[et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”4px|||||” global_colors_info=”{}”][et_pb_row _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.7″ _module_preset=”default” custom_padding=”||0px|||” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″]<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Andrzej Banachowicz nale\u017cy do grona najwa\u017cniejszych polskich artyst\u00f3w zwi\u0105zanych z tkanin\u0105 unikatow\u0105. Jednak od dawna jego sztuka nie mie\u015bci si\u0119 w tym jednym, prostym okre\u015bleniu. Tkanina pozostaje dla niego wa\u017cnym punktem odniesienia, inspiracj\u0105 do dalszych dzia\u0142a\u0144. Jest raczej miejscem, z kt\u00f3rego wychodzi my\u015blenie o obrazie, przestrzeni, materii i obecno\u015bci cz\u0142owieka.<\/p>\n
Tytu\u0142 wystawy w Galerii Test: To, co pozostaje dobrze otwiera ten obszar tw\u00f3rczo\u015bci. Mo\u017cna go odczyta\u0107 jako pytanie o \u015blad, pami\u0119\u0107 i reszt\u0119 do\u015bwiadczenia, kt\u00f3re nie znikaj\u0105 mimo up\u0142ywu czasu. W pracach Banachowicza znaczenie cz\u0119sto rodzi si\u0119 w\u0142a\u015bnie z tego, co zwykle jest niezauwa\u017cane: z faktury, ci\u0119\u017caru, fragmentu, powracaj\u0105cego motywu, z napi\u0119cia obecnego w materii dzie\u0142a. Szczeg\u00f3lnie wyra\u017anie wida\u0107 to w monumentalnej instalacji tkackiej Ecco Signum z 2015 roku, w kt\u00f3rej splot sizalu, we\u0142ny, lnu, bawe\u0142ny i wiskozy staje si\u0119 nie tylko konstrukcj\u0105 materialn\u0105, lecz tak\u017ce no\u015bnikiem znak\u00f3w, \u015blad\u00f3w i pami\u0119ci.<\/p>\n
Artysta porusza si\u0119 mi\u0119dzy tkanin\u0105, instalacj\u0105, obiektem przestrzennym i fotografi\u0105. Zmienia \u015brodki, ale wraca do pyta\u0144, kt\u00f3re od lat organizuj\u0105 jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107. Co zostaje po prze\u017cyciu? Jak obraz mo\u017ce m\u00f3wi\u0107 o czasie? Jak forma mo\u017ce przechowa\u0107 emocje, wspomnienia i napi\u0119cia, kt\u00f3rych nie da si\u0119 \u0142atwo nazwa\u0107? Jak sztuka mo\u017ce pokaza\u0107 to, czego nie umiemy w prosty spos\u00f3b zwerbalizowa\u0107? Banachowicz nie odpowiada na te pytania wprost. Raczej zostawia je w strukturze pracy, w rytmie powt\u00f3rze\u0144, w relacji mi\u0119dzy powierzchni\u0105 a ukrytym znaczeniem.<\/p>\n
W centrum tej tw\u00f3rczo\u015bci jest cz\u0142owiek. Czasem widoczny, cz\u0119\u015bciej obecny po\u015brednio: jako znak, cie\u0144, wspomnienie albo \u015blad obecno\u015bci. Prace Banachowicza nie dzia\u0142aj\u0105 przez natychmiastowe wra\u017cenie. S\u0105 spokojne i oszcz\u0119dne. Nie zatrzymuj\u0105 widza spektakularnym efektem, ale raczej zapraszaj\u0105 do uwa\u017cnego patrzenia. Ich sens odkrywa si\u0119 powoli, w kontakcie z detalem, gestem, powierzchni\u0105 i powt\u00f3rzeniem. Nie prowadz\u0105 widza za r\u0119k\u0119. Tworz\u0105 przestrze\u0144, w kt\u00f3rej mo\u017cna si\u0119 zatrzyma\u0107 i pozwoli\u0107, by obraz dzia\u0142a\u0142 na odbiorc\u0119.<\/p>\n
Wa\u017cnym w\u0105tkiem w praktyce artysty jest powracanie do wcze\u015bniejszych realizacji. Andrzej Banachowicz fotografuje wybrane fragmenty swoich dawnych tkanin i instalacji, przetwarza je cyfrowo, a nast\u0119pnie przenosi na aluminium w formie wydruk\u00f3w. Ten gest nie jest prostym powt\u00f3rzeniem. Dawne prace zostaj\u0105 uruchomione na nowo. Zmienia si\u0119 ich skala, \u015bwiat\u0142o, materialno\u015b\u0107 i spos\u00f3b oddzia\u0142ywania.<\/p>\n
W tym sensie artysta traktuje w\u0142asny dorobek jak \u017cywe archiwum. Wraca do niego, by zobaczy\u0107, co jeszcze mo\u017ce z niego wynikn\u0105\u0107. Interesuje go moment przej\u015bcia: mi\u0119dzy tkanin\u0105 a obrazem, mi\u0119dzy obiektem a fotografi\u0105, mi\u0119dzy materialnym fragmentem a now\u0105 form\u0105 wizualn\u0105. To, co kiedy\u015b by\u0142o cz\u0119\u015bci\u0105 splotu, staje si\u0119 obrazem. To, co mia\u0142o ci\u0119\u017car materii, zyskuje \u015bwietlisto\u015b\u0107 i dystans.<\/p>\n
Tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Andrzeja Banachowicza wyrasta z do\u015bwiadczenia pracy z materia\u0142em, z wyczucia konstrukcji i z my\u015blenia przestrzennego. Jednocze\u015bnie tw\u00f3rca nie pozwala, by medium go ogranicza\u0142o. Przekracza granice tkaniny, ale si\u0119 od niej nie odcina. Przeciwnie, w\u0142a\u015bnie z jej w\u0142a\u015bciwo\u015bci \u2013 ze splotu, faktury, mi\u0119kko\u015bci i pami\u0119ci materia\u0142u \u2013 wyprowadza kolejne rozwi\u0105zania.<\/p>\n
To, co pozostaje mo\u017cna wi\u0119c czyta\u0107 jako wystaw\u0119 o pami\u0119ci, przemianie i powrocie. O tym, co trwa w obrazie, w materii, w ge\u015bcie artysty. Ale tak\u017ce o tym, co zostaje w nas po spotkaniu z dzie\u0142em. Dlatego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Banachowicza jest wa\u017cna nie tylko dla historii polskiej tkaniny artystycznej. To r\u00f3wnie\u017c istotny g\u0142os w sztuce wsp\u00f3\u0142czesnej \u2013 tam, gdzie medium staje si\u0119 sposobem m\u00f3wienia o czasie, pami\u0119ci i o tym, co nie znika mimo przemijania.<\/p>\n
Tekst: Anna Hlebowicz<\/p>\n
<\/p>\n
Andrzej Banachowicz<\/strong> (ur. 1952 w Nowej Soli) \u2014 artysta, profesor doktor habilitowany, od 1980 roku zwi\u0105zany z Uniwersytetem Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu, gdzie prowadzi\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 dydaktyczn\u0105 i pe\u0142ni\u0142 liczne funkcje akademickie, w tym kierownika pracowni oraz prorektora. W latach 1973\u20131978 studiowa\u0142 w Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu, uzyskuj\u0105c dyplomy z wyr\u00f3\u017cnieniem w pracowniach prof. Jana Berdyszaka i prof. Witolda Gyurkovicha. Jego zainteresowania obejmuj\u0105 tkanin\u0119 artystyczn\u0105, instalacje i obiekty przestrzenne. Od kilku lat tworzy r\u00f3wnie\u017c wykorzystuj\u0105ce przetworzone fragmenty wcze\u015bniejszych realizacji obrazy fotograficzne drukowane na metalu. W 2019 roku zosta\u0142 odznaczony Z\u0142otym Medalem \u201eZas\u0142u\u017cony Kulturze Gloria Artis\u201d.<\/p>\n Zdj\u0119cia: materia\u0142y organizatora<\/p>\n <\/p>\n Andrzej Banachowicz<\/strong> [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}”][et_pb_row use_custom_gutter=”on” gutter_width=”2″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px|||||” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_gallery gallery_ids=”8078,8079,8080,8081″ posts_number=”40″ show_title_and_caption=”off” show_pagination=”off” _builder_version=”4.27.7″ _module_preset=”default” custom_margin=”||20px|||” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u201e[\u2026] kiedy przypadek staje si\u0119 czego\u015b pocz\u0105tkiem, zaczyna by\u0107 znakiem. Czego? Kiedy si\u0119 zdarza, zwykle jeszcze nie wiemy, potem bagatelizujemy i najcz\u0119\u015bciej zapominamy. Do czasu. \u00bbNie ma przypadk\u00f3w, s\u0105 znaki\u00ab. To inny, r\u00f3wnie powszechny pogl\u0105d. Aby zorientowa\u0107 si\u0119, czy ten jest prawdziwy, trzeba nieco g\u0142\u0119biej wejrze\u0107 w swoje \u017cycie, co\u015b zrozumie\u0107, co\u015b oceni\u0107\u201d.Norbert Zawisza, Wsp\u00f3\u0142czesna […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":8078,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"class_list":["post-8075","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-polecane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8075","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8075"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8075\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8094,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8075\/revisions\/8094"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8078"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8075"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8075"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8075"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
To, co pozostaje<\/strong>
29.07-26.08.2026<\/strong>
Kuratorka: Anna Hlebowicz<\/strong>
Galeria TEST, Warszawa<\/strong><\/p>\n<\/div>\n