{"id":7046,"date":"2026-01-07T07:36:08","date_gmt":"2026-01-07T07:36:08","guid":{"rendered":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/?p=7046"},"modified":"2026-01-07T08:42:00","modified_gmt":"2026-01-07T08:42:00","slug":"7046","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/2026\/01\/07\/7046\/","title":{"rendered":"Re-wizja, Re-konstrukcja, Re-interpretacja. 18. Mi\u0119dzynarodowe Triennale Tkaniny Tkaniny w \u0141odzi"},"content":{"rendered":"<p>[et_pb_section fb_built=&#8221;1&#8243; _builder_version=&#8221;4.16.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;4px|||||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][et_pb_row _builder_version=&#8221;4.16&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;0px||0px|||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][et_pb_column type=&#8221;4_4&#8243; _builder_version=&#8221;4.16&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][et_pb_text _builder_version=&#8221;4.27.5&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; hover_enabled=&#8221;0&#8243; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; sticky_enabled=&#8221;0&#8243;]<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Osiemnaste Mi\u0119dzynarodowe Triennale Tkaniny to kolejna edycja przegl\u0105du tkaniny, kt\u00f3ry pokazuje niesamowit\u0105 \u017cywotno\u015b\u0107 tego tradycyjnego, ale odkrywanego obecnie na nowo medium. O powrocie tkaniny na piedesta\u0142 pisa\u0142a ju\u017c na \u0142amach \u201eFormatu\u201d, Alicja Klimczak-Dobrzaniecka przy okazji poprzedniej edycji \u0142\u00f3dzkiego konkursu<a href=\"#_ftn1\" name=\"_ftnref1\"><span>[1]<\/span><\/a>. Wtedy \u2013 mo\u017cna powiedzie\u0107 \u2013 tkanina artystyczna ponownie odzyskiwa\u0142a to\u017csamo\u015b\u0107, a \u015bwiatowe wydarzenia, takie jak Biennale w Wenecji (zar\u00f3wno pi\u0119\u0107dziesi\u0105ta dziewi\u0105ta, jak i sze\u015b\u0107dziesi\u0105ta edycja) potwierdzi\u0142y aktualno\u015b\u0107 tej dyscypliny. Tegoroczne Triennale umacnia pozycj\u0119 tkaniny jako techniki szczeg\u00f3lnie no\u015bnej, doskonale wpisuj\u0105cej si\u0119 we wsp\u00f3\u0142czesne dyskursy artystyczne. Mam tu na my\u015bli przede wszystkim wci\u0105\u017c aktualne w\u0105tki postkolonialne, feministyczne czy queerowe. Tkanina, b\u0119d\u0105c technik\u0105 do\u015b\u0107 archaiczn\u0105 (w pozytywnym tego s\u0142owa znaczeniu), jak si\u0119 okazuje, mo\u017ce odnosi\u0107 si\u0119 do wspomnianych w\u0105tk\u00f3w w spos\u00f3b oryginalny, a jednocze\u015bnie charakterystyczny dla specyfiki medium. Operowanie metafor\u0105 i symbolem, gra mi\u0119dzy w\u0105tkami globalnymi a lokalnymi, haptyczno\u015b\u0107, performatywno\u015b\u0107 \u2013 to tak naprawd\u0119 tylko kilka hase\u0142, kt\u00f3re sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 na bogaty obraz osiemnastej edycji Mi\u0119dzynarodowego Triennale Tkaniny w \u0141odzi. Na trzech pi\u0119trach \u201eBia\u0142ej Fabryki\u201d (Centralne Muzeum W\u0142\u00f3kiennictwa w \u0141odzi) mamy bowiem pe\u0142ny przegl\u0105d postaw i form, kt\u00f3rym warto przyjrze\u0107 si\u0119 rzetelniej.