[et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”4px|||||” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_row _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_text _builder_version=”4.27.9″ _module_preset=”default” custom_padding=”||0px|||” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content” sticky_enabled=”0″]<\/p>\n
Cz\u0142owiek niezmiennie pr\u00f3buje okre\u015bli\u0107 swoje miejsce wobec natury. Obserwuje j\u0105, porz\u0105dkuje, nadaje nazwy, czasem pr\u00f3buje si\u0119 od niej oddzieli\u0107. A jednak cia\u0142o zdaje si\u0119 pami\u0119ta\u0107 o wi\u0119zi ludzi z natur\u0105. W jego ruchach i gestach pozostaje co\u015b pierwotnego. Cia\u0142o pami\u0119ta drog\u0119 do natury to spotkanie tw\u00f3rczo\u015bci Jolanty Wo\u0142ocznik i Ireneusza Koj\u0142y: dwojga Artyst\u00f3w, kt\u00f3rzy pracuj\u0105 w odmiennych dziedzinach i maj\u0105 inne spojrzenie na sztuk\u0119, ale w ich centrum zainteresowania pozostaje to, co \u017cywe.<\/p>\n
Jolant\u0119 Wo\u0142ocznik od lat fascynuje cz\u0142owiek. Nie interesuje jej jednak dok\u0142adne odtworzenie ludzkiej anatomii. Figura zostaje uproszczona, przetworzona, sprowadzona do gestu i uk\u0142adu cia\u0142a, jakby poprzez ruch pr\u00f3bowa\u0142o przypomnie\u0107 sobie o dawnej, nigdy do ko\u0144ca nieutraconej blisko\u015bci z natur\u0105. Jej postaci kul\u0105 si\u0119, zwijaj\u0105, pr\u0119\u017c\u0105, przywieraj\u0105 do ziemi. Niekiedy ich pozy zaczynaj\u0105 przypomina\u0107 ruchy i formy znane ze \u015bwiata zwierz\u0105t. Podpowiadaj\u0105 to r\u00f3wnie\u017c tytu\u0142y: \u015alimak, w\u0105\u017c, Chrab\u0105szcz. Jest w tych formach pewne podobie\u0144stwo do jogi, w kt\u00f3rej ludzkie cia\u0142o przyjmuje pozycje okre\u015blane nazwami zwierz\u0105t.<\/p>\n
Wo\u0142ocznik m\u00f3wi o swoich pracach, \u017ce s\u0105 osobiste i \u017ce bardziej ni\u017c idee interesuj\u0105 j\u0105 nastroje i emocje. Ta osobno\u015b\u0107 jest w rze\u017abach wyczuwalna. Nie ma w nich teatralnej potrzeby dopowiadania. Czasem wystarcza skulenie postaci, wygi\u0119cie plec\u00f3w czy spos\u00f3b, w jaki figura uk\u0142ada si\u0119 na pod\u0142o\u017cu. Uproszczenie nie odbiera sylwetce emocji, przeciwnie, wydobywa to, co zapisane w samym ge\u015bcie: napi\u0119cie, skupienie, niepewno\u015b\u0107, czasem potrzeb\u0119 schronienia b\u0105d\u017a wycofania.<\/p>\n
Ireneusz Koj\u0142o patrzy na natur\u0119 inaczej. Zatrzymuje si\u0119 przy jej fragmentach, wybiera pojedynczy motyw, przybli\u017ca go lub zmienia jego skal\u0119. Trawy, \u0142\u0105ki, zwierz\u0119ta czy owady przestaj\u0105 by\u0107 jedynie cz\u0119\u015bci\u0105 wi\u0119kszego pejza\u017cu. Ogl\u0105dane z bliska, zaczynaj\u0105 istnie\u0107 na w\u0142asnych prawach. Mucha wielokrotnie powi\u0119kszona nie jest ju\u017c drobnym owadem, kt\u00f3ry zwykle umyka naszej uwadze. Staje si\u0119 form\u0105 niemal monumentaln\u0105, zmuszaj\u0105c\u0105 do przyjrzenia si\u0119 temu, co na co dzie\u0144 najcz\u0119\u015bciej pomijamy.<\/p>\n
Precyzja malarstwa Koj\u0142y mo\u017ce pocz\u0105tkowo przywo\u0142ywa\u0107 skojarzenia z realizmem, ale wierne przedstawienie rzeczywisto\u015bci nie wydaje si\u0119 jego ostatecznym celem. Sam Artysta nazywa swoje malarstwo \u201erealistycznym tylko z pozoru\u201d. Maria Teresa Krawczyk pisa\u0142a o jego umiej\u0119tno\u015bci wy\u0142uskiwania z codzienno\u015bci prostych element\u00f3w i nadawania im szczeg\u00f3lnego znaczenia. Natura jest dla niego niewyczerpanym \u017ar\u00f3d\u0142em motyw\u00f3w, ale r\u00f3wnie\u017c przestrzeni\u0105 nieustannej zmiany: ruchu, \u015bwiat\u0142a, napi\u0119cia, pojawiania si\u0119 i zanikania.<\/p>\n
Na obrazach Koj\u0142y mo\u017cemy wi\u0119c znale\u017a\u0107 monumentalno\u015b\u0107 tam, gdzie spodziewaliby\u015bmy si\u0119 drobiazgu, a u Wo\u0142ocznik rozpozna\u0107 zwierz\u0119cy gest w ludzkiej figurze. Skala, materia\u0142 i spos\u00f3b przedstawienia s\u0105 inne, lecz oboje kieruj\u0105 uwag\u0119 ku temu samemu pytaniu: jak wiele z natury wci\u0105\u017c pozostaje w cz\u0142owieku i jak wiele z siebie potrafimy odnale\u017a\u0107, kiedy naprawd\u0119 zaczynamy si\u0119 jej przygl\u0105da\u0107?<\/p>\n
T\u0119sknota za natur\u0105 nie musi przecie\u017c oznacza\u0107 jedynie pragnienia powrotu do lasu, na \u0142\u0105k\u0119 czy nad rzek\u0119. Mo\u017ce jest potrzeb\u0105 przypomnienia sobie czego\u015b bardziej podstawowego: \u017ce sami pozostajemy cz\u0119\u015bci\u0105 \u015bwiata, kt\u00f3ry obserwujemy.
