[et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_row _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.18.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Czy my\u015blisz czasem o \u015bmierci? Czy my\u015blisz o tym, jak zostaniesz zapami\u0119tany? Albo czy uwiera Ci\u0119 rzeczywisto\u015b\u0107 i to, na co dzi\u015b patrzysz w przestrzeni spo\u0142ecznej?<\/span><\/p>\n A mo\u017ce wydaje Ci si\u0119, \u017ce masz jeszcze du\u017co czasu na to by dzia\u0142a\u0107, protestowa\u0107, a tak\u017ce by okre\u015bli\u0107 si\u0119, zdefiniowa\u0107 i zostawi\u0107 sw\u00f3j \u015blad? Albo \u2013 \u015bwiadomie lub nie\u015bwiadomie \u2013 uciekasz od konfrontacji z tym, co niewygodne, czy nosz\u0105ce jakiekolwiek znamiona ko\u0144ca? <\/span><\/p>\n Kto\u015b kiedy\u015b powiedzia\u0142, \u017ce wszystko, co robimy, jest nasz\u0105 ucieczk\u0105 przed \u015bmierci\u0105. W cukierkowo-r\u00f3\u017cowej zachodniej kulturze \u015bmier\u0107 ci\u0105gle jeszcze jest tematem tabu. Jest zderzeniem z czym\u015b ostatecznym, nad czym nie mamy \u017cadnej kontroli, oraz \u2013 co wa\u017cniejsze \u2013 co wi\u0105\u017ce si\u0119 z zako\u0144czeniem naszego jestestwa, do kt\u00f3rego tak bardzo jeste\u015bmy przywi\u0105zani. Podobnie niewygodne jest dla nas zaj\u0119cie stanowiska wobec otaczaj\u0105cej nas rzeczywisto\u015bci, kt\u00f3ra wp\u0142ywa na nas, by\u0107 mo\u017ce nas z\u0142o\u015bci albo niepokoi \u2013 nie zawsze jednak na tyle, by zmusi\u0107 do reakcji. Ka\u017cdy wysi\u0142ek wi\u0105\u017ce si\u0119 bowiem z b\u00f3lem albo dyskomfortem, a tego nie lubimy. Mo\u017ce si\u0119 te\u017c wi\u0105za\u0107 ze strachem przed konsekwencjami podj\u0119tego dzia\u0142ania \u2013 nie zawsze mo\u017cliwymi do przewidzenia. <\/span><\/p>\n Zapraszamy Ci\u0119 na wystaw\u0119, w ramach kt\u00f3rej Joanna Kaucz zaprezentuje sw\u00f3j projekt doktorski. Jego istotn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 jest wielorako eksplorowany temat \u015bmierci. G\u0142\u00f3wny cykl stanowi\u0105 tu <\/span>Wizerunki upami\u0119tniaj\u0105ce<\/i><\/span>, jednak na niniejszej wystawie prezentacja zostanie poszerzona o szereg prac dodatkowych, kt\u00f3rych tematyka kr\u0105\u017cy wok\u00f3\u0142 przemijania, \u015bmierci i naszych z ni\u0105 relacji. Cz\u0119\u015bci\u0105 doktoratu artystki jest te\u017c cykl <\/span>Obrazy komentuj\u0105ce<\/i><\/span>, na kt\u00f3ry sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 prace nietypowe w jej dorobku artystycznym, bo stanowi\u0105ce spontaniczn\u0105, gniewn\u0105 reakcj\u0119 na wydarzenia polityczne w Polsce zwi\u0105zane z zaostrzeniem prawa aborcyjnego, przejawami dyskryminacji cz\u0119\u015bci spo\u0142cze\u0144stwa i fal\u0105 protest\u00f3w spo\u0142ecznych, kt\u00f3re rozpocz\u0119\u0142y si\u0119 jesieni\u0105 2020 r. <\/span><\/p>\n Z szeroko ujmowanym tematem \u015bmierci, kt\u00f3ry naznacza du\u017c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 jej praktyki artystycznej ostatnich lat, artystka konfrontuje si\u0119 sama, ale w konfrontacj\u0119 t\u0119 wci\u0105ga te\u017c ka\u017cdego, kto zdecyduje si\u0119 przekroczy\u0107 pr\u00f3g wystawowej przestrzeni. Konsekwentnie od lat Joanna Kaucz pracuje w konwencji autoportretu i portretu i nie inaczej jest tym razem. Artystka korzysta z wizerunku nie tylko w\u0142asnego, ale te\u017c innych (g\u0142\u00f3wnie bliskich) os\u00f3b, a prezentowane przez ni\u0105 obrazy i instalacje malarskie pytaj\u0105 o nasze spojrzenie (lub jego brak) na kwestie ostateczne przede wszystkim