asnymi r\u0119koma, ale patrz\u0119 jak one p\u0142on\u0105<\/em>, obiekt ze stali 228 \u00d7 200 \u00d7 200 cm<\/p>\n Uzasadnienie jury: Opis artystki: Wyr\u00f3\u017cnienia BWA Ostrowiec \u015awi\u0119tokrzyski<\/p>\n Katarzyna Banasiak, Kasie\u0144ka<\/em>, rze\u017aba sensoryczna (tkaniny, g\u0105bka, technika w\u0142asna), 2025 r. Tekst i zdj\u0119cia: materia\u0142y organizatora<\/p>\n LOOSTRO 2025 17. Jesienny Salon Sztuki<\/p>\n Katarzyna Banasiak, Kalina Ba\u0144ka-Kulka, Martyna Baranowicz, Barbara Bazger, Katarzyna Bogusz, Mike Bona, Wioleta Bowsza-Jankowska, Emil Bucki, Rados\u0142aw Chorab, Magdalena Ciemierkiewicz, Mateusz Cieplechowicz, Anna Czarnota, Ewa D\u0105bkowska, Alicja Desperak, Hubert Dolinkiewicz, Arman Galstyan, Wiktor Ga\u0142ka, Natalia Gil, Dominika G\u0142owala, Sonia G\u00f3ral, Kamila Gruszecka, Konrad Guba\u0142a, Mateusz Janik, Monika J\u00f3\u017awicka, Blanka Kami\u0144ska, Monika Karczmarczyk, Maria Karnkowska, Ilona Karp, Natalia Kleszczewska, Aleksandra Ko\u0142wzan-Garczy\u0144ska, Miko\u0142aj Kowalski, Maja Koz\u0142owska, Julia Kr\u00f3likowska, Damian Kula, Andrzej Kulig, Nadia Kullmann, Wiktor Kurpiewski, Justyna Leszkowicz, Piotr Lewandowski, Klaudia Lewkowicz, Dina Leonova, Tomasz Lingo, Nicole Lipi\u0144ski, Jaroslaw Lisicki, Karolina Lizurej, Julia Maksymiuk, Zuzanna Mazurek, Piotr Ml\u0105cki, Jeremi Mrozi\u0144ski, Adam Nehring, Wiktoria N\u0119dza, Aleksandra Nowicka, Aleksandra Olszar, Edyta Olszewska, Ryszard Paradowski, Ma\u0142gorzata Pawlak, Kacper Pielaszek, Patrycja Pi\u0119tka, Sara Piotrowska i Maciej Szcz\u0119\u015bniak, Agata Popik, Klaudia Prabucka, Micha\u0142 Rejner, Agnieszka Rowi\u0144ska, Pola Rutkowska, Stefania Sk\u0142odowska, Pawe\u0142 Sobczak, Miko\u0142aj Sobotka, Katarzyna Sporn, Natalia Szersze\u0144, Julia Szymczykowska, Kacper Tomaszewski, Sylwia Walczowska, Paulina Zboina, Zuza Zenko, Anna Maria Zuzela<\/p>\n Kuratorka: Justyna \u0141ada<\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}”][et_pb_row use_custom_gutter=”on” gutter_width=”2″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px|||||” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_gallery gallery_ids=”6964,6963,6965,6973″ posts_number=”40″ show_title_and_caption=”off” show_pagination=”off” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” custom_margin=”||20px|||” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" 29 listopada w BWA Ostrowiec \u015awi\u0119tokrzyski odby\u0142 si\u0119 wernisa\u017c wystawy pokonkursowej LOOSTRO, prezentuj\u0105cej prace 75 os\u00f3b artystycznych wy\u0142onionych spo\u015br\u00f3d ponad 600 zg\u0142osze\u0144. Tw\u00f3rcy i tw\u00f3rczynie pracuj\u0105 w bardzo r\u00f3\u017cnych mediach i dziedzinach sztuki – to w\u0142a\u015bnie interdyscyplinarno\u015b\u0107 i r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 czyni\u0105 ostrowiecki konkurs tak wyj\u0105tkowym!Jury w sk\u0142adzie: Sebastian Kustra (przewodnicz\u0105cy), Bownik, Natalia Bradbury, Jagna Dom\u017calska i […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":6966,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-6959","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-wydarzenia"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6959","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6959"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6959\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6988,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6959\/revisions\/6988"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6966"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6959"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6959"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6959"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
Dojrza\u0142a i \u015bwiadoma wypowied\u017a artystyczna w podej\u015bciu do tematu troski z solidnym warsztatem performerskim, filmowym i rze\u017abiarskim, kt\u00f3ra zwraca uwag\u0119 na rudymenty ludzkiej egzystencji. Sp\u00f3jna estetycznie instalacja w kt\u00f3rej dwie kobiety wykonuj\u0105 sekwencj\u0119 ruch\u00f3w inspirowanych gestami i dzia\u0142aniami pracownik\u00f3w medycznych wok\u00f3\u0142 chorego cia\u0142a ujmuje wizualn\u0105 poetyk\u0105, oszcz\u0119dno\u015bci\u0105 formy i lekko\u015bci\u0105, opowiadaj\u0105c o l\u0119ku przed \u015bmierci\u0105 w spos\u00f3b przejmuj\u0105cy, czu\u0142y i z\u0142o\u017cony.<\/p>\n
Choreography of Care\/Choreografia Troski<\/em>
W Choreografii troski dwie kobiety wykonuj\u0105 sekwencj\u0119 ruch\u00f3w inspirowan\u0105 gestami i dzia\u0142aniami pracownik\u00f3w medycznych wok\u00f3\u0142 chorego cia\u0142a. Czu\u0142o\u015b\u0107, troska i po\u015bwi\u0119cenie s\u0105 motywem przewodnim performansu. Scena to ja\u0142owy pok\u00f3j, otwarty jedynie u g\u00f3ry, gdzie \u015bwiat\u0142o przenika z zewn\u0105trz – tworz\u0105c aluzj\u0119 do sali operacyjnej oraz metafizycznych za\u015bwiat\u00f3w. W dwukana\u0142owej instalacji fizyczna architektura jest nieobecna, lecz jej obecno\u015b\u0107 przywo\u0142ywana jest przez gesty i ruchy performer\u00f3w. Chore cia\u0142o, g\u0142\u00f3wny bohater, nigdy nie jest pokazywane bezpo\u015brednio. Jego brak staje si\u0119 jednak siln\u0105 obecno\u015bci\u0105, kt\u00f3ra rezonuje w ca\u0142ej instalacji.<\/p>\n
Specjalnie zaprojektowany mebel pe\u0142ni funkcj\u0119 obiektu do ogl\u0105dania wideo Choreography of Care<\/em>, a jednocze\u015bnie stanowi samodzielne dzie\u0142o sztuki. Wykonany ze stali i tworzywa przypominaj\u0105cego sk\u00f3r\u0119, ustawiony jest przed projekcj\u0105, zach\u0119caj\u0105c widza do po\u0142o\u017cenia si\u0119 podczas projekcji. Inspiracj\u0105 by\u0142a fotografia znaleziona w starej ksi\u0105\u017cce \u2013 kobieta spoczywa na granicy \u0142\u00f3\u017cka szpitalnego i krzes\u0142a, z cia\u0142em swobodnie zawieszonym pomi\u0119dzy nimi. Jej pozornie niewygodna, a jednak zrelaksowana pozycja sta\u0142a si\u0119 punktem wyj\u015bcia do stworzenia minimalistycznej konstrukcji przypominaj\u0105cej sprz\u0119t medyczny. Obiekt sk\u0142ada si\u0119 z dw\u00f3ch p\u0142askich powierzchni, pomi\u0119dzy kt\u00f3rymi rozpi\u0119te s\u0105 szerokie pasy podtrzymuj\u0105ce cia\u0142o, pozwalaj\u0105c mu \u201eodpocz\u0105\u0107\u201d i obserwowa\u0107 subtelne gesty Choreography of Care. Do ramy przymocowany jest miedziany pas \u2013 materia\u0142 o w\u0142a\u015bciwo\u015bciach antybakteryjnych
