[et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”4px|||||” global_colors_info=”{}”][et_pb_row _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″]<\/p>\n
Wernisa\u017c wystawy UNAROMA<\/em> oficjalnie odby\u0142 si\u0119 wieczorem 11 grudnia 2025 roku w MACRO \u2013 Museo d\u2019Arte Contemporanea di Roma. W aran\u017cacji wystawy kuratorzy Cristiana Perella (obecna dyrektorka muzeum) i Luca Lo Pinto si\u0119gaj\u0105 po znan\u0105 technik\u0119 filmow\u0105 green screen<\/em>: zielone t\u0142o w kolorze islam verde<\/em>, przygotowane przez studio Parasite 2.0<\/em> i umocowane do pod\u0142ogi, kt\u00f3re umo\u017cliwia kreowanie przestrzeni animowanych i fantazmatycznych, wymykaj\u0105cych si\u0119 ograniczeniom tradycyjnej realizacji. W wypadku tej wystawy green screen<\/em> staje si\u0119 metafor\u0105 rzeki Tybr jako g\u0142\u00f3wnej arterii Rzymu, jego \u017cywej osi i pasma, przez kt\u00f3re pulsuje codzienne \u017cycie miasta, symbolizuj\u0105c ci\u0105g\u0142y przep\u0142yw i stanowi\u0105c nie tylko ram\u0119 artystycznych dzia\u0142a\u0144, lecz r\u00f3wnie\u017c fundament procesu tw\u00f3rczego, w kt\u00f3rym sztuka i \u017cycie s\u0105 ze sob\u0105 nierozerwalnie zwi\u0105zane.<\/p>\n Projekt stawia wyra\u017ane granice w relacji mi\u0119dzy artystyczn\u0105 ekspozycj\u0105 a odbiorc\u0105, porz\u0105dkuj\u0105c w ten spos\u00f3b rol\u0119 wystawy jako no\u015bnika informacji w miejskim ekosystemie. Ka\u017cda praca otrzyma\u0142a numer, zgodnie z kt\u00f3rym widz powinien pod\u0105\u017ca\u0107, by w pe\u0142ni zanurzy\u0107 si\u0119 w narracji przygotowanej przez artyst\u00f3w i kurator\u00f3w. Nie chcia\u0142bym wyr\u00f3\u017cnia\u0107 \u017cadnego z prezentowanych dzie\u0142, poniewa\u017c ka\u017cde z nich podejmuje odr\u0119bne zagadnienie i funkcjonuje w innej logice tw\u00f3rczej. Z tego wzgl\u0119du zale\u017cy mi na zachowaniu neutralno\u015bci oraz pozostawieniu widzowi swobody indywidualnego wyboru i w\u0142asnej interpretacji. R\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 prac, w zakresie zar\u00f3wno tematu, koloru, formy i u\u017cytych materia\u0142\u00f3w, jak i stylistycznych odniesie\u0144 do sztuki XX wieku, od konceptualizmu i konstruktywizmu po tradycyjne uj\u0119cia czy rozwi\u0105zania performatywne, stanowi jej bogactwo, a nie kategori\u0119 oceny. To zr\u00f3\u017cnicowanie porz\u0105dkuje emocje, otwiera przestrze\u0144 na osobisty nastr\u00f3j i pozwala widzowi na pog\u0142\u0119bienie refleksji. Dzie\u0142a sztuki, rozlokowane na powierzchni tworzonej przez green screen<\/em>, staj\u0105 si\u0119 niczym przedmioty porwane przez pow\u00f3d\u017a i unosz\u0105ce si\u0119 na jej powierzchni. Ta wizualna metafora ma g\u0142\u0119boki sens, w kt\u00f3rym prace nie tylko migocz\u0105 w uniwersum, ale tak\u017ce pe\u0142ni\u0105 funkcj\u0119 symbolicznych element\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci, a ich znaczenie wykracza poza optyczny wymiar. Zawieszone na pot\u0119\u017cnych \u0142a\u0144cuchach lub innych materia\u0142ach, niekt\u00f3re obiekty wydaj\u0105 si\u0119 szybowa\u0107 ponad strumieniem rzeki, wznosz\u0105c si\u0119 na tle p\u0142yn\u0105cej wody. W ten spos\u00f3b funkcjonuj\u0105 zar\u00f3wno