[et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_row _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_text _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content” sticky_enabled=”0″]<\/p>\n
Anna Sobol-Wejman i Stanis\u0142aw Wejman nale\u017c\u0105 do grona wybitnych polskich grafik\u00f3w, pokolenia debiutuj\u0105cego na prze\u0142omie lat 60. i 70. XX wieku, pokolenia prze\u0142omu wtopionego jeszcze w krakowsk\u0105 metafor\u0119, ale poszukuj\u0105cego w\u0142asnej drogi tw\u00f3rczej. Dla obojga artyst\u00f3w odkrywanie zindywidualizowanych graficznych koncepcji w warstwie formalno-stylistycznej, tematycznej i warsztatowej by\u0142o procesem, kt\u00f3rego efekty ujawnia ekspozycja. Arty\u015bci studiowali na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pi\u0119knych w Krakowie, Anna w pracowniach profesor\u00f3w W\u0142odzimierza Kunza i Mieczys\u0142awa Wejmana, Stanis\u0142aw pocz\u0105tkowo malarstwo w pracowni prof. Hanny Rudzkiej-Cybisowej, a nast\u0119pnie grafik\u0119 w pracowni swojego ojca Mieczys\u0142awa Wejmana. Poznali si\u0119 jednak w Pracowni Malarstwa prof. Jana \u015awiderskiego; w 1972 roku zostali ma\u0142\u017ce\u0144stwem.<\/p>\n
Na tw\u00f3rczo\u015b\u0107 obojga m\u0142odych grafik\u00f3w niew\u0105tpliwie oddzia\u0142ywa\u0142a osobowo\u015b\u0107 Mieczys\u0142awa Wejmana \u2013 znakomitego grafika, autora cyklu Rowerzysta, przez krytyk\u00f3w uwa\u017canego za dzie\u0142o, kt\u00f3re zapocz\u0105tkowa\u0142o nurt grafiki metaforycznej, wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cy krakowsk\u0105 szko\u0142\u0119 grafiki. Stanis\u0142aw Wejman pozosta\u0142 na macierzystej uczelni (1968-2015), gdzie prowadzi\u0142 Pracowni\u0119 Miedziorytu, w kt\u00f3rej wykszta\u0142ci\u0142 grono znakomitych uczni\u00f3w, kontynuator\u00f3w najlepszych tradycji krakowskiej grafiki.<\/p>\n
Ponad pi\u0119\u0107dziesi\u0119cioletnia obecno\u015b\u0107 artyst\u00f3w w polskiej i \u015bwiatowej grafice oraz bogaty dorobek artystyczny pozwalaj\u0105 na wyodr\u0119bnienie i zasygnalizowanie najistotniejszych zjawisk, punkt\u00f3w prze\u0142omowych w ich tw\u00f3rczo\u015bci. Oboje arty\u015bci w swojej tw\u00f3rczo\u015bci preferuj\u0105 techniki wkl\u0119s\u0142odruku, g\u0142\u00f3wnie akwafort\u0119 i akwatint\u0119, do tych w\u0142a\u015bnie technik zaw\u0119\u017cona zosta\u0142a ekspozycja. W obr\u0119bie klasycznej techniki arty\u015bci osi\u0105gn\u0119li mistrzostwo warsztatowe, wnosz\u0105c indywidualne rozwi\u0105zania, np. w zakresie stosowania wymiennej matrycy, przy czym proces ten przybiera inny charakter w pracach obojga grafik\u00f3w.\u00a0<\/p>\n
Ekspozycja skonstruowana zosta\u0142a na zasadzie tw\u00f3rczego dialogu artyst\u00f3w, w kt\u00f3rym odnajdziemy zar\u00f3wno punkty wsp\u00f3lne, jak i indywidualne rozwa\u017cania o wsp\u00f3\u0142czesnym \u015bwiecie i cz\u0142owieku. Sztuka Wejman\u00f3w sytuuje si\u0119 pomi\u0119dzy figuracj\u0105 a abstrakcj\u0105, na styku wyobra\u017ani i rzeczywisto\u015bci, ujawniaj\u0105c nieco odmienny spos\u00f3b postrzegania codzienno\u015bci, a przede wszystkim r\u00f3\u017cny proces przekszta\u0142cania jej w wizualny przekaz. Przekaz pozostawiaj\u0105cy widzowi rozleg\u0142e pole do interpretacji i estetycznego odbioru. Prace Anny Sobol-Wejman mo\u017cna okre\u015bli\u0107 \u201eznakami czasu\u201d, inspirowanymi codzienno\u015bci\u0105, otaczaj\u0105cymi lud\u017ami i przedmiotami, naznaczonymi pog\u0142\u0119bion\u0105 refleksj\u0105. Tutaj odnajdziemy Kobiety w oknach, Najpi\u0119kniejsze i Solidarne. Grafiki Stanis\u0142awa Wejmana to \u201epodr\u00f3\u017ce wyobra\u017ani\u201d (Stanis\u0142aw Tabisz), tylko pozornie spontaniczne, bo g\u0142\u0119boko przemy\u015blane, kt\u00f3rych tytu\u0142y czasami u\u0142atwiaj\u0105 odczytanie intencji autora, jak Popo\u0142udnie z barankiem (1985), czy Podr\u00f3\u017c na Wsch\u00f3d (1995). \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n
