Anemochoria to zjawisko rozprzestrzeniania nasion przez wiatr. W twórczości Modesty Gorol pojęcie to staje się punktem wyjścia do refleksji nad przemieszczaniem się obrazów, wspomnień i doświadczeń, które – podobnie jak nasiona – trafiają do nowych miejsc, zapuszczają korzenie i przybierają nieoczekiwane formy.
Prezentowane na wystawie prace wyrastają z podróży artystki do europejskich ogrodów botanicznych i miejskich. Poznając je od zaplecza – poprzez rozmowy z ich opiekunami, badaczami i pracownikami oraz wnikliwą obserwację ich funkcjonowania – Gorol gromadzi materiał, który staje się punktem wyjścia dla dalszych działań twórczych. Obserwacje roślin, szkice i prowadzone podczas podróży badania nie służą jednak dokumentowaniu rzeczywistości. Stają się materiałem do budowania autonomicznych i wielowarstwowych światów, w których elementy zaczerpnięte z natury podlegają przekształceniom, łączą się ze sobą i tworzą nowe relacje.
Istotną rolę w tym procesie odgrywa samo medium. Gorol posługuje się klasycznymi technikami grafiki warsztatowej – akwafortą i akwatintą – traktując je nie jako zamknięty etap pracy, lecz początek dalszych poszukiwań. Wiele grafik poddawanych jest następnie malarskim interwencjom, dzięki czemu zyskują indywidualny charakter i sytuują się na pograniczu grafiki oraz malarstwa. Podobnie jak przedstawiane przez artystkę ogrody, prace pozostają w nieustannym procesie przemiany, wymykając się jednoznacznym klasyfikacjom.
Na wystawie obok grafik prezentowane są również obrazy olejne, w których powracają charakterystyczne dla artystki motywy fantastycznych krajobrazów, ich mieszkańców i wyobrażonych przestrzeni. Ważne miejsce zajmują także realizacje inspirowane muzyką – drugim, obok sztuk wizualnych, obszarem działalności Gorol. Poszczególne prace tworzą sieć powiązań pomiędzy obrazem, dźwiękiem, pamięcią i przestrzenią. Wybrane realizacje artystka zaprezentuje w formie doświadczenia VR, pozwalając widzom wejść do wykreowanych przez siebie światów.
W „Anemochorii” szczególnego znaczenia nabierają połączenia i przejścia – pomiędzy obserwacją a wyobraźnią, grafiką a malarstwem, obrazem a przestrzenią, dźwiękiem a formą wizualną. Tytułowa wiatrosiewność staje się tu nie tylko odniesieniem do świata natury, lecz także sposobem myślenia o sztuce jako przestrzeni nieustannej wymiany i transformacji.
Modesta Gorol (1994) – artystka wizualna pracująca głównie w obszarze grafiki warsztatowej. Posługuje się technikami takimi jak akwaforta, akwatinta i mezzotinta, które łączy z malarstwem, akwarelą, dźwiękiem oraz technologiami VR.
Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu, gdzie w 2024 roku uzyskała dyplom magisterski z grafiki artystycznej w pracowni prof. Przemysława Tyszkiewicza. Studiowała również grę na fortepianie w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. W swojej twórczości rozwija autorski język wizualny, w którym motywy roślinne, biologiczne formy i fantastyczne krajobrazy splatają się z elementami narracji, tworząc wielowarstwowe, często oniryczne światy.
Brała udział w wystawach i projektach artystycznych w Polsce i za granicą, m.in. w Tokio, Dreźnie, Bilbao, Knoxville i Lwowie. W 2024 roku uczestniczyła w rezydencji artystycznej Grafikwerkstatt Dresden, a jej debiut został wyróżniony honorowo podczas 12. Triennale Grafiki Polskiej w Katowicach.
Wystawy solowe: Delta World w Oficynie Graficznej Tyszkiewicz we Wrocławiu (2024), Wschodzące słońca w Galerii Brama w Gliwicach (2025), Sen Dzikich Ptaków w Centrum Kultury Agora we Wrocławiu (2025), a także Kwitnący horyzont w Galerii Miejskiej – Pracowni we Wrocławiu (2026) oraz Anemochoria w Galerii M we Wrocławiu (2026).
Mieszka i pracuje we Wrocławiu.
Tekst i zdjęcia: materiały organizatora
Modesta Gorol
ANEMOCHORIA
17.07 – 8.08.2026
Kuratorka: Marta Dziedziniewicz
Galeria M