jako wizualne, jak i jako konceptualne punkty odniesienia, b\u0119d\u0105ce \u015bwiadkami wsp\u00f3\u0142czesnych zjawisk politycznych, socjologicznych, poetyckich i muzycznych. Ich tre\u015b\u0107, osadzona g\u0142\u0119boko w wymiarze spo\u0142ecznym, wydaje si\u0119 nie poddawa\u0107 zmieniaj\u0105cym si\u0119 pr\u0105dom rzeki, lecz pozostaje ponad nimi, jest trwa\u0142ym punktem oporu wobec p\u0142ynnej, zmiennej natury wsp\u00f3\u0142czesnego \u015bwiata. UNAROMA<\/em> tworzy \u015brodowisko bezpo\u015bredniego dialogu mi\u0119dzy widzem a tw\u00f3rcami, przekszta\u0142caj\u0105c muzeum w \u017cyw\u0105 stref\u0119, w kt\u00f3rej dzie\u0142a sztuki nie tylko s\u0105 prezentowane, lecz staj\u0105 si\u0119 elementem nieustannego procesu tw\u00f3rczego. Jak w filmie, kt\u00f3ry \u0142\u0105czy momenty stagnacji z akcj\u0105, tak\u017ce to przedsi\u0119wzi\u0119cie \u017cyje w rytmie interakcji mi\u0119dzy artystami, widzami a miastem. Zorganizowana w trzech sekcjach: Set<\/em>, Live<\/em> i Off<\/em> jest przestrzeni\u0105, kt\u00f3ra \u0142\u0105czy sztuki wizualne, performans, muzyk\u0119, kino i interakcje z widzem, tworz\u0105c \u017cyw\u0105, t\u0119tni\u0105c\u0105 powie\u015b\u0107 o wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci.<\/p>\n Warto tu odwo\u0142a\u0107 si\u0119 do my\u015bli Germana Celanta, w\u0142oskiego kuratora i teoretyka sztuki, kt\u00f3ry wywar\u0142 ogromny wp\u0142yw na wsp\u00f3\u0142czesny dyskurs o sztuce. Jego s\u0142ynne stwierdzenie: \u201eNie ma artyst\u00f3w lepszych lub gorszych, tylko mniej lub bardziej zaj\u0119ci\u201d dla mnie idealnie wpisuje si\u0119 w ten przekaz. Germano Celant jeden z pierwszych dostrzeg\u0142 problematyk\u0119 komercjalizacji rynku sztuki, przekonywa\u0142, \u017ce prawdziwa warto\u015b\u0107 artysty nie wynika z chwilowej popularno\u015bci, lecz z intensywno\u015bci jego zaanga\u017cowania, pracy i poszukiwa\u0144. Dla niego istotne by\u0142o, aby artysta nieustannie bada\u0142, tworzy\u0142 i eksperymentowa\u0142, zamiast ograniczania si\u0119 do ulotnej s\u0142awy. Kuratorska idea Cristiany Perelli i Luki Lo Pinto jest ciekawym przyk\u0142adem takiego podej\u015bcia, poniewa\u017c anga\u017cuje ponad siedemdziesi\u0119ciu artyst\u00f3w z r\u00f3\u017cnych pokole\u0144 i dziedzin, prezentuj\u0105c sztuki zar\u00f3wno wizualne, jak i performatywne, muzyk\u0119 czy kino. Tak szeroka i zr\u00f3\u017cnicowana formu\u0142a pokazuje, \u017ce sztuka wsp\u00f3\u0142czesna to proces, kt\u00f3ry nie ko\u0144czy si\u0119 na jednym dziele, ale trwa dzi\u0119ki ci\u0105g\u0142ym interakcjom i wymianie. To projekt, kt\u00f3ry nie zna hierarchii, bo w ka\u017cdej z trzech sekcji (Set, Live, Off<\/em>) arty\u015bci wnosz\u0105 swoj\u0105 indywidualn\u0105 perspektyw\u0119, wsp\u00f3\u0142tworz\u0105c zbiorowy obraz wsp\u00f3\u0142czesnej rzeczywisto\u015bci. Ten pokaz nie przedstawia jednej zamkni\u0119tej historii, lecz tworzy otwart\u0105, zmieniaj\u0105c\u0105 si\u0119 struktur\u0119, w kt\u00f3rej liczy si\u0119 proces, interakcje i wsp\u00f3\u0142praca. Przybli\u017caj\u0105c sztuk\u0119 do widza, ekspozycja jednocze\u015bnie ujawnia granice mi\u0119dzy tw\u00f3rcami a odbiorcami, zach\u0119caj\u0105c do jej przekraczania i refleksji nad wsp\u00f3lnym zaanga\u017cowaniem w proces artystyczny.