{"id":7838,"date":"2026-06-02T14:35:20","date_gmt":"2026-06-02T14:35:20","guid":{"rendered":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/?p=7838"},"modified":"2026-06-02T14:35:21","modified_gmt":"2026-06-02T14:35:21","slug":"7838","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/2026\/06\/02\/7838\/","title":{"rendered":"Tylko cia\u0142o nie k\u0142amie | Barbara Redli\u0144ska"},"content":{"rendered":"<p>[et_pb_section fb_built=&#8221;1&#8243; _builder_version=&#8221;4.16.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;4px|||||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_row _builder_version=&#8221;4.16&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;0px||0px|||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_column type=&#8221;4_4&#8243; _builder_version=&#8221;4.16&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_text _builder_version=&#8221;4.27.6&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;||0px|||&#8221; hover_enabled=&#8221;0&#8243; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221; sticky_enabled=&#8221;0&#8243;]<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Barbary Redli\u0144skiej koncentruje si\u0119 wok\u00f3\u0142 cia\u0142a jako no\u015bnika emocji, pami\u0119ci i do\u015bwiadczenia. Nie s\u0105 to jednak przedstawienia realistyczne ani klasyczne studia aktu. Artystk\u0119 interesuje przede wszystkim napi\u0119cie pomi\u0119dzy form\u0105 a prze\u017cyciem \u2014 moment, gdy cia\u0142o staje si\u0119 materi\u0105 nosz\u0105c\u0105 odciski stan\u00f3w psychicznych, relacji i emocji.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Anatomia zostaje \u015bwiadomie uproszczona, miejscami niemal rozmyta. Dos\u0142owno\u015b\u0107 ust\u0119puje atmosferze obrazu. Cia\u0142o ujawnia to, czego nie potrafi\u0105 wyrazi\u0107 s\u0142owa \u2014 napi\u0119cie ramion, uk\u0142ad d\u0142oni, spos\u00f3b zamkni\u0119cia sylwetki staj\u0105 si\u0119 form\u0105 komunikatu. Szczeg\u00f3lnie znacz\u0105cy pozostaje brak twarzy. Artystka rezygnuje z indywidualnych rys\u00f3w, pozostawiaj\u0105c przestrze\u0144 dla do\u015bwiadczenia bardziej uniwersalnego. Twarz mog\u0142aby narzuca\u0107 interpretacj\u0119; anonimowo\u015b\u0107 pozwala emocjom wybrzmie\u0107 silniej.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Nago\u015b\u0107 nie pe\u0142ni tu funkcji dekoracyjnej ani prowokacyjnej. Staje si\u0119 naturalnym j\u0119zykiem przekazu. Gest zast\u0119puje s\u0142owo, a linia zast\u0119puje opowie\u015b\u0107. Prace Barbary Redli\u0144skiej nie buduj\u0105 narracji w spos\u00f3b dos\u0142owny. Operuj\u0105 niedopowiedzeniem, fragmentem i \u015bladem emocji, kt\u00f3re pozostaj\u0105 w cz\u0142owieku niezale\u017cnie od tego, czy zosta\u0142y wypowiedziane.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Tw\u00f3rczo\u015b\u0107 artystki rozwija si\u0119 pomi\u0119dzy dwoma wa\u017cnymi cyklami \u2014 Przytulenia oraz Westchnienia. Oba odnosz\u0105 si\u0119 do do\u015bwiadcze\u0144 wewn\u0119trznych, jednak ka\u017cdy prowadzi widza w odmienn\u0105 przestrze\u0144 znacze\u0144.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Bez wzgl\u0119du na to, czy obrazy dotycz\u0105 indywidualnego do\u015bwiadczenia kobiety, czy relacji pomi\u0119dzy dwojgiem ludzi, kobieca sylwetka pozostaje wyra\u017anie okre\u015blona. Nie jest to jednak obraz kobiety podporz\u0105dkowanej estetyzacji czy spo\u0142ecznej roli. Redli\u0144ska pokazuje kobiet\u0119 pozbawion\u0105 maski i kreacji \u2014 obecn\u0105, autentyczn\u0105, istniej\u0105c\u0105 poza mod\u0105, ideologi\u0105 i wizerunkowym gestem. Jej kobieco\u015b\u0107 nie ma charakteru dekoracyjnego; jest egzystencjalna. To kobieta wra\u017cliwa, lecz nie s\u0142aba, silna, lecz pozbawiona agresji. Artystka nie idealizuje cia\u0142a ani nie podporz\u0105dkowuje go estetycznemu perfekcjonizmowi. Interesuje j\u0105 prawda emocjonalna \u2014 moment, w kt\u00f3rym cia\u0142o staje si\u0119 \u015bwiadectwem prze\u017cycia.