Centralnym punktem odniesienia do zagadnie\u0144 poruszanych przez artyst\u00f3w jest instalacja graficzna Komedia horyzontalna (1994) autorstwa Stanis\u0142awa Wejmana oraz dwa p\u00f3\u017aniejsze otwarte cykle graficzne \u2013 Dynia (od 2004) Stanis\u0142awa Wejmana i Siedz\u0105ce Anny Sobol-Wejman (od 2008).<\/p>\n
\u00a0Kilkuletni\u0105 prac\u0119 nad monumentaln\u0105 Komedi\u0105 horyzontaln\u0105 Stanis\u0142aw Wejman zako\u0144czy\u0142 w 1994 roku. Komedia jest grafik\u0105 z\u0142o\u017con\u0105 z dwudziestu o\u015bmiu akwafortowych, czarno-bia\u0142ych plansz, po\u0142\u0105czonych ze sob\u0105 i tworz\u0105cych, jedn\u0105, ci\u0105g\u0142\u0105 kompozycj\u0119 o d\u0142ugo\u015bci ponad 18 metr\u00f3w. Zgodnie z koncepcj\u0105 autora realizacja stanowi przestrzenn\u0105 instalacj\u0119 graficzn\u0105, bez pocz\u0105tku i ko\u0144ca, wpisan\u0105 w form\u0119 ko\u0142a. Ta forma przestrzenna odpowiada nadrz\u0119dnej idei pracy, kt\u00f3r\u0105 zgodnie z intencj\u0105 tw\u00f3rcy by\u0142a \u201eimaginacyjna pr\u00f3ba p\u0142askiego obrazowania przechylonej ziemi\u201d. Komedia horyzontalna jest wyj\u0105tkowa i zagadkowa na wielu p\u0142aszczyznach. Poza mistrzowskim, akwafortowym warsztatem i niezwyk\u0142\u0105 form\u0105 przestrzennego monta\u017cu, pozostaje jeszcze sfera idei i interpretacji, kt\u00f3ra nie jest tak oczywista jak zwyci\u0119skie zmaganie si\u0119 tw\u00f3rcy z materi\u0105. Specyficzna doza humoru i ironii, dystansu, ale i refleksji nad losem cz\u0142owieka, zawsze obecne w grafice Wejmana, skumulowa\u0142y si\u0119 w Komedii. Sam autor ba\u0142amuci nas ju\u017c tytu\u0142em, a uchylaj\u0105c r\u0105bka tajemnicy wyja\u015bnia: \u201eS\u0142owo \u00abkomedia\u00bb w tytule tej grafiki ma\u00a0niejednoznaczny\u00a0charakter; zastanawiaj\u0105c si\u0119 nad nim, my\u015bla\u0142em o monumentalnych dzie\u0142ach i o tym, \u017ce ani Boska komedia, ani Nieboska komedia, ani te\u017c Komedia ludzka nie s\u0105 przecie\u017c komediami… Motywem Komedii horyzontalnej uczyni\u0142em pejza\u017c ziemski \u2013 sfer\u0119 zderzon\u0105 z dwiema innymi sferami \u2013 niebem i piek\u0142em. Moja grafika opowiada o wzajemnych relacjach mi\u0119dzy nimi\u201d. Ale to nie wszystko. W\u0119druj\u0105c wraz z artyst\u0105 i obserwuj\u0105c wznosz\u0105c\u0105 si\u0119, a p\u00f3\u017aniej opadaj\u0105c\u0105 lini\u0119 horyzontu, dziel\u0105c\u0105 p\u0142aszczyzny nieba i ziemi, zagl\u0105damy do niedost\u0119pnych zakamark\u00f3w wyobra\u017ani tw\u00f3rcy, kt\u00f3ry w Komedii uj\u0105\u0142 epizody ze swojej biografii, splecione z zadum\u0105 nad \u015bwiatem. \u00a0<\/p>\n
Cykl Dynia jest drugim \u2013 po Komedii horyzontalnej \u2013 du\u017cym projektem graficznym Stanis\u0142awa Wejmana, rozpocz\u0119tym w 2004 roku, a realizowanym niestrudzenie w kolejnych latach. W roku zaistnienia cykl liczy\u0142 60 prac, a obecnie to ju\u017c ponad 600 grafik z wizerunkiem z pozoru zwyk\u0142ej, a w kontek\u015bcie graficznej realizacji \u2013 niezwyk\u0142ej dyni. Jak twierdzi autor \u201eKa\u017cda poszczeg\u00f3lna Dynia niewiele m\u00f3wi, w zasadzie pozbawiona jest tre\u015bci, ale \u2013 cho\u0107 zapewne pusta wewn\u0105trz, ma siln\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107 zewn\u0119trzn\u0105. Ca\u0142y czas jest ta sama, nigdy taka sama\u201d. Czym si\u0119 wi\u0119c r\u00f3\u017cni\u0105? To zobaczymy na wystawie!<\/p>\n