<\/p>\n Sekcja Set, skupiaj\u0105ca czterdziestu artyst\u00f3w i znajduj\u0105ca si\u0119 na parterze, to segment wystawy, w kt\u00f3rej dzie\u0142a sztuki nast\u0119puj\u0105 po sobie jak filmowe uj\u0119cia, niczym kadry realizowane na rzymskich planach zdj\u0119ciowych, w mie\u015bcie Cinecitt\u00e0, od dekad opowiadaj\u0105cym swoje historie obrazem. Live, usytuowane na pierwszym pi\u0119trze, to sala, w kt\u00f3rej green screen staje si\u0119 \u017cywym organizmem: koncerty, performanse, wyk\u0142ady i warsztaty anga\u017cuj\u0105 widza do aktywnego uczestnictwa. Wreszcie Off, rozprzestrzeniaj\u0105ca si\u0119 po ca\u0142ym Rzymie, wychodzi poza horyzont muzeum, w\u0142\u0105czaj\u0105c niezale\u017cne miejsca, co daje wystawie dodatkow\u0105 dynamik\u0119 i refleksj\u0119 nad rol\u0105 sztuki w sferze publicznej.<\/p>\n UNAROMA<\/em>, odwo\u0142uj\u0105c si\u0119 do kluczowej my\u015bli Celanta o warto\u015bci artysty, jest wydarzeniem, kt\u00f3re jednocze\u015bnie stanowi otwarty manifest wsp\u00f3\u0142czesnej sztuki rozumianej jako \u017cywy i dynamiczny proces dost\u0119pny dla ka\u017cdego. To obszar wsp\u00f3\u0142tworzenia, wymiany i eksperymentu, w kt\u00f3rej sztuka staje si\u0119 integraln\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 miasta, jego pulsuj\u0105cych rytm\u00f3w i codziennych narracji.<\/p>\n Tekst: Jan Kozaczuk<\/p>\n Zdj\u0119cia: dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci MACRO<\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}”][et_pb_row use_custom_gutter=”on” gutter_width=”2″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px|||||” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_gallery gallery_ids=”7064,7065,7066,7067,7068″ posts_number=”40″ show_title_and_caption=”off” show_pagination=”off” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” custom_margin=”||20px|||” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wernisa\u017c wystawy UNAROMA oficjalnie odby\u0142 si\u0119 wieczorem 11 grudnia 2025 roku w MACRO \u2013 Museo d\u2019Arte Contemporanea di Roma. W aran\u017cacji wystawy kuratorzy Cristiana Perella (obecna dyrektorka muzeum) i Luca Lo Pinto si\u0119gaj\u0105 po znan\u0105 technik\u0119 filmow\u0105 green screen: zielone t\u0142o w kolorze islam verde, przygotowane przez studio Parasite 2.0 i umocowane do pod\u0142ogi, kt\u00f3re […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":7067,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[10],"tags":[],"class_list":["post-7061","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-teksty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7061","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7061"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7061\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7071,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7061\/revisions\/7071"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/7067"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7061"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7061"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7061"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}