w uj\u0119ciu <\/span>stricte<\/i><\/span> subiektywnym \u2013 a zatem nie teoretycznym, dalekim, nieokre\u015blonym, ale tym dotykaj\u0105cym naszej wewn\u0119trznej, osobistej tkanki. Tr\u00f3jwymiarowa forma instalacji malarskich, cz\u0119\u015bciowo interaktywnych, zaprasza widza do wej\u015bcia w t\u0119 konfrontacj\u0119 wielopoziomowo, z wykorzystaniem zmys\u0142\u00f3w innych ni\u017c tylko wzrok: je\u017celi chcesz zobaczy\u0107 obraz, musisz odwa\u017cy\u0107 si\u0119 zanurzy\u0107 swoje d\u0142onie w bajorze, otworzy\u0107 worek na zw\u0142oki albo dokona\u0107 ekshumacji. W bezpiecznych warunkach muzealnej sali nosi to znamiona dzieci\u0119cej zabawy w \u201ewidoczki\u201d, jednak jej tematyka mo\u017ce wywo\u0142a\u0107 tak\u017ce dyskomfort, dreszcz emocji, albo l\u0119k czy niepok\u00f3j. Za op\u0142at\u0105 \u201eco \u0142aska\u201d mo\u017cna zapali\u0107 \u015bwieczk\u0119 w intencji artystki tu\u017c przed jej wizerunkiem upami\u0119tniaj\u0105cym. Malarka anga\u017cuje wi\u0119c odbiorc\u0119 w stworzone przez ni\u0105 inscenizacje, w opowiadane historie, chc\u0105c go najpierw zaciekawi\u0107, sprowokowa\u0107 do wej\u015bcia w interakcj\u0119, potem za\u015b \u2013 zaskoczy\u0107. To sam widz decyduje jednak, jak dalece w spotkaniu tym chce uczestniczy\u0107. <\/span><\/p>\n Przedstawione portrety s\u0105 nie tylko melancholijne, refleksyjne, czy romantyczne, ale r\u00f3wnie\u017c \u2013 a mo\u017ce przede wszystkim \u2013 niepokoj\u0105ce, czasem lekko makabryczne, a tak\u017ce zaskakuj\u0105ce i zabawne jednocze\u015bnie. Popartowa konwencja niekt\u00f3rych prac, zawarty w nich dowcip i czarny humor pozwoli\u0142y malarce \u2013 buduj\u0105cej swe opowie\u015bci z czytelnymi nawi\u0105zaniami do klasycznego malarstwa \u2013 na przetworzenie temat\u00f3w zaczerpni\u0119tych z tradycji, takich jak idee portretu trumiennego czy monid\u0142a, a w konsekwencji na podj\u0119cie pr\u00f3by wsp\u00f3\u0142czesnego spojrzenia na up\u0142yw czasu, drog\u0119 wiod\u0105c\u0105 ku odej\u015bciu z tego \u015bwiata i na to, co dzieje si\u0119 z cia\u0142em ludzkim na skutek odbycia tej drogi. <\/span><\/p>\n Nowoczesna stylistyka towarzyszy te\u017c <\/span>Obrazom komentuj\u0105cym<\/i><\/span> \u2013 estetycznie wi\u0105\u017c\u0105c si\u0119 z aktualno\u015bci\u0105 i pewn\u0105 dosadno\u015bci\u0105 temat\u00f3w i wydarze\u0144, kt\u00f3rych dotycz\u0105. Te za\u015b momenty, kt\u00f3re na tej wystawie mog\u0105 wyda\u0107 si\u0119 niepokoj\u0105ce czy budz\u0105ce l\u0119k, nie wynikaj\u0105 z brzydoty czy drastyczno\u015bci wizualnej prac, ale z naszych skojarze\u0144, wyobra\u017ani i pracy naszego m\u00f3zgu, kt\u00f3ry \u2013 przyzwyczajony do okre\u015blonych odruch\u00f3w \u2013 poddaje si\u0119 tym mechanizmom i zazwyczaj dopiero przy drugim lub kolejnym spojrzeniu daje szans\u0119 na prawdziw\u0105, bardziej zdystansowan\u0105 konfrontacj\u0119. <\/span><\/p>\n Przyjd\u017a zatem, spotkaj si\u0119 z tym, co i tak kiedy\u015b wyjdzie Ci naprzeciw. <\/span><\/p>\n P.S. We\u017a got\u00f3wk\u0119 \u2013 w sprzeda\u017cy b\u0119d\u0105 relikwie i dewocjonalia. <\/span><\/p>\n <\/p>\n Joanna Kaucz<\/strong> – absolwentka malarstwa i grafiki na Akademii Sztuk Pi\u0119knych im. E. Gepperta we Wroc\u0142awiu, od 2012 r. jest asystentk\u0105 w Katedrze Malarstwa tej uczelni (do 2015 r. w pracowni prof. Tomasza Schwarza, obecnie w pracowni dyplomuj\u0105cej prof. Zdzis\u0142awa Nitki, gdzie wsp\u00f3\u0142prowadzi zaj\u0119cia z malarstwa). Uczestniczka blisko 80 wystaw indywidualnych i grupowych