\u2013 przywodz\u0105cy na my\u015bl zar\u00f3wno element zbroi, jak i narz\u0119dzie ograniczenia.<\/p>\n
System to dokamerowy performatywny autoportret w formie wielkoformatowej fotografii, w kt\u00f3rym artystka umieszcza siebie w klatce pe\u0142nej opresyjnych przedmiot\u00f3w, badaj\u0105c systemowe, kulturowe i spo\u0142eczne mechanizmy dyscyplinowania i kontroli. W sztucznym, studyjnym \u015brodowisku udaje jej si\u0119 uchwyci\u0107 element prawdy, kt\u00f3ry wyra\u017ca niezgod\u0119 na obowi\u0105zuj\u0105ce normy spo\u0142eczne.<\/p>\n
W\u0142asnor\u0119cznie skonstruowa\u0142am mechanizm opresji z codziennych przedmiot\u00f3w \u2013 w\u0119\u017cy prysznicowych, no\u017cyczek, w\u0142os\u00f3w, lustra \u2013 i pozwoli\u0142am, by opl\u00f3t\u0142 moje cia\u0142o, tworz\u0105c rodzaj klatki. To gest performatywny: wchodz\u0119 w struktur\u0119, kt\u00f3ra bada, dyscyplinuje i ujawnia mechanizmy w\u0142adzy przenikaj\u0105ce codzienno\u015b\u0107 \u2013 niewidoczne, a jednocze\u015bnie wszechobecne regu\u0142y kszta\u0142tuj\u0105ce nasze zachowania i postrzeganie siebie. Chc\u0119 zobrazowa\u0107 do\u015bwiadczenie bycia wewn\u0105trz systemu, w kt\u00f3rym cia\u0142o staje si\u0119 przestrzeni\u0105 kontroli, a ka\u017cdy gest podlega normom kulturowym. Elementy codziennej rutyny \u2013 od oczekiwa\u0144 wobec wygl\u0105du po intymne rytua\u0142y \u2013 pozornie chroni\u0105, a w rzeczywisto\u015bci dyscyplinuj\u0105 i kszta\u0142tuj\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107 kobiety. Autoportret staje si\u0119 dla mnie narz\u0119dziem krytyki, a proces konstruowania obiekt\u00f3w \u2013 laboratorium, w kt\u00f3rym testuj\u0119 granice to\u017csamo\u015bci i wolno\u015bci, napi\u0119cie mi\u0119dzy intymno\u015bci\u0105 a w\u0142adz\u0105, zniewoleniem a mo\u017cliwo\u015bci\u0105 transformacji.<\/p>\n
Artystka prezentuje przeskalowan\u0105 rze\u017ab\u0119, kt\u00f3ra w naturalny spos\u00f3b wpisuje si\u0119
w charakterystyczny dla niej j\u0119zyk malarski, ale te\u017c w sugestywny spos\u00f3b go przekracza. Przewrotny obiekt to rozpalone metaforyczne ognisko domowe, w kt\u00f3rym mo\u017cemy znale\u017a\u0107 schronienie, ale kt\u00f3re mo\u017ce by\u0107 te\u017c pu\u0142apk\u0105. Artystka ukazuje zwi\u0105zki zachodz\u0105ce mi\u0119dzy oczekiwaniami i zaniechaniami jednostki a jej podmiotow\u0105 egzystencj\u0105 i relacjami z innymi
w spos\u00f3b osobisty a jednocze\u015bnie uniwersalny.<\/p>\n
Definicja tego, czym jest rodzina, jest bardzo ciasna i trudno si\u0119 w niej zmie\u015bci\u0107. Stoj\u0119 gdzie\u015b obok, pr\u00f3buj\u0105c rozpali\u0107 metaforyczne ognisko domowe. Prawie si\u0119 udaje. R\u0119ce, u\u0142o\u017cone
w kszta\u0142t ogniska, niemal si\u0119 dotykaj\u0105 \u2014 ale wci\u0105\u017c nie mog\u0105 si\u0119 spotka\u0107.<\/p>\n
Miko\u0142aj Kowalski, Zesz\u0142oroczny \u015bnieg<\/em>, szk\u0142o, \u017cywica epoksydowa, 2025 r.
Klaudia Prabucka, Chcia\u0142abym rozpali\u0107 ognisko domowe w\u0142asnymi r\u0119koma, ale patrz\u0119 jak one p\u0142on\u0105<\/em>, obiekt ze stali 228 \u00d7 200 \u00d7 200 cm, 2025 r.
Wyr\u00f3\u017cnienie Van Rij Gallery: Arman Galstyan, \u015aniadanie, 140 x 120cm, 2025 r.<\/p>\n