[et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”4px|||||” global_colors_info=”{}”][et_pb_row _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” custom_padding=”||0px|||” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Nie bez powodu si\u0119 s\u0105dzi, \u017ce arty\u015bci swoj\u0105 tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 pe\u0142ni\u0105 funkcj\u0119 \u201eczu\u0142ych\u201d barometr\u00f3w nastroj\u00f3w spo\u0142ecznych. Wystawa Marco Angeliniego \u2013 w\u0142oskiego wielomedialnego tw\u00f3rcy\u2013 eksponowana w Muzeum Wsp\u00f3\u0142czesnym Wroc\u0142aw (\u201ebunkrze sztuki\u201d) potwierdza t\u0119 konstatacj\u0119. Sugeruje to ju\u017c zbyt naukowo brzmi\u0105cy tytu\u0142 wystawy: Sztuka. Energia. Zr\u00f3wnowa\u017cony rozw\u00f3j<\/em>. Tw\u00f3rca ten jednak, notabene<\/em> legitymuj\u0105cy si\u0119 \u2013 obok wybitnego do\u015bwiadczenia artystycznego \u2013 r\u00f3wnie\u017c wykszta\u0142ceniem socjologicznym, nie zamierza\u0142 dawa\u0107 widzom lekcji ekonomii czy taktyki gospodarczej. Jego intencj\u0105, czyteln\u0105 w tre\u015bci ca\u0142ej ekspozycji, by\u0142a raczej troska o stan wsp\u00f3\u0142czesnej ludzkiej \u015bwiadomo\u015bci, odnosz\u0105cej si\u0119 do natury (przyrody) i do kulturowych uwarunkowa\u0144 naszego zapo\u015bredniczonego przez technologi\u0119 stosunku do rzeczywisto\u015bci, a wi\u0119c wyra\u017canej powszechnie presji post\u0119pu i konsumpcjonizmu. W tym celu artysta pos\u0142u\u017cy\u0142 si\u0119 w swoich pracach \u2013 od malarstwa przez obiekty po projekcje filmowe \u2013 argumentacj\u0105 tyle\u017c przekonuj\u0105c\u0105 wizualnie, co wyra\u017anie poetyck\u0105 w tre\u015bci, a wyra\u017caj\u0105c\u0105 jego pog\u0142\u0119bion\u0105 specyficznym do\u015bwiadczeniem natury figur\u0105 metafory.<\/p>\n W czym ta metaforyczno\u015b\u0107 jego prac si\u0119 objawia? Ot\u00f3\u017c Marco Angelini wyszed\u0142 w swojej koncepcji artystycznej od symboliki serca i jego wewn\u0119trznej energii, odniesionej do konkretu technicznego, jakim s\u0105 artefakty wsp\u00f3\u0142czesnej praktyki uzyskiwania energii za pomoc\u0105 ogniw fotowoltaicznych. Tym samym niejako uto\u017csami\u0142 on, w aspekcie energetycznym, zamiar afirmacji natury z jej \u201educhowym\u201d przes\u0142aniem oraz z w\u0142\u0105czon\u0105 w t\u0119 naturalno\u015b\u0107 technologi\u0105 (to st\u0105d ten apel o zr\u00f3wnowa\u017cony rozw\u00f3j?).<\/p>\n Koncepcj\u0119 t\u0119 \u2013 afirmacji naturalno\u015bci \u2013 zawdzi\u0119cza autor niew\u0105tpliwie fascynacji kultur\u0105 Japonii, gdzie swego czasu przebywa\u0142 poznawczo. Bo w\u0142a\u015bnie taki pog\u0142\u0119biony spos\u00f3b do\u015bwiadczania natury wypracowali Japo\u0144czycy. Wynika\u0142 on z ci\u0105g\u0142ego l\u0119ku (i pr\u00f3b jego oswojenia) wobec dziko\u015bci natury, wobec jej nieprzewidywalnych nast\u0119pstw , a przy tym jej niejako \u201eoboj\u0119tno\u015bci\u201d wobec \u017cycia i los\u00f3w ludzi. Takie odczucie zrodzi\u0142o rodzaj kultu mistycznego, to tak zwany szintoizm (shinto<\/em>). Wyra\u017ca\u0142o si\u0119 to lokowaniem w naturalnych elementach krajobrazu i zjawiskach jakby ich dusz (kami<\/em>). Swoje kami<\/em> mia\u0142yby zatem drzewa, kamienie, jeziora, g\u00f3ry, a nawet wiatry czy deszcze. Tak wi\u0119c ca\u0142a przyroda jest duchowa, jest boska. Duchy te s\u0105 \u017ar\u00f3d\u0142em \u017cycia i dlatego nale\u017cy si\u0119 im nasza