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Za koncepcj\u0119 tegorocznej edycji Triennale, opisan\u0105 tytu\u0142em <em>Dekonstrukcja\/Rekonstrukcja<\/em>, odpowiadaj\u0105 kuratorki Marta Kowalewska i Bukola Oyebode-Westerhuis. Sama wystawa zosta\u0142a dodatkowo podzielona na trzy pomniejsze sektory tematyczne (Re-wizja, Re-konstrukcja i Re-interpretacja), kt\u00f3re bardziej szczeg\u00f3\u0142owo rozwija\u0142y tytu\u0142owe poj\u0119cia. Pierwszy w\u0105tek, <em>Re-wizja przesz\u0142o\u015bci dla zrozumienia tera\u017aniejszo\u015bci<\/em>, interesuj\u0105co \u0142\u0105czy\u0142 to, co lokalne i pierwotne, z\u00a0odniesieniami do globalnej wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci, skupiaj\u0105c si\u0119 na kontra\u015bcie niezmienno\u015bci z\u00a0p\u0142ynno\u015bci\u0105 form historycznych i aktualnych. Doskona\u0142ym przyk\u0142adem takiej strategii mo\u017ce by\u0107 tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Gani Riza \u2013 artysty pochodzenia kosowskiego, ale urodzonego i\u00a0dorastaj\u0105cego w Pary\u017cu. W domu rodzinnym artysta dojrzewa\u0142 w osobliwej atmosferze zderzenia popularnej w\u00f3wczas kultury hip-hop i kosowsko-alba\u0144skiego folkloru. Prezentowana na wystawie praca <em>Wernisa\u017c <\/em>to instalacja z\u0142o\u017cona z tapiserii oraz fotografii, inspirowana s\u0142ynnym bazarem dywan\u00f3w w Erywaniu. Tytu\u0142 <em>Wernisa\u017c <\/em>ma si\u0119 odnosi\u0107 do specyficznego rodzaju prezentacji towar\u00f3w na targu przez wyeksponowanie ich na maskach samochod\u00f3w. Co ciekawe, te same tkaniny s\u0105 r\u00f3wnie\u017c u\u017cywane do tuningowania samochodowych wn\u0119trz. Jest to wi\u0119c intryguj\u0105cy przyk\u0142ad zestawienia tradycji tkackiej z charakterystycznym dla danego regionu wzornictwem motoryzacyjnym. Dywany tkane przez artyst\u0119 zawieraj\u0105 logo popularnych marek samochodowych, a tak\u017ce symbole militarne, zwracaj\u0105c w ten spos\u00f3b uwag\u0119 na globalny, kapitalistyczny aspekt regionalnych form oraz powi\u0105zania z przemys\u0142em wojennym. Warto zaznaczy\u0107, \u017ce w tej cz\u0119\u015bci ekspozycji znalaz\u0142y si\u0119 dwie nagrodzone prace. Br\u0105zowy medal trafi\u0142 do szwedzkiej artystki Charlott Markus za przejmuj\u0105c\u0105 instalacj\u0119 audiowizualn\u0105 wykonan\u0105 z zas\u0142on pochodz\u0105cych z dawnego szpitala psychiatrycznego Zon&amp;Child. Artystka nada\u0142a pracy form\u0119 labiryntu, wewn\u0105trz kt\u00f3rego widz odnajduje subtelne \u015blady ujawniaj\u0105ce proweniencje wykorzystanych materia\u0142\u00f3w Srebrny medal otrzyma\u0142 polski artysta \u0141ukasz Wojtanowski. Jego praca <em>Procesja Bo\u017cego Cia\u0142a (zielona) <\/em>odnosi si\u0119 do bliskiego nam geograficznie obrz\u0119du procesji Bo\u017cego Cia\u0142a. Artysta, u\u017cywaj\u0105c haftu, batiku, a tak\u017ce materia\u0142\u00f3w takich jak koraliki, cekiny czy barwne nici, zwraca uwag\u0119 na niesamowit\u0105 dekoracyjno\u015b\u0107 rytua\u0142u. Przepych i jaskrawo\u015b\u0107 form, jak si\u0119 okazuje, mo\u017ce by\u0107 czym\u015b uniwersalnym, czytelnym i uto\u017csamianym z <em>sacrum<\/em> r\u00f3wnie\u017c dla przedstawicieli odleg\u0142ych kultur. Jest to szczeg\u00f3lnie interesuj\u0105ce w\u00a0por\u00f3wnaniu z innymi pracami os\u00f3b artystycznych, wywodz\u0105cych si\u0119 z bardzo r\u00f3\u017cnych kr\u0119g\u00f3w kulturowych i geograficznych.