Cia\u0142o wci\u0105\u017c pami\u0119ta drog\u0119 do natury.<\/p>\n
Ireneusz Koj\u0142o<\/strong> urodzi\u0142 si\u0119 w 1966 r. w Hajn\u00f3wce. Studiowa\u0142 na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pi\u0119knych w Warszawie, gdzie uzyska\u0142 dyplom z plakatu, z aneksem z malarstwa (1990 r.) w pracowni prof. Teresy P\u0105gowskiej. W tym samym roku zosta\u0142 laureatem II nagrody w konkursie Mus\u00e9e 2000 Grand Concours Internationale de Peinture w Luksemburgu. Swoje prace prezentowa\u0142 na wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i za granic\u0105, m.in. w Galerii Promocyjnej, Galerii Dziekanka, Galerii Arsena\u0142 BWA w Bia\u0142ymstoku, Muzeum Narodowym w Warszawie, Galerii Test, Galerii Milano oraz Galerii KRKA w Lublanie. W jego tw\u00f3rczo\u015bci wa\u017cne miejsce zajmuje malarstwo inspirowane natur\u0105, pejza\u017cem oraz \u015bwiatem zwierz\u0105t i ro\u015blin. Precyzyjny spos\u00f3b obrazowania, zbli\u017cenia i zmiana skali pozwalaj\u0105 mu wydobywa\u0107 z codziennych motyw\u00f3w ich nieoczywisty, cz\u0119sto poetycki wymiar.<\/p>\n Jolanta Wo\u0142ocznik<\/strong> to warszawska artystka. W latach 1974\u0336 1979 studiowa\u0142a na Wydziale Rze\u017aby Akademii Sztuk Pi\u0119knych w Warszawie w pracowniach profesor\u00f3w Stanis\u0142awa S\u0142oniny oraz Jerzego Jarnuszkiewicza i jego \u00f3wczesnego asystenta Grzegorza Kowalskiego; uczestniczy\u0142a te\u017c w zaj\u0119ciach prof. Oskara Hansena. Dyplom z wyr\u00f3\u017cnieniem dzieka\u0144skim wykona\u0142a pod kierunkiem prof. Zofii Demkowskiej w Pracowni Ma\u0142ych Form Rze\u017abiarskich i Medalierstwa. Po studiach zaj\u0119\u0142a si\u0119 tworzeniem ma\u0142ych form rze\u017abiarskich pe\u0142nych i ekspresyjnych w kamieniu i ceramice. W ko\u0144cu lat 80. XX w. skupi\u0142a si\u0119 na rze\u017abie, pocz\u0105tkowo wykonywanej w technice papier m\u00e2ch\u00e9, a podczas pobyt\u00f3w tw\u00f3rczych w Oro\u0144sku r\u00f3wnie\u017c w ceramice, potem za\u015b w kamieniu. Wypowiada\u0142a si\u0119 tak\u017ce poprzez film animowany, rozumiany g\u0142\u00f3wnie jako ruchome obrazy bez wyra\u017anej fabu\u0142y czy scenariusza. W 2001 r. otrzyma\u0142a III Nagrod\u0119 \u201eCepelii\u201d w konkursie Pami\u0105tka z Polski. Od 2005 r. prywatnie kontynuuje coroczne pobyty tw\u00f3rcze w oro\u0144skim Centrum Rze\u017aby Polskiej.<\/p>\n Tekst i zdj\u0119cia: materia\u0142y organizatora<\/p>\n Cia\u0142o pami\u0119ta drog\u0119 do natury. Jolanta Wo\u0142ocznik i Ireneusz Koj\u0142o<\/strong> [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_row use_custom_gutter=”on” gutter_width=”2″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px|||||” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_gallery gallery_ids=”8506,8507,8509,8508″ posts_number=”40″ show_title_and_caption=”off” show_pagination=”off” _builder_version=”4.27.9″ _module_preset=”default” custom_margin=”||20px|||” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” theme_builder_area=”post_content” sticky_enabled=”0″][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Cz\u0142owiek niezmiennie pr\u00f3buje okre\u015bli\u0107 swoje miejsce wobec natury. Obserwuje j\u0105, porz\u0105dkuje, nadaje nazwy, czasem pr\u00f3buje si\u0119 od niej oddzieli\u0107. A jednak cia\u0142o zdaje si\u0119 pami\u0119ta\u0107 o wi\u0119zi ludzi z natur\u0105. W jego ruchach i gestach pozostaje co\u015b pierwotnego. Cia\u0142o pami\u0119ta drog\u0119 do natury to spotkanie tw\u00f3rczo\u015bci Jolanty Wo\u0142ocznik i Ireneusza Koj\u0142y: dwojga Artyst\u00f3w, kt\u00f3rzy pracuj\u0105 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":8505,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[9,1],"tags":[],"class_list":["post-8502","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-polecane","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8502","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8502"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8502\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8511,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8502\/revisions\/8511"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8505"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8502"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8502"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8502"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
4.11 \u2013 18.12.2026<\/strong>
Kuratorka: Anna Hlebowicz<\/strong>
Finisa\u017c wystawy i promocja katalog\u00f3w 16.12 godz. 18:00<\/strong> <\/p>\n