uwa\u017cno\u015b\u0107. Chrze\u015bcija\u0144stwo to odmieni\u0142o, nakazuj\u0105c ludziom (w Biblii), aby ziemi\u0119 i jej natur\u0119 ujarzmiali, czynili sobie poddan\u0105. Presja zmian i wynalazczo\u015bci znalaz\u0142a swoje ukoronowanie w XVIII wieku, w ramach rewolucji przemys\u0142owej. Dopiero romantyzm wni\u00f3s\u0142 w tej mierze pewne koj\u0105ce w\u0105tki (wyra\u017cane w sztuce i literaturze). Tendencje post\u0119powe kontynuowa\u0142y modernizm i coraz bardziej agresywna wsp\u00f3\u0142czesno\u015b\u0107. Tak wi\u0119c \u2013 co warto podkre\u015bli\u0107 \u2013 Marco Angelini \u0142\u0105czy w swojej tw\u00f3rczo\u015bci fascynacje wschodnim mistycyzmem z zachodni\u0105 wytw\u00f3rcz\u0105 zr\u0119czno\u015bci\u0105 oraz z chrze\u015bcija\u0144skim podej\u015bciem do natury. Cho\u0107 apeluje przy tym o zastanowienie, w\u0142a\u015bnie o t\u0119 uwa\u017cno\u015b\u0107…<\/p>\n W warstwie formalnej jego ekspozycja, przygotowana wraz z kuratorem Janem Kozaczukiem z niezwyk\u0142\u0105 staranno\u015bci\u0105 informacyjn\u0105 i strukturaln\u0105, jest w istocie wzorcowo postmodernistyczna. Przejawia si\u0119 to w doborze zr\u00f3\u017cnicowanych \u015brodk\u00f3w ekspresji artystycznej: od konwencjonalnych obraz\u00f3w malarskich (zwykle utrzymanych w stylistyce abstrakcyjnych figur geometrycznych lub realizowanych w technice action painting<\/em> po obiekty gotowe, budowane ze zu\u017cytych \u017car\u00f3wek i \u015bwietl\u00f3wek oraz specjalnie wytwarzane produkty \u2013 modele serca w technice 3D \u2013 i projekcje wideo. Ta r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 \u015brodk\u00f3w wyrazowych ma s\u0142u\u017cy\u0107 podkre\u015bleniu rangi problemu, do kt\u00f3rego w swojej tre\u015bci odnosi si\u0119 ca\u0142a ekspozycja. Autor pragnie bowiem zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na taki stan rzeczywisto\u015bci, w kt\u00f3rym dotychczasowe \u017ar\u00f3d\u0142a energii ulegaj\u0105 zu\u017cyciu, mog\u0105 wi\u0119c pe\u0142ni\u0107 tylko funkcj\u0119 wt\u00f3rnego tworzywa sztuki, a jednocze\u015bnie pragnie on podkre\u015bli\u0107 rang\u0119 naszego naturalnego \u017ar\u00f3d\u0142a energii \u2013 tej p\u0142yn\u0105cej z naszego serca. Cho\u0107 tak\u017ce podkre\u015bla rol\u0119 energii uzyskiwanej z naturalnego \u017ar\u00f3d\u0142a \u2013 s\u0142o\u0144ca. U\u017cycie przez autora fragment\u00f3w fotowoltaicznych ogniw w obrazach te intencje potwierdza. \u015awiadczy to zar\u00f3wno o jego zdolno\u015bci dostrzegania obszar\u00f3w u\u017cyteczno\u015bci spo\u0142ecznej, jak i o jego nadwra\u017cliwo\u015bci i empatii wobec natury. St\u0105d poetyka prac artysty, w kt\u00f3rych metafora \u015bwiat\u0142a dotyczy energii serca i piramid (plastikowe modele) oraz \u015brodk\u00f3w technicznych. To niejako uwzgl\u0119dnienie przej\u015bcia od homo faber<\/em> do homo mollis<\/em>.<\/p>\n Sztuka daje nam bowiem ,dzi\u0119ki swojej specyfice, wyra\u017ane \u201eo\u015bwietlenie\u201d sensu naszej obecno\u015bci w \u015bwiecie, pokazuje, co w nim jest pierwsze \u2013 gdzie bije \u017ar\u00f3d\u0142o prawdy bliskie osobie tw\u00f3rcy, jego czuciu i wierze. Z tym \u0142\u0105czy si\u0119 w\u0142a\u015bnie metafora serca. Marco Angelini w\u0142\u0105czy\u0142 w swoje usi\u0142owania ponadto \u201eszkie\u0142ko i oko\u201d \u2013 czyli nauk\u0119 i technik\u0119 z jej instrumentarium, aby podkre\u015bli\u0107, jak wa\u017cne s\u0105 wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie zwi\u0105zki i zale\u017cno\u015bci mi\u0119dzy kultur\u0105 duchow\u0105 a zdolno\u015bciami ukszta\u0142towanymi przez cywilizacj\u0119. Specyfika homo faber<\/em> zatem powinna \u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 z natur\u0105 homo mollis<\/em> \u2013 techniczna sprawno\u015b\u0107 i umiej\u0119tno\u015b\u0107 wytwarzania powinny uwzgl\u0119dnia\u0107, \u017ce cz\u0142owiek potrzebuje wra\u017cliwo\u015bci, empatii i szacunku wobec otoczenia. To nurt ekologiczny, sk\u0142aniaj\u0105cy si\u0119 ku afirmacji natury i odpowiedzialnemu rozwojowi cz\u0142owieka. W tym duchu mo\u017ce kszta\u0142towa\u0107 si\u0119 \u015bwiadomo\u015b\u0107 zr\u00f3wnowa\u017conego post\u0119pu.<\/p>\n Warto przyjrze\u0107 si\u0119 tej ekspozycji \u2013 pomieszczonej w p\u00f3\u0142mrocznych salkach \u201ebunkra sztuki\u201d \u2013 roz\u015bwietlaj\u0105cej t\u0119 przestrze\u0144 \u015bwietlnymi aluzjami oraz \u201epromieniowaniem\u201d tre\u015bci, tyle\u017c metaforycznych, co i konkretnych, bo epatuj\u0105cej u\u017cytymi materia\u0142ami i wytworzonymi obiektami. Wystawa ta wymusza spor\u0105 odbiorcz\u0105 uwa\u017cno\u015b\u0107, ale przez to daje tak\u017ce satysfakcj\u0119 odczytywania intencji artysty i pod\u0105\u017cania jego tropami, a mo\u017ce tak\u017ce w\u0142asnymi \u015bcie\u017ckami i refleksj\u0105 nad kondycj\u0105 naszego \u015bwiata.<\/p>\n Tekst: Andrzej Saj [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}”][et_pb_row use_custom_gutter=”on” gutter_width=”2″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px|||||” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_gallery gallery_ids=”7791,7792,7793,7794,7795,7796,7797,7798″ posts_number=”40″ show_title_and_caption=”off” show_pagination=”off” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” custom_margin=”||20px|||” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Nie bez powodu si\u0119 s\u0105dzi, \u017ce arty\u015bci swoj\u0105 tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 pe\u0142ni\u0105 funkcj\u0119 \u201eczu\u0142ych\u201d barometr\u00f3w nastroj\u00f3w spo\u0142ecznych. Wystawa Marco Angeliniego \u2013 w\u0142oskiego wielomedialnego tw\u00f3rcy\u2013 eksponowana w Muzeum Wsp\u00f3\u0142czesnym Wroc\u0142aw (\u201ebunkrze sztuki\u201d) potwierdza t\u0119 konstatacj\u0119. Sugeruje to ju\u017c zbyt naukowo brzmi\u0105cy tytu\u0142 wystawy: Sztuka. Energia. Zr\u00f3wnowa\u017cony rozw\u00f3j. Tw\u00f3rca ten jednak, notabene legitymuj\u0105cy si\u0119 \u2013 obok wybitnego do\u015bwiadczenia artystycznego […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":7797,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[10],"tags":[],"class_list":["post-7788","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-teksty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7788","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7788"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7788\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7804,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7788\/revisions\/7804"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/7797"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7788"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7788"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7788"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
Zdj\u0119cia: materia\u0142y Muzeum Wsp\u00f3\u0142czesne Wroc\u0142aw<\/p>\n