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Kolejny segment wystawy, <em>Re-konstrukcja spojrzenia: niedostrzegane narracje i zwrot ku wsp\u00f3lnocie<\/em>, zawiera prace odnosz\u0105ce si\u0119 do rozmaitych strategii konstruowania rzeczywisto\u015bci spo\u0142ecznej. W tej cz\u0119\u015bci ekspozycji znalaz\u0142y si\u0119 prace krytyczne wobec kapitalizmu, konsumpcjonizmu, nadprodukcji, ale tak\u017ce dzie\u0142a zwracaj\u0105ce uwag\u0119 na r\u00f3\u017cne aspekty kreowania nowej wsp\u00f3lnotowo\u015bci, skupionej wok\u00f3\u0142 poj\u0119\u0107 takich jak feminizm czy queer. Dobrymi przyk\u0142adami tego rodzaju konstrukcji s\u0105 prace Emily Cauwet-Lafont, Teles Frey czy Iwony Demko, kt\u00f3re zar\u00f3wno form\u0105, jak i tre\u015bci\u0105 odnosz\u0105 si\u0119 do dobrze znanej ikonografii feministycznej. Zupe\u0142nie inny aspekt tego problemu prezentuj\u0105 instalacja oraz wideo Grupy \u0141ono \u2013 kolektywu tworzonego przez Mart\u0119 Borkowsk\u0105 i Marcelin\u0119 Ameli\u0119. Praca <em>P\u0142aczki <\/em>odnosi si\u0119 do znanej z polskiej tradycji figury p\u0142aczek \u2013 kobiet, kt\u00f3re zawodowo zajmowa\u0142y si\u0119 op\u0142akiwaniem straty cz\u0142onk\u00f3w spo\u0142eczno\u015bci. Artystki, ubrane w specyficzne stroje inspirowane ludowymi chustami, wykona\u0142y empatyczny performans, polegaj\u0105cy na zakopywaniu w ziemi osobistych symboli, rzeczy, z kt\u00f3rymi chcia\u0142y si\u0119 po\u017cegna\u0107. W wydzielonej przestrzeni instalacji umieszczono dodatkowo o\u0142\u00f3wki, a ka\u017cdy ogl\u0105daj\u0105cy zach\u0119cany by\u0142 do wypisania na \u015bcianie hase\u0142 i rzeczy, kt\u00f3re chcia\u0142by symbolicznie pogrzeba\u0107. Dzia\u0142anie duetu, nawi\u0105zuj\u0105ce do tradycyjnych form rytua\u0142u \u017ca\u0142obnego, czytelnie zwraca uwag\u0119 na kolektywny aspekt prze\u017cywania traum, a tak\u017ce nakre\u015bla sposoby radzenia sobie z nimi \u2013 nawet je\u017celi s\u0105 to jedynie dzia\u0142ania symboliczne.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Ostatnia cz\u0119\u015b\u0107 wystawy, <em>Re-interpretacje j\u0119zyka materii i pami\u0119ci<\/em>, w du\u017cej mierze dotyka historii i przygl\u0105da jej si\u0119 krytycznie. Mamy tu prace odnosz\u0105ce si\u0119 zar\u00f3wno do pami\u0119ci indywidualnej (czego przyk\u0142adem mog\u0105 by\u0107 hafty Manuela Alejandro Hernandeza Rivery na bazie fotografii z rodzinnego archiwum), jak i do szerszych historii o charakterze zbiorowym (jak postkolonialna refleksja Norwe\u017cki Eli Herlaug Eines czy odnosz\u0105ca si\u0119 do Holocaustu rze\u017aba Carmen Schabracq). W\u0105tki prywatne bardzo interesuj\u0105co \u0142\u0105cz\u0105 si\u0119 z historiami wa\u017cnymi dla wi\u0119kszych spo\u0142eczno\u015bci czy cywilizacji, tworz\u0105c interesuj\u0105cy pejza\u017c form dialoguj\u0105cych ze sob\u0105. W tej cz\u0119\u015bci wystawy mo\u017cemy zobaczy\u0107 