Wielobarwno\u015b\u0107 i malarsko\u015b\u0107 graficznych Dyni kontrastuje z wyciszonym i subtelnym cyklem\u00a0Siedz\u0105ce Anny Sobol-Wejman. Prac\u0119 nad tym graficznym cyklem artystka rozpocz\u0119\u0142a w 2008 roku, jednak jego genezy nale\u017cy doszukiwa\u0107 si\u0119 we wcze\u015bniejszych realizacjach. Idea cyklu dojrzewa\u0142a wi\u0119c, zanim przybra\u0142a form\u0119 bardzo osobistej wypowiedzi w kadrach codziennego \u017cycia, stanowi\u0105cych refleksj\u0119 nad czasem, pami\u0119ci\u0105, wolno\u015bci\u0105 i mi\u0142o\u015bci\u0105 \u2013 nad rzeczywisto\u015bci\u0105. Bohaterk\u0105 cyklu jest kobieta, wyobra\u017cona w syntetycznej, silnie uproszczonej formie, niemal\u017ce znaku. Zastyg\u0142a w bezruchu siedz\u0105ca sylwetka, zwieszona w nierzeczywistej przestrzeni, emanuje wewn\u0119trzn\u0105 energi\u0105. Obecno\u015b\u0107 kobiet w tw\u00f3rczo\u015bci Anny Sobol-Wejman ju\u017c od lat 70. XX w. (Godziny, dni, lata, Ona, Kobiety w oknach) sytuuje artystk\u0119 w nurcie sztuki feministycznej, a rozwini\u0119ciem tematyki kobiecej s\u0105 prace, silniej zaanga\u017cowane spo\u0142ecznie, jak Kobiety 2000 i Solidarne (2020). \u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n
Wymienione trzy realizacje, stanowi\u0105ce podsumowanie pewnych etap\u00f3w tw\u00f3rczo\u015bci, zosta\u0142y wyodr\u0119bnione w przestrzeni wystawy, wok\u00f3\u0142 nich koncentruj\u0105 si\u0119 zespo\u0142y innych prac, tworz\u0105c graficzny dyskurs tw\u00f3rc\u00f3w.<\/p>\n
W bydgoskiej Galerii Sztuki Nowoczesnej dzie\u0142a Anny Sobol-Wejman i Stanis\u0142awa Wejmana \u2013 znakomitych grafik\u00f3w, a zarazem artystycznego ma\u0142\u017ce\u0144stwa \u2013 po raz pierwszy spotykaj\u0105 si\u0119 w tak obszernej formie prezentacji retrospektywnej.\u00a0<\/p>\n<\/div>\n
<\/p>\n
Tekst i zdj\u0119cia: materia\u0142y organizatora<\/p>\n
29.09.2022-15.01.2023<\/p>\n
Muzeum Okr\u0119gowe im. Leona Wycz\u00f3\u0142kowskiego w Bydgoszczy, Galeria Sztuki Nowoczesnej \u2013 ul. Mennica 8 na Wyspie M\u0142y\u0144skiej<\/p>\n
Kuratorka: Barbara Chojnacka<\/p>\n
<\/p>\n
[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_row use_custom_gutter=”on” gutter_width=”2″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px|||||” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_gallery gallery_ids=”845,846,848,844,847″ posts_number=”10″ show_title_and_caption=”off” show_pagination=”off” _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content” sticky_enabled=”0″][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Anna Sobol-Wejman i Stanis\u0142aw Wejman nale\u017c\u0105 do grona wybitnych polskich grafik\u00f3w, pokolenia debiutuj\u0105cego na prze\u0142omie lat 60. i 70. XX wieku, pokolenia prze\u0142omu wtopionego jeszcze w krakowsk\u0105 metafor\u0119, ale poszukuj\u0105cego w\u0142asnej drogi tw\u00f3rczej. Dla obojga artyst\u00f3w odkrywanie zindywidualizowanych graficznych koncepcji w warstwie formalno-stylistycznej, tematycznej i warsztatowej by\u0142o procesem, kt\u00f3rego efekty ujawnia ekspozycja. Arty\u015bci studiowali na […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":846,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"class_list":["post-841","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-polecane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/841","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=841"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/841\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":850,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/841\/revisions\/850"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/846"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=841"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=841"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=841"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}