w kraju i za granic\u0105, realizuje projekty naukowe, badawcze i kuratorskie. Jest laureatk\u0105 nagr\u00f3d i wyr\u00f3\u017cnie\u0144, w tym: Wyr\u00f3\u017cnienia Regulaminowego na 43. Biennale Malarstwa Bielska Jesie\u0144 2017 oraz Wyr\u00f3\u017cnienia Redakcji Patronackiej Kwartalnika “Artluk”, Grand Prix w Og\u00f3lnopolskim konkursie na artystyczny plakat – Dni Zielonej G\u00f3ry – Winobranie 2019 r., a tak\u017ce w 2019 r. Nagrody Rektora ASP – za osi\u0105gni\u0119cia artystyczne. Otrzyma\u0142a Stypendium Artystyczne Prezydenta Wroc\u0142awia na 2022 r. Jej prace znajduj\u0105 si\u0119 m. in. w kolekcji Galerii Bielskiej BWA oraz w kolekcji Miasta Wroc\u0142aw. Zajmuje si\u0119 g\u0142\u00f3wnie malarstwem i grafik\u0105. Mieszka i pracuje we Wroc\u0142awiu.<\/span><\/p>\n <\/p>\n Zdj\u0119cia: dzi\u0119ki uprzejmo\u015bci artystki<\/p>\n Cykl Wizerunki upami\u0119tniaj\u0105ce<\/em> realizowany jest w projekcie Nobis est semper vivere \u2013 o zatrzymanym wizerunku w ho\u0142dzie sarmackiej tradycji portret\u00f3w trumiennych<\/em>, w ramach Stypendium Artystycznego Prezydenta Wroc\u0142awia na 2022 r.<\/p>\n \n Wizerunek jako nasza matryca w paralelnym \u015bwiecie malarskiej iluzji <\/i><\/span><\/p>\n 29.10.2022 \u2013 13.11.2022<\/span><\/p>\n Wernisa\u017c: 28.10.2022 r., godz. 18.00<\/span><\/p>\n Arsena\u0142 (Muzeum Miejskie Wroc\u0142awia), ul. A. Cieszy\u0144skiego 9, 50-043 Wroc\u0142aw<\/span><\/p>\n Wsp\u00f3\u0142praca kuratorska i teksty: Jola Ziembicka<\/span><\/p>\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section][et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px||0px|||” global_colors_info=”{}”][et_pb_row use_custom_gutter=”on” gutter_width=”2″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” custom_padding=”0px|||||” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16.0″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_gallery gallery_ids=”1071,1059,1060,1061,1062,1063,1064,1065,1066,1067,1068,1069,1070″ posts_number=”20″ show_title_and_caption=”off” show_pagination=”off” _builder_version=”4.19.1″ _module_preset=”default” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″][\/et_pb_gallery][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Czy my\u015blisz czasem o \u015bmierci? Czy my\u015blisz o tym, jak zostaniesz zapami\u0119tany? Albo czy uwiera Ci\u0119 rzeczywisto\u015b\u0107 i to, na co dzi\u015b patrzysz w przestrzeni spo\u0142ecznej? A mo\u017ce wydaje Ci si\u0119, \u017ce masz jeszcze du\u017co czasu na to by dzia\u0142a\u0107, protestowa\u0107, a tak\u017ce by okre\u015bli\u0107 si\u0119, zdefiniowa\u0107 i zostawi\u0107 sw\u00f3j \u015blad? Albo \u2013 \u015bwiadomie lub […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":956,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"class_list":["post-951","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-polecane"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/951","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=951"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/951\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1073,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/951\/revisions\/1073"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/956"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=951"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=951"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/format.asp.wroc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=951"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}