laureatk\u0119 z\u0142otego medalu tegorocznej edycji triennale. Uzbecka artystka Aziza Kadyri zaprezentowa\u0142a transmedialn\u0105 instalacj\u0119 \u0142\u0105cz\u0105c\u0105 nowe technologie z tradycyjnym rzemios\u0142em. Praca <em>Jej Scena (II) <\/em>jest osobistym ho\u0142dem artystki dla w\u0142asnej babci, kt\u00f3ra ulegaj\u0105c patriarchalnym wymaganiom, zrezygnowa\u0142a w latach pi\u0119\u0107dziesi\u0105tych z kariery tancerki ludowej w Uzbekistanie. Wielowymiarowo\u015b\u0107 pracy zachowana zosta\u0142a nie tylko w\u00a0sferze formy i u\u017cytych technik, lecz, co istotne, r\u00f3wnie\u017c tre\u015bci \u2013 pokazuj\u0105c oryginalnie kontrast mi\u0119dzy indywiduum a kolektywem. Prywatne ambicje i osobiste marzenia jednostki musia\u0142y si\u0119 bowiem konfrontowa\u0107 nie tylko z patriarchaln\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105, ale tak\u017ce z opresyjnym systemem politycznym sowieckiego Uzbekistanu. W tej cz\u0119\u015bci ekspozycji opr\u00f3cz nagrodzonej pracy znalaz\u0142o si\u0119 jeszcze wiele prac godnych wspomnienia \u2013 intryguj\u0105cych bardziej za pomoc\u0105 wizualnych gier z odbiorc\u0105 ni\u017c wyszukanych odniesie\u0144. Przyk\u0142adami takich dzie\u0142 s\u0105 prace Asel Kadyrkhanovej, kt\u00f3rej hafty s\u0105 minimalistycznymi w formie obrazami badaj\u0105cymi wizualno\u015b\u0107 zmieniaj\u0105cego si\u0119 pod wp\u0142ywem decyzji politycznych alfabetu w Kazachstanie, oraz gobelin Gabriela Pessoto, \u0142\u0105cz\u0105cy tradycje tkackie z graficznymi formami interfejsu programu komputerowego.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Warto nadmieni\u0107, \u017ce opr\u00f3cz g\u0142\u00f3wnej wystawy konkursowej odby\u0142y si\u0119 r\u00f3wnie\u017c pokazy towarzysz\u0105ce Triennale. Swoj\u0105 premier\u0119 mia\u0142a instalacja Agnieszki Pi\u0142at <em>Tkaj\u0105ca inteligencja,<\/em> kt\u00f3rej g\u0142\u00f3wnym bohaterem by\u0142 robot o imieniu Basia, a tak\u017ce wystawa <em>Portale rizomatyczne: drogi poznania<\/em>, b\u0119d\u0105ca kuratorskim projektem Bukoli Oyebode-Westerhuis, skupiaj\u0105cym si\u0119 na sztuce afryka\u0144skiej. Opr\u00f3cz tego mo\u017cna by\u0142o obejrze\u0107 wiele innych wystaw i przegl\u0105d\u00f3w tkaniny \u2013 ju\u017c poza g\u0142\u00f3wnym gmachem Muzeum W\u0142\u00f3kiennictwa.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Tegoroczna edycja Triennale Tkaniny to przede wszystkim solidna wystawa problemowa. Na wszelkie nakre\u015blone przez kuratorki problemy arty\u015bci odpowiedzieli za pomoc\u0105 tkaniny \u2013 z wielkim poszanowaniem tradycji i specyfiki tego medium. \u015amia\u0142o mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce k\u0142opoty z to\u017csamo\u015bci\u0105 samego medium, wynikaj\u0105ce w du\u017cej mierze z\u00a0zach\u0142y\u015bni\u0119cia si\u0119 mo\u017cliwo\u015bciami nowych technologii, zosta\u0142y za\u017cegnane, a tw\u00f3rczy potencja\u0142 tkaniny jest odkrywany na nowo i doskonale oddaje ducha wsp\u00f3\u0142czesnych dyskurs\u00f3w artystycznych. Wystawa porusza nie tylko wa\u017cno\u015bci\u0105 i aktualno\u015bci\u0105 problematyki, ale tak\u017ce \u2013 a mo\u017ce przede wszystkim \u2013 niesamowit\u0105 warstw\u0105 wizualn\u0105. Materia tkanin, barwy, ornamenty, sploty mog\u0105 si\u0119 wydawa\u0107 tr\u0105c\u0105cymi myszk\u0105 kategoriami formalnymi, lecz przes\u0105dzaj\u0105 w moim odczuciu o sukcesie wystawy. Wystawy \u2013 jakkolwiek by patrze\u0107 \u2013 konkursowej, co jest tym bardziej wielkim sukcesem zar\u00f3wno os\u00f3b artystycznych, jak i kuratorek.