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Cykl <em>Westchnienia<\/em> koncentruje si\u0119 wok\u00f3\u0142 samotno\u015bci, introspekcji i wewn\u0119trznego wyciszenia. Kobiece sylwetki pozostaj\u0105 zamkni\u0119te w sobie, pogr\u0105\u017cone w refleksji, zawieszone pomi\u0119dzy obecno\u015bci\u0105 a znikaniem. Nie ma tu jednoznacznych historii ani narracyjno\u015bci. Obrazy funkcjonuj\u0105 raczej jako zapis stan\u00f3w psychicznych \u2014 subtelnych, trudnych do nazwania moment\u00f3w kobiecego do\u015bwiadczenia.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Z kolei <em>Przytulenia<\/em> po\u015bwi\u0119cone s\u0105 relacji pomi\u0119dzy kobiet\u0105 i m\u0119\u017cczyzn\u0105. Blisko\u015b\u0107 nie zostaje ukazana jako romantyczny gest, lecz jako jedna z najbardziej podstawowych ludzkich potrzeb. Postacie stapiaj\u0105 si\u0119 ze sob\u0105, trac\u0105c wyra\u017ane granice, jakby odczuwanie by\u0142o wa\u017cniejsze od indywidualno\u015bci. Przytulenie staje si\u0119 pr\u00f3b\u0105 zatrzymania drugiego cz\u0142owieka \u2014 chwilowym do\u015bwiadczeniem bezpiecze\u0144stwa, czu\u0142o\u015bci i wsp\u00f3lnej obecno\u015bci.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Istotn\u0105 rol\u0119 w tej tw\u00f3rczo\u015bci odgrywa r\u00f3wnie\u017c kolor. W pocz\u0105tkowych realizacjach pojawiaj\u0105 si\u0119 intensywne oran\u017ce, czerwienie, fiolety i b\u0142\u0119kity, buduj\u0105ce emocjonaln\u0105 temperatur\u0119 obraz\u00f3w. Z czasem kompozycje staj\u0105 si\u0119 coraz bardziej oszcz\u0119dne, uproszczone i wyciszone. Coraz mniej koloru, coraz mniej poci\u0105gni\u0119\u0107 \u2013 razem z Barbar\u0105 wygasa\u0142a paleta barw\u2026<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Tekst i zdj\u0119cia: materia\u0142y organizatora<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong>Tylko cia\u0142o nie k\u0142amie | Barbara Redli\u0144ska<\/strong><br \/><strong>Kuratorka: El\u017cbieta Gibulska<\/strong><br \/><strong>10.06-15.07.2026<\/strong><br \/><strong>Galeria TEST, Warszawa<\/strong><\/p>\n<p>[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=&#8221;1&#8243; _builder_version=&#8221;4.16.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;0px||0px|||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_row use_custom_gutter=&#8221;on&#8221; gutter_width=&#8221;2&#8243; _builder_version=&#8221;4.16.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_padding=&#8221;0px|||||&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_column type=&#8221;4_4&#8243; _builder_version=&#8221;4.16.0&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221;][et_pb_gallery gallery_ids=&#8221;7842,7841,7843,7845&#8243; posts_number=&#8221;40&#8243; show_title_and_caption=&#8221;off&#8221; show_pagination=&#8221;off&#8221; _builder_version=&#8221;4.27.6&#8243; _module_preset=&#8221;default&#8221; custom_margin=&#8221;||20px|||&#8221; hover_enabled=&#8221;0&#8243; global_colors_info=&#8221;{}&#8221; theme_builder_area=&#8221;post_content&#8221; sticky_enabled=&#8221;0&#8243;][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Barbary Redli\u0144skiej koncentruje si\u0119 wok\u00f3\u0142 cia\u0142a jako no\u015bnika emocji, pami\u0119ci i do\u015bwiadczenia. Nie s\u0105 to jednak przedstawienia realistyczne ani klasyczne studia aktu. Artystk\u0119 interesuje przede wszystkim napi\u0119cie pomi\u0119dzy form\u0105 a prze\u017cyciem \u2014 moment, gdy cia\u0142o staje si\u0119 materi\u0105 nosz\u0105c\u0105 odciski stan\u00f3w psychicznych, relacji i emocji. Anatomia zostaje \u015bwiadomie uproszczona, miejscami niemal rozmyta. Dos\u0142owno\u015b\u0107 ust\u0119puje [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":7848,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"class_list":["post-7838","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-polecane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7838","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7838"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7838\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7851,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7838\/revisions\/7851"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/7848"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7838"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7838"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7838"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}