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"#_ftnref1\" name=\"_ftn1\"><span>[1]<\/span><\/a> Alicja Klimczak-Dobrzaniecka, <em>Stan spl\u0105tany. 17. Mi\u0119dzynarodowe Triennale Tkaniny, <\/em>\u201eFormat\u201d 2023, nr 90, s.\u00a0128.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Tekst: Ignacy Oboz<br \/>Zdj\u0119cia: Centralne Muzeum W\u0142\u00f3kiennictwa w \u0141odzi<\/p>\n<p>[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=&#8221;1&#8243; _builder_version=&#8221;4.16.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;0px||0px|||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][et_pb_row use_custom_gutter=&#8221;on&#8221; gutter_width=&#8221;2&#8243; _builder_version=&#8221;4.16.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;0px|||||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][et_pb_column type=&#8221;4_4&#8243; _builder_version=&#8221;4.16.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][et_pb_gallery gallery_ids=&#8221;7049,7050,7051,7052,7053,7054,7055&#8243; posts_number=&#8221;40&#8243; show_title_and_caption=&#8221;off&#8221; show_pagination=&#8221;off&#8221; _builder_version=&#8221;4.27.5&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_margin=&#8221;||20px|||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221;][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Osiemnaste Mi\u0119dzynarodowe Triennale Tkaniny to kolejna edycja przegl\u0105du tkaniny, kt\u00f3ry pokazuje niesamowit\u0105 \u017cywotno\u015b\u0107 tego tradycyjnego, ale odkrywanego obecnie na nowo medium. O powrocie tkaniny na piedesta\u0142 pisa\u0142a ju\u017c na \u0142amach \u201eFormatu\u201d, Alicja Klimczak-Dobrzaniecka przy okazji poprzedniej edycji \u0142\u00f3dzkiego konkursu[1]. Wtedy \u2013 mo\u017cna powiedzie\u0107 \u2013 tkanina artystyczna ponownie odzyskiwa\u0142a to\u017csamo\u015b\u0107, a \u015bwiatowe wydarzenia, takie jak Biennale [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":7049,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[10],"tags":[],"class_list":["post-7046","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-teksty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7046","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7046"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7046\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7059,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7046\/revisions\/7059"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/7049"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7